ਤੇषਾਮਗ੍ਨ੍ਯੁਦ੍ਭਵਾਨਾਂ ਚ ਯੇ ਭੂਪਾ ਰਾਜ੍ਯਸਤ੍ਕृਤਾਃ
ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਉਹ ਰਾਜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਿਆ।
ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾਵਸ਼ੋ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੁਸੀਂ ਚਲੇ ਜਾਓ; ਮੈਂ ਹੁਣ ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਦ੍ਵੇ ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਸੂਤੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦੋਂ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ਸੂਤ ਨੇ ਇਹ ਬਾਤ ਕਹੀ।
ਪ੍ਰਮਰੋ ਨਾਮ ਭੂਪਾਲਃ ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ षਟ੍ਸਮਾਃ
ਪ੍ਰਮਾਰਾ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਛੇ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਦੇਵਾਪਿਸ੍ਤਨਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਿਤੁ ਸ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਪਦਮ੍
ਦੇਵਾਪੀ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਿਤਾ ਵਰਗਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਂਧਰ੍ਵਸੇਨਸ਼੍ਚ ਪਂਚਾਸ਼ਦਬ੍ਦਭੂਪਦਮ੍ 3.1.7.
ਉਸ ਤੋਂ ਗੰਧਰਵਸੇਨ ਨੇ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਂਖੇਨ ਤਤ੍ਪਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸਮਾਃ ਕृਤਮ੍
ਸ਼ੰਖ ਨੇ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਤੀਹ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਗਂਧਰ੍ਵਸੇਨਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਰਤ੍ਨਮਜੀਜਨਤ੍
ਗੰਧਰਵਸੇਨ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਕੀਮਤੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।
ਪੇਤੁਰ੍ਦੁਂਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਰ੍ਵਾਂਤਿ ਵਾਤਾਃ ਸੁਖਪ੍ਰਦਾਃ
ਡੂੰਡੂਬੀਆਂ ਵੱਜੀਆਂ, ਸ਼ੰਖ ਬਜੇ, ਅਤੇ ਹਲਕੀ ਹਵਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਵਹੀ।
ਵਿਂਸ਼ਦ੍ਭਿਃ ਕਰ੍ਮਯੋਗਂ ਚ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਸ਼ਿਵੋऽਭਵਤ੍
ਵੀਹ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਕਰਮਯੋਗ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ਕਾਨਾਂ ਚ ਵਿਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਮਾਰ੍ਯਧਰ੍ਮਵਿਵृਦ੍ਧਯੇ
ਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਅਤੇ ਆਰੀ ਧਰਮ ਦੀ ਵਾਧਾ ਲਈ।
ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤ੍ਯਨਾਮਾਨਂ ਪਿਤਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੁਮੋਦ ਹ
ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਿਆ ਨਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬਣਾਕੇ, ਪਿਤਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਪਞ੍ਚਵਰ੍षੇ ਵਯਃਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਪਸੋऽਰ੍ਥੇ ਵਨਂ ਗਤਃ
ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਤਪ ਲਈ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪਸ਼੍ਚਾਦਮ੍ਬਾਵਤੀਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਪੁਰੀਂ ਯਾਤਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅੰਬਾਵਤੀ ਦੀ ਦਿਵਿਆ नगਰੀ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਵੇਨ ਪ੍ਰੇषਿਤਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸੋਪਿ ਤਤ੍ਪਦਮਗ੍ਰਹੀਤ੍
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਉਹ ਦਰਜਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਏਕਦਾ ਸ ਨृਪੋ ਵੀਰੋ ਮਹਾਕਾਲੇਸ਼ਸ਼੍ਵਰਸ੍ਥਲਮ੍ 3.1.7.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਜਾ ਮਹਾਕਾਲੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਗਿਆ।
ਸਭਾ ਧਰ੍ਮਮਯੀ ਤਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਵ੍ਯੂਹਵਿਸ੍ਤਰਾ
ਉਥੇ ਇਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਨਾਨਾਦ੍ਰੁਮਲਤਾਕੀਰ੍ਣਾ ਪੁष੍ਪਵਲ੍ਲੀਭਿਰਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਹਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਆਹੂਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਮੁਖ੍ਯਾਨ੍ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਪਾਰਗਾਨ੍
ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਵੈਤਾਲੋ ਨਾਮ ਦੇਵਤਾ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਥੇ ਵੈਤਾਲ ਨਾਮ ਦੀ ਇਕ ਦੇਵੀ ਉਪਸਥਿਤ ਹੋਈ।
ਉਪਵਿਸ਼੍ਯਾਸਨੇ ਵਿਪ੍ਰੋ ਰਾਜਾਨਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਵਰ੍ਣਯਾਮਿ ਮਹਾਖ੍ਯਾਨਮਿਤਿਹਾਸਸਮੁਚ੍ਚਯਮ੍
ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਕਥਾ ਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸ਼ਿਵਂ ਮਨਸਿ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਾਨਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਵਾਰਾਣਸੀ ਪੁਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਮਹੇਸ਼ੋ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਹੇਸ਼ ਜੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।'
ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਪ੍ਰਜਾ ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਾਪਮੁਕੁਟੋ ਨृਪਃ
ਉਥੇ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਮਕੁਟ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਜ੍ਰਮੁਕੁਟੋ ਮਂਤ੍ਰਿਣਃ ਸੁਤਵਲ੍ਲਭਾਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਜ੍ਰਮਕੁਟਾ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਅਮਾਤ੍ਯਤਨਯਸ਼੍ਚੈਵ ਬੁਦ੍ਧਿਦਕ੍ਸ਼ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਮੰਤਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬੁੱਧਿਦਕਸ਼ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਅਕਲ ਤੇ ਹੁਨਰ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਪਿਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਸੋਹਣਾ ਜੰਗਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸਰੋ ਰਮ੍ਯਂ ਨਾਨਾਪਕ੍ਸ਼ਿਨਿਨਾਦਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਇਕ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਸੋਹੀ ਝੀਲ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਗਤੌ ਵੀਰੌ ਪਰਮਾਨਂਦਮਾਪਤੁਃ
ਉਸ ਝੀਲ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੋ ਵਿਰਲੇ ਜੋ ਉਥੇ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ।
ਦਂਤਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਨਯਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀ ਮਤਾ
ਦੰਤਵਕਤ੍ਰ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪਦਮਾਵਤੀ ਹੈ, ਸਭ ਦੀ ਪਸੰਦ ਸੀ।