ਭਯਭੀਤਾਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਮਾਂਸ਼ਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੁਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਡਰ ਕੇ ਰਾਮ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਓਟ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਦਿਵਾਸੂਕ੍ਤੇਨ ਤੁष੍ਟਾਵ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਦੁਰਭੂਚ੍ਛਿਵਾ
ਉਸ ਨੇ ਦਿਨ ਵਾਲੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ ਮਾਤਾ ਸ਼ਿਵਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਮਾਤਾ ਸ਼ਿਵਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ।
ਪਰਾਜਿਤੇ ਚ ਗਂਧਰ੍ਵੇ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਜਨਮੋਹਨਃ
ਜਦ ਗੰਧਰਵ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਏ।
षੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦੇ ਚ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦੇਵਿਪੂਜਕੇ
ਜਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸੀ, ਸਮਾਂ ਆਇਆ,
ਪਤ੍ਨੀ ਨਾਗਵਤੀ ਤਸ੍ਯ ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਗਵਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਤਕਸ਼ਕ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਧੀ ਸੀ।
ਦਸ਼ੈਵ ਤਨਯਾਸ਼੍ਚਾਸਨ੍ਕਨ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ
ਉਸਦੇ ਦਸ ਧੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਧੀ ਦਾ ਨਾਂ ਸੁਭਾਨਨਾ ਸੀ।
ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਸਮਾਹੂਯ ਮਹੀਰਾਜਾਯ ਪ੍ਰੈषਯਤ੍ 3.3.31.
ਉਸਨੇ ਪੰਡਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹੀਰਾਜਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਬਲਸਂਯੁਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸਿਪਾਹੀ ਸੀ,
ਸੁਵੇਲਾ ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਹਿ ਮੇ ਨਾਗਭੂषਣਮ੍
ਸਹੀ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਵਾਲਾ ਗਹਣਾ ਦੇ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਗਵਰ੍ਮਾ ਮਹੀਰਾਜਾਨ੍ਤਮਾਯਯੌ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਗਵਰਮਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਮਹੀਰਾਜੋ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋਭੂਤ੍ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਦਾऽऽਹ੍ਲਾਦਃ ਸ਼ੂਰਪਂਚਸ਼ਤਾਵृਤਃ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਹਲਾਦ ਪੰਜਾਹ ਬਹਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼ਤਯੋਜਨਗਾਮਿਨ੍ਯੋ ਵਾਜਿਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਯਾਮਕੇ ਸਹਸ੍ਰਯੋਜਨਂ ਵੀਰ੍ਯਂ ਤਾਸਾਂ ਚੈਵ ਦਿਨੇ ਨਿਸ਼ਿ
ਉਹ ਘੋੜੀਆਂ, ਜੋ ਜੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੌ ਜੋਜਨ ਦੌੜ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਜੋਜਨ ਤੱਕ ਜਾਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੀਆਂ ਸਨ।
ਕਲਾਂਸ਼ਾਦੁਦ੍ਭਵਾ ਅਸ਼੍ਵਾ ਵਾਜਿਨਾ ਚ ਹਰੇਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਚੰਨ ਦੀ ਕਲਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ,
ਗਾਯਤ੍ਰੋ ਯੋਭਵਦ੍ਵਾਜੀ ਕਾਲਚਕ੍ਰਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਃ ਹਰਿਣੀ ਨਾਮ ਤਚ੍ਛਕ੍ਤਿਃ ਕਲਾਂਸ਼ਾਦ੍ਭੂਮਿਮਾਗਤਾ
ਗਾਯਤ੍ਰਾ ਨਾਂ ਦਾ ਘੋੜਾ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਹਰੀਣੀ ਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਜੋ ਚੰਨ ਦੀ ਕਲਾ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਈ,
ਆਹ੍ਲਾਦਸ਼੍ਚ ਕਰਾਲਸ੍ਥੋ ਬਿਂਦੁਲਸ੍ਥੋ ਹਰੇਃ ਕਲਾ
ਆਹਲਾਦ ਕਰਾਲਾ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤੇ ਬਿੰਦੁਲਸਥਾ, ਜੋ ਹਰੀ ਦੀ ਕਲਾ ਸੀ,
ਗਤ੍ਵਾ ਤੇ ਤੁ ਮਹੀਰਾਜਂ ਨਤ੍ਵਾ ਤੁਂਗਾਸਨਾਂ ਯਯੁਃ 3.3.31.
ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਗਏ, ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ ਤੇ ਉੱਚੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਯੁष੍ਮਾਭਿਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਸ਼ੂਰਾ ਵਿਵਾਹਿਤਾਃ
ਮੇਰੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹਾਦਰ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਆਹ੍ਲਾਦੋ ਗਤ੍ਵਾ ਭੂਤਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਹਲਾਦ ਚੰਗੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆ।
ਸੁਪ੍ਤੋ ਹਿ ਤਵ ਭਰ੍ਤਾ ਚ ਪੁਂਡਰੀਕਃ ਸ਼ੁਭਾਨਨਃ
ਤੇਰਾ ਪਤੀ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਪੁੰਡਰੀਕ, ਹੁਣ ਸੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾਹ ਤਂ ਵੀਰਂ ਪੁਂਡਰੀਕਸ਼੍ਚ ਮਤ੍ਪਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵੀਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਪੁੰਡਰੀਕ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਹਸ੍ਯਾਹ ਤਵ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਨ ਨੋ ਭਯਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, 'ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।'
ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਨਾਗਾਨਾਂ ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਫਿਰ ਨਾਗਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਜਾਗ ਪਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਿषਮੁਜ੍ਜ੍ਵਾਲਂ ਸ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਾਮ੍
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਜ਼ਹਿਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਮੰਗਲਮਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਪੁਂਡਰੀਕਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਨਾਗਭੂषਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪੁੰਡਰੀਕ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ਮਿਜਾਜ਼ ਸੀ, ਉਸ ਕੋਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੱਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਹਿਣੇ ਸਨ।
ਆਹ੍ਲਾਦਸ੍ਤੁ ਹਯਾਰੂਢੋ ਮਹੀਰਾਜਾਯ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ ਕੋਟਿਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਨृਪਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਯਯੌ
ਆਹਲਾਦ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੋਨੇ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਉਸਨੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲੋਂ ਲਏ ਸਨ, ਤੇ ਫੌਰਨ ਉਥੋਂ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਹਯਵਿਦ੍ਯਾਸਮਾਰੂਢਾਸ੍ਤੇ ਹਯਾ ਗੇਹਮਾਗਤਾਃ 3.3.31.
ਘੋੜੇ, ਜੋ ਘੋੜਸਵਾਰੀ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਪਞ੍ਚਾਬ੍ਦਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵੈਦ੍ਯੌ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮੌ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸਨੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਤੱਕ ਦੋਵਾਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾਈ ਵੈਦਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਯੋਸ਼੍ਚ ਵਰਦਾਨੇਨ ਦਸ਼ ਪੁਤ੍ਰਾ ਬਭੂਵਿਰੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਰ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਸ ਮਹੀਰਾਜਮਾਹੂਯ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਬਲਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸਨੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਫੌਜ ਵਾਲੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।