ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾਹ ਤਂ ਵੀਰਂ ਪੁਂਡਰੀਕਸ਼੍ਚ ਮਤ੍ਪਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵੀਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਪੁੰਡਰੀਕ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਹਸ੍ਯਾਹ ਤਵ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਨ ਨੋ ਭਯਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, 'ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।'
ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਨਾਗਾਨਾਂ ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਫਿਰ ਨਾਗਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਜਾਗ ਪਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਿषਮੁਜ੍ਜ੍ਵਾਲਂ ਸ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਾਮ੍
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਜ਼ਹਿਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਮੰਗਲਮਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਪੁਂਡਰੀਕਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਨਾਗਭੂषਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪੁੰਡਰੀਕ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ਮਿਜਾਜ਼ ਸੀ, ਉਸ ਕੋਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੱਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਹਿਣੇ ਸਨ।
ਆਹ੍ਲਾਦਸ੍ਤੁ ਹਯਾਰੂਢੋ ਮਹੀਰਾਜਾਯ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ ਕੋਟਿਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਨृਪਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਯਯੌ
ਆਹਲਾਦ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੋਨੇ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਉਸਨੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲੋਂ ਲਏ ਸਨ, ਤੇ ਫੌਰਨ ਉਥੋਂ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਹਯਵਿਦ੍ਯਾਸਮਾਰੂਢਾਸ੍ਤੇ ਹਯਾ ਗੇਹਮਾਗਤਾਃ 3.3.31.
ਘੋੜੇ, ਜੋ ਘੋੜਸਵਾਰੀ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਪਞ੍ਚਾਬ੍ਦਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵੈਦ੍ਯੌ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮੌ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸਨੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਤੱਕ ਦੋਵਾਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾਈ ਵੈਦਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਯੋਸ਼੍ਚ ਵਰਦਾਨੇਨ ਦਸ਼ ਪੁਤ੍ਰਾ ਬਭੂਵਿਰੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਰ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਸ ਮਹੀਰਾਜਮਾਹੂਯ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਬਲਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸਨੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਫੌਜ ਵਾਲੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਨਵੋਢਾਂ ਤੁ ਤਦਾ ਪਤ੍ਨੀਂ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਮਾ ਗृਹੀਤਵਾਨ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੂਰ੍ਯਵਰਮਾ ਨੇ ਨਵੀਂ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਪਤਨੀ ਲਈ।
ਕਰ੍ਬੁਰੋਨਾਮ ਮਾਯਾਵੀ ਵਿਭੀषਣਸੁਤੋ ਬਲੀ
ਕਰਬੁਰਾ ਨਾਂ ਦਾ ਜਾਦੂਗਰ, ਜੋ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ।
ਮਦ੍ਰਕੇਸ਼ਸ੍ਯ ਤਨਯਾਂ ਦਿਵ੍ਯਸ਼ੋਭਾਸਮਨ੍ਵਿ ਤਾਮ੍
ਉਸਨੇ ਮਦਰਕੇਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਦਿਵਵੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਲਈ।
ਮਹੀਰਾਜਸ੍ਤਦਾ ਦੁਃਖੀ ਵਿਲਲਾਪ ਭृਸ਼ਂ ਮੁਹੁਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਸਮਵਰ੍ਣਯਤ੍
ਉਸਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਜੋ ਜਾ ਕੇ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸ ਆਇਆ।
ਸਹ੍ਯਾਦ੍ਰਿਗਿਰਿਮਾਗਮ੍ਯ ਕृष੍ਣਾਂ ਸ਼ਃ ਕਰ੍ਬੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਸਹਿਆਦ੍ਰੀ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਕਰਬੁਰਾ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਵਿਭੀषਣੋ ਭਕ੍ਤਰਾਜਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਦਯਿਤਃ ਸੁਤਃ ਰਾਵਣੇਨ ਪੁਰਾ ਸੀਤਾ ਸਂਹृਤਾ ਵਿਦਿਤਂ ਤਵ ।। 3.3.31.
ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ; ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਹੋਵਾਚ ਪੁਰੇਯਂ ਦਯਿਤਾ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਅਤੋऽਹਂ ਤਦ੍ਵਿਯੋਗੇਨ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਲਂਕਾਂ ਮਹਾਪੁਰੀਮ੍ ਨ ਜਹਾਰ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਰੋषਿਤ੍ਵਾ ਦਿਨਂ ਬਹੁ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜੇ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਲੰਕਾ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲਿਆ, ਪਰ ਉਥੇ ਕਈ ਦਿਨ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਵਸ਼ਗਾ ਸਾਭੂਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਕਾਂਤਿਮਤੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਅੱਜ ਉਹ ਸੁਭਾਗਣ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਕਾਂਤਿਮਤੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਃ ਖਡ੍ਗਯੁਦ੍ਧਮਚੀਕਰਤ੍ ਤਦਾ ਚ ਦੇਹਲੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹੀਰਾਜਾਨ੍ਤਮਾਯਯੌ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ, ਥੜੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਕੋਟਿਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਦਦੌ ਰਾਜਾ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਰਾਜੇ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਨੂੰ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੋਨੇ ਦਿੱਤੇ।
ਵਸੂਨਾਰਾਧਾਯਾਮਾਸ ਪਂਚਵਰ੍षਾਨ੍ਤਰੇ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਸੂਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਵਰਦਾਨਾਚ੍ਚ ਸਞ੍ਜਾਤਾ ਦਸ਼ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹੀਪਤੇਃ ੧੩੭ ਤਦ੍ਵਿਵਾਹਾਰ੍ਥਮਾਹੂਯ ਮਹੀਰਾਜਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਆਹ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਭੇਜਿਆ।
ਮਹੀਰਾਜਸੁਤੋ ਭੀਮਃ ਪਤ੍ਨੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਵਧੂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਤਦਾ ਪੈਸ਼ਾਚਦੇਸ਼ਸ੍ਥਃ ਸਹੋਦਸ਼੍ਚ ਮਹੀਪਤਿਃ 3.3.31.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸਹੋਦ ਨਾਲ ਪਿਸ਼ਾਚ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਬਲਿਦੈਤ੍ਯਾਜ੍ਞਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸ਼ੁਭਸ੍ਥਲਮ੍
ਬਲੀ ਦੈਤ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਪਤ੍ਰਮਾਲਿਖ੍ਯ ਬਲਵਾਨ੍ਮਹੀਰਾਜਾਯ ਧਰ੍ਮਿਣੇ
ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਧਰਮੀ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪੱਤਰ ਲਿਖ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ।
ਭਵਾਨ੍ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਪਤੀ ਰਾਜਾ ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਾਲਾਰ੍ਥਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਮਲੇਛਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹੋ ਅਤੇ ਵਿਦ੍ਯੁਨਮਾਲਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੁਪਾਗਤਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸੈਣਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਆ ਗਿਆ।