षष੍ਟਿਵਰ੍षਂ ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਬਿਂਦੁਸਾਰਸ੍ਤਤੋऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਠ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਬਿੰਦੁਸਾਰ ਜਨਮਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਇਆ।
ਵੇਦਮਂਤ੍ਰਪ੍ਰਭਾਵਾਚ੍ਚ ਜਾਤਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ
ਵੇਦ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਾਰ ਖ਼ਤਰੀ ਜਨਮ ਲਏ।
ਤ੍ਰਿਵੇਦੀ ਚ ਤਥਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲੋਥਰ੍ਵਾ ਸ ਪਰਿਹਾਰਕਃ
ਤ੍ਰਿਵੇਦੀ, ਸ਼ੁਕਲ ਅਤੇ ਅਥਰਵਾ, ਇਹ ਸਭ ਰੱਖਵਾਲੇ ਬਣੇ।
ਅਸ਼ੋਕਂ ਸ੍ਵਵਸ਼ਂ ਚਕੁਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਬੌਦ੍ਧਾ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਾਃ
ਅਸ਼ੋਕ ਨੇ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ; ਸਾਰੇ ਬੌਧ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
ਅਵਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਮਰੋ ਭੂਪਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤृਤਾਮ੍
ਅਵੰਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮਾਰਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਵਿਆਪਕ ਖੇਤਰ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਕਲਿਂਜਰਪੁਰਂ ਰਮ੍ਯਮਕ੍ਰੋਸ਼ਾਯਤਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਕਲਿੰਜਰ ਦੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਰੋਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਧ੍ਯਾਸ੍ਯ ਬੌਦ੍ਧਹਂਤਾ ਸ ਸੁਖਿਤੋਭਵਦੂਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਕੇ, ਬੌਧਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਜਮੇਰਪੁਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਵਿਧਿਸ਼ੋਭਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਅਜਮੇਰਪੁਰ ਦੀ ਸੋਹਣੀ नगਰੀ, ਵਿਧੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲੋ ਨਾਮ ਮਹੀਪਾਲੋ ਗਤ ਆਨਰ੍ਤऽਮਂਡਲੇ
ਸ਼ੁਕਲ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਆਨਰਤ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਤੇषਾਮਗ੍ਨ੍ਯੁਦ੍ਭਵਾਨਾਂ ਚ ਯੇ ਭੂਪਾ ਰਾਜ੍ਯਸਤ੍ਕृਤਾਃ
ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਉਹ ਰਾਜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਿਆ।
ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾਵਸ਼ੋ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੁਸੀਂ ਚਲੇ ਜਾਓ; ਮੈਂ ਹੁਣ ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਦ੍ਵੇ ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਸੂਤੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦੋਂ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ਸੂਤ ਨੇ ਇਹ ਬਾਤ ਕਹੀ।
ਪ੍ਰਮਰੋ ਨਾਮ ਭੂਪਾਲਃ ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ षਟ੍ਸਮਾਃ
ਪ੍ਰਮਾਰਾ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਛੇ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਦੇਵਾਪਿਸ੍ਤਨਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਿਤੁ ਸ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਪਦਮ੍
ਦੇਵਾਪੀ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਿਤਾ ਵਰਗਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਂਧਰ੍ਵਸੇਨਸ਼੍ਚ ਪਂਚਾਸ਼ਦਬ੍ਦਭੂਪਦਮ੍ 3.1.7.
ਉਸ ਤੋਂ ਗੰਧਰਵਸੇਨ ਨੇ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਂਖੇਨ ਤਤ੍ਪਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸਮਾਃ ਕृਤਮ੍
ਸ਼ੰਖ ਨੇ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਤੀਹ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਗਂਧਰ੍ਵਸੇਨਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਰਤ੍ਨਮਜੀਜਨਤ੍
ਗੰਧਰਵਸੇਨ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਕੀਮਤੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।
ਪੇਤੁਰ੍ਦੁਂਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਰ੍ਵਾਂਤਿ ਵਾਤਾਃ ਸੁਖਪ੍ਰਦਾਃ
ਡੂੰਡੂਬੀਆਂ ਵੱਜੀਆਂ, ਸ਼ੰਖ ਬਜੇ, ਅਤੇ ਹਲਕੀ ਹਵਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਵਹੀ।
ਵਿਂਸ਼ਦ੍ਭਿਃ ਕਰ੍ਮਯੋਗਂ ਚ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਸ਼ਿਵੋऽਭਵਤ੍
ਵੀਹ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਕਰਮਯੋਗ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ਕਾਨਾਂ ਚ ਵਿਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਮਾਰ੍ਯਧਰ੍ਮਵਿਵृਦ੍ਧਯੇ
ਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਅਤੇ ਆਰੀ ਧਰਮ ਦੀ ਵਾਧਾ ਲਈ।
ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤ੍ਯਨਾਮਾਨਂ ਪਿਤਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੁਮੋਦ ਹ
ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਿਆ ਨਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬਣਾਕੇ, ਪਿਤਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਪਞ੍ਚਵਰ੍षੇ ਵਯਃਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਪਸੋऽਰ੍ਥੇ ਵਨਂ ਗਤਃ
ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਤਪ ਲਈ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪਸ਼੍ਚਾਦਮ੍ਬਾਵਤੀਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਪੁਰੀਂ ਯਾਤਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅੰਬਾਵਤੀ ਦੀ ਦਿਵਿਆ नगਰੀ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਵੇਨ ਪ੍ਰੇषਿਤਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸੋਪਿ ਤਤ੍ਪਦਮਗ੍ਰਹੀਤ੍
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਉਹ ਦਰਜਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਏਕਦਾ ਸ ਨृਪੋ ਵੀਰੋ ਮਹਾਕਾਲੇਸ਼ਸ਼੍ਵਰਸ੍ਥਲਮ੍ 3.1.7.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਜਾ ਮਹਾਕਾਲੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਗਿਆ।
ਸਭਾ ਧਰ੍ਮਮਯੀ ਤਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਵ੍ਯੂਹਵਿਸ੍ਤਰਾ
ਉਥੇ ਇਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਨਾਨਾਦ੍ਰੁਮਲਤਾਕੀਰ੍ਣਾ ਪੁष੍ਪਵਲ੍ਲੀਭਿਰਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਹਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਆਹੂਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਮੁਖ੍ਯਾਨ੍ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਪਾਰਗਾਨ੍
ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਵੈਤਾਲੋ ਨਾਮ ਦੇਵਤਾ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਥੇ ਵੈਤਾਲ ਨਾਮ ਦੀ ਇਕ ਦੇਵੀ ਉਪਸਥਿਤ ਹੋਈ।