ਤਦੈਵ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿਤਾ ਮਮਾਸ਼ੁ ਹਤ੍ਵਾ ਭਵਂਤਂ ਚ ਸੁਖੀ ਭਵਾਮਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਜਲਦੀ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ; ਭਵਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਵਾਂਗਾ।
ਹਤੇऽਙ੍ਗਭੂਪੇ ਦਸ਼ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਮੇਵ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯੁਧਿ ਕੌਰਵਾਂਸ਼ਾਃ
ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਉਸਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਨ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਉਭੌ ਚ ਦੇਵਸ੍ਤੁ ਜਘਾਨ ਤਤ੍ਰ ਭਲ੍ਲੇਨ ਸਿਦ੍ਧੇਨ ਨृਪਾਤ੍ਮਜੌ ਚ
ਉਥੇ, ਦੇਵ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਂਖਾਨ੍ਪ੍ਰਦਧ੍ਮੂ ਰੁਚਿਰਾਨਨਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਦੋषਕਾਲੇ ਸ਼ਿਬਿਰਾਣਿ ਜਗ੍ਮੁਃ
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਡੇਰਿਆਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਗਤ੍ਵਾ ਸਭਾਯਾਂ ਨृਪਤਿਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮੂਚੁਃ ਸ਼ृਣੁ ਚਂਦ੍ਰਵਂਸ਼ਿਨ੍
ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: 'ਚੰਦ੍ਰਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਸੁਣੋ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਹ ਭੂਪੋਦ੍ਯ ਤੁ ਵੀਰਸੇਨਃ ਸਕਾਮਸੇਨਃ ਸ੍ਵਬਲੈਃ ਸਮੇਤਃ ੧੧੮ ਸ ਵੀਰਸੇਨੋ ਨृਪਤਿਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯੈਰ੍ਯੁਧਿ ਸਂਜਗਾਮ
ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਵੀਰਸੇਨ ਕਾਮਸੇਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਇਆ। ਵੀਰਸੇਨ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਤਰਿਆ।
ਰਣਾਯ ਗਚ੍ਛਾਸ਼ੁ ਸੁਤੈਃ ਸਮੇਤੋ ਲਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯੈਰੁਤ ਭੂਪਵਰ੍ਯ 3.3.32.
ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਜੰਗ ਵੱਲ ਜਾਓ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਂਤਂ ਨृਪਤਿਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸੁਵਾਦਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਹਿ ਵੀਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਵੀਰ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਵਜਾਉਣ ਲੱਗਾ।
ਤ੍ਰਿਯਾਮਮਾਤ੍ਰੇਣ ਹਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਮਾਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਯਯੁਸ਼੍ਚ ਨਾਕਮ੍
ਤਿੰਨ ਪਹਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਰੇ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਭਵਾਨ੍ਵਿਸੈਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਚਾਹਂ ਭਵਾਨ੍ਸਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤਥਾਹਮੇਵ
ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਫੌਜ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ; ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ।
ਬਾਣੈਸ਼੍ਚ ਬਾਣਾਨ੍ਭੁਵਿ ਤੌ ਚ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬਭੂਵਸ੍ਤੁਸ੍ਤੌ ਵਿਰਥੌ ਨृਪਾਗ੍ਰ੍ਯੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੀਰ ਵੱਢਦੇ ਹੋਏ, ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਗਏ।
ਸ ਕਾਮਸੇਨਃ ਸ੍ਵਰਿਪੋਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਞ੍ਜਘਾਨ ਬਾਣੈਸ਼੍ਚ ਤਦਾष੍ਟਸਂਖ੍ਯਾਨ੍
ਫਿਰ ਕਾਮਸੇਨ ਨੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਅੱਠ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਿਪੋਃ ਸ਼ਿਰੋ ਜਹ੍ਰਤੁਰੁਗ੍ਰਵੇਗੀ ਸ ਕਾਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਕਬਂਧ ਏਵ
ਜਬਰਦਸਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਦਾ ਸਿਰ ਲੈ ਗਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਮਸੇਨ ਦਾ ਸਿਰ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ।
ਹਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਤਦਾ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤੇ ਚਾਮੁਂਡਕਾਦ੍ਯਾ ਜਗਨਾਯਕਂ ਤੇ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਦ ਉਹ ਤਿੰਨ, ਚਮੁੰਡਾ ਆਦਿ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨੇਤਾ ਬਣ ਗਏ।
ਸ ਦਿਵ੍ਯਵਾਜੀ ਚ ਤਦਾ ਸ੍ਵਪਕ੍ਸ਼ੌ ਪ੍ਰਸਾਰ੍ਯ੍ਯ ਖੇਨਾਸ਼ੁ ਰਿਪੁਂ ਜਗਾਮ
ਉਹ ਦਿਵਯ ਘੋੜਾ ਆਪਣੇ ਪੱਖ ਫੈਲਾ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਰਾਹੀਂ ਵੈਰੀ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਰਥਂ ਚ ਭੂਮੌ ਭਗਦਤ੍ਤਕਸ੍ਯ ਵਿਚੂਰ੍ਣ੍ਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਚ ਨਭੋ ਜਗਾਮ
ਭਗਦੱਤ ਦਾ ਰਥ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਨਿਸ਼ਾਮੁषਿਤ੍ਵਾ ਜਗਨਾਯਕਾਦ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਰਣਂ ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਃ 3.3.32.
ਰਾਤ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨੇਤਾ ਸਵੇਰੇ ਉਠੇ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਉਵਾਚ ਰਾਜਞ੍ਛृਣੁ ਕਿਨ੍ਨਰਾਣਾਂ ਮਹਾਬਲਾਸ੍ਤੇ ਰਿਪਵੋ ਮਮੈਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਰਾਜਾ, ਸੁਣੋ: ਇਹ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਮਹਾਬਲੀ ਕਿੰਨਰ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ਮਂਕਣਭੂਪਤਿਸ੍ਤੁ ਯਯੌ ਸਪੁਤ੍ਰੋऽਯੁਤਸੈਨ੍ਯਪਸ਼੍ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਮੰਕਣ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਮਨੋਰਥਸ੍ਥੋ ਜਗਨਾਯਕਸ਼੍ਚ ਸ ਤਾਲਨੋ ਵੈ ਵਡਵਾਂ ਵਿਗृਹ੍ਯ
ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨੇਤਾ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਤਾਲ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਅਤੇ ਘੋੜੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਪਪੀਹਕਸ੍ਥਸ਼੍ਚ ਸ ਰੂਪਣੋ ਵੈ ਜਗਾਮ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸਮਨ੍ਵਿਤਸ਼੍ਚ
ਰੂਪਣ ਮੋਰ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਮਂਤਤਃ ਕਿਨ੍ਨਰਸੈਨ੍ਯਘੋਰਂ ਵਿਨਾਸ਼ਯਾਮਾਸੁਰੁਪਾਂਸ਼ੁਖਡ੍ਗੈਃ
ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚਮਕਦੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਕਿੰਨਰ ਫੌਜ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਕੁਬੇਰਂ ਚ ਗृਹੀਤਚਾਪੋ ਨਭੋਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬਭੂਵ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਃ
ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੁਖਮ ਹੋ ਕੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਅਦृਸ਼੍ਯਮਾਨਃ ਸ੍ਵਸ਼ਰੈਃ ਕਠੋਰੈਰ੍ਵਿਨਰ੍ਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਹਿ ਨਨਰ੍ਦ ਘੋਰਮ੍
ਉਹ ਦਿਖਾਈ ਨਾ ਦੇ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕਠੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਗਰਜਿਆ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਮਹੇਂਦ੍ਰਂ ਕਣਕਂ ਚ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਮਾਗਮ੍ਯ ਪਦੌ ਨਨਾਮ
ਮਹੇਂਦਰ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪੱਟੀ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਵਿਨਰ੍ਘ ਘੋਰਂ ਰੁਰੁਧੁਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਾਯਾ ਵਿਨੋ ਗੁਹ੍ਯਕਮਸ੍ਤ੍ਰਮੂਹੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਡਰਾਉਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਇਆ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਿਆ; ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗੁਪਤ ਅਸਤਰ ਵਰਤਿਆ।
ਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਸਪ੍ਤ ਮਹਾਪ੍ਰਵੀਰਾ ਹਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸੁषੁਪੁਸ਼੍ਚ ਵੈ ਯਦਾ 3.3.32.
ਸਾਰੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਸੱਤ ਵੱਡੇ ਬੀਰ ਥੱਕ ਕੇ ਸੁੱਤੇ ਪਏ।
ਸੁਪ੍ਤਾਨ੍ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਚ ਸਪ੍ਤ ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਨਿਸ਼ੀਥਕਾਲੇ ਸ ਚਕਾਰ ਯੁਦ੍ਧਮ੍
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਠ ਕੇ, ਉਹ ਸੱਤ ਸ਼ੂਰਵੀਂਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਗृਹੀਤਖਡ੍ਗੌ ਰਣਘੋਰਮਤ੍ਤੌ ਹਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਵੈ ਭੁਵਿ ਚੇਯਤੁਸ਼੍ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਫੜੀਆਂ, ਜੰਗ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਪਾਗਲ ਹੋ ਕੇ, ਵਧੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਵਿਜਾਤੇ ਰੁਰੋਦ ਰਾਮਾਂਸ਼ ਉਤਾਲਲਾਪ
ਸਵੇਰੇ, ਜਦ ਆਸਮਾਨ ਸਾਫ਼ ਹੋਇਆ, ਰਾਮਾਂਸ਼ਾ ਨੇ ਰੋ ਕੇ ਵਿਲਾਪ ਕੀਤਾ।