ਸ ਭੂਪੋ ਭੂਮਿਰਾਜਂ ਚ ਸਮਾਹੂਯ ਵਚੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਭੂਮਿ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ।
ਗਂਧਰ੍ਵਸ੍ਸੁਕਲੋ ਨਾਮ ਮਤ੍ਕਨ੍ਯਾਂ ਚ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾਮ੍
ਇੱਕ ਗੰਧਰਵ ਸੁਕਲ ਨਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਧੀ ਦਾ ਨਾਂ ਸੁਭਾਨਨਾ ਸੀ।
ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ ਵੈ ਚਿਤ੍ਰਰਥਪ੍ਰਿਯਃ ਵਧਂ ਕੁਰੁ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦੇਹਲੀਂ ਗਂਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ ਦੀ ਰਾਤ ਉਹ ਚਿਤਰਥਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਆਇਆ। ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਉਸਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰ ਤੇ ਚੌਕਠ ਤੇ ਪਹੁੰਚ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹੀਰਾਜੋ ਲਕ੍ਸ਼ਸੈਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੂਮਿ ਦਾ ਰਾਜਾ ਲੱਖ ਫੌਜੀਆਂ ਸਮੇਤ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਸੁਖਜਾਤਾਯਾਂ ਸੁਕਲੋਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੁਖਦਾਈ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਸੁਕਲ ਨਾਂ ਦਾ ਬਹਾਦਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਨਗਰਾਚ੍ਚ ਬਹਿਰ੍ਜਾਤਾ ਯੇ ਸ਼ੂਰਾ ਮਦਵਿਹ੍ਵਲਾਃ
ਜਿਹੜੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜੰਮੇ ਸੀ, ਉਹ ਮਾਣ ਵਿਚ ਮਸਤ ਬਹਾਦਰ ਸੀ।
ਭਯਭੀਤੋ ਮਹੀਰਾਜੋ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਯੀਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
ਭੂਮਿ ਦਾ ਰਾਜਾ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ ਮਾਤਾ ਸ਼ਿਵਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਾਦੀਨ੍ਬੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਮਾਗਮਤ੍ 3.3.31.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਵੰਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਬਲਖਾਨਿਸ਼੍ਚ ਬਲਵਾਞ੍ਛਤਗਂਧਰ੍ਵਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੰਧਰਵ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਦੌੜਿਆ।
ਬਹੁਧਾ ਤੇ ਹਿ ਗਂਧਰ੍ਵਾਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਮਾਰੁਧਨ੍
ਉਹ ਗੰਧਰਵ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੀ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਭਯਭੀਤਾਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਮਾਂਸ਼ਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੁਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਡਰ ਕੇ ਰਾਮ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਓਟ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਦਿਵਾਸੂਕ੍ਤੇਨ ਤੁष੍ਟਾਵ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਦੁਰਭੂਚ੍ਛਿਵਾ
ਉਸ ਨੇ ਦਿਨ ਵਾਲੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ ਮਾਤਾ ਸ਼ਿਵਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਮਾਤਾ ਸ਼ਿਵਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ।
ਪਰਾਜਿਤੇ ਚ ਗਂਧਰ੍ਵੇ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਜਨਮੋਹਨਃ
ਜਦ ਗੰਧਰਵ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਏ।
षੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦੇ ਚ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦੇਵਿਪੂਜਕੇ
ਜਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸੀ, ਸਮਾਂ ਆਇਆ,
ਪਤ੍ਨੀ ਨਾਗਵਤੀ ਤਸ੍ਯ ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਗਵਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਤਕਸ਼ਕ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਧੀ ਸੀ।
ਦਸ਼ੈਵ ਤਨਯਾਸ਼੍ਚਾਸਨ੍ਕਨ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ
ਉਸਦੇ ਦਸ ਧੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਧੀ ਦਾ ਨਾਂ ਸੁਭਾਨਨਾ ਸੀ।
ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਸਮਾਹੂਯ ਮਹੀਰਾਜਾਯ ਪ੍ਰੈषਯਤ੍ 3.3.31.
ਉਸਨੇ ਪੰਡਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹੀਰਾਜਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਬਲਸਂਯੁਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸਿਪਾਹੀ ਸੀ,
ਸੁਵੇਲਾ ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਹਿ ਮੇ ਨਾਗਭੂषਣਮ੍
ਸਹੀ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਵਾਲਾ ਗਹਣਾ ਦੇ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਗਵਰ੍ਮਾ ਮਹੀਰਾਜਾਨ੍ਤਮਾਯਯੌ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਗਵਰਮਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਮਹੀਰਾਜੋ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋਭੂਤ੍ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਦਾऽऽਹ੍ਲਾਦਃ ਸ਼ੂਰਪਂਚਸ਼ਤਾਵृਤਃ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਹਲਾਦ ਪੰਜਾਹ ਬਹਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼ਤਯੋਜਨਗਾਮਿਨ੍ਯੋ ਵਾਜਿਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਯਾਮਕੇ ਸਹਸ੍ਰਯੋਜਨਂ ਵੀਰ੍ਯਂ ਤਾਸਾਂ ਚੈਵ ਦਿਨੇ ਨਿਸ਼ਿ
ਉਹ ਘੋੜੀਆਂ, ਜੋ ਜੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੌ ਜੋਜਨ ਦੌੜ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਜੋਜਨ ਤੱਕ ਜਾਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੀਆਂ ਸਨ।
ਕਲਾਂਸ਼ਾਦੁਦ੍ਭਵਾ ਅਸ਼੍ਵਾ ਵਾਜਿਨਾ ਚ ਹਰੇਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਚੰਨ ਦੀ ਕਲਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ,
ਗਾਯਤ੍ਰੋ ਯੋਭਵਦ੍ਵਾਜੀ ਕਾਲਚਕ੍ਰਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਃ ਹਰਿਣੀ ਨਾਮ ਤਚ੍ਛਕ੍ਤਿਃ ਕਲਾਂਸ਼ਾਦ੍ਭੂਮਿਮਾਗਤਾ
ਗਾਯਤ੍ਰਾ ਨਾਂ ਦਾ ਘੋੜਾ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਹਰੀਣੀ ਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਜੋ ਚੰਨ ਦੀ ਕਲਾ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਈ,
ਆਹ੍ਲਾਦਸ਼੍ਚ ਕਰਾਲਸ੍ਥੋ ਬਿਂਦੁਲਸ੍ਥੋ ਹਰੇਃ ਕਲਾ
ਆਹਲਾਦ ਕਰਾਲਾ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤੇ ਬਿੰਦੁਲਸਥਾ, ਜੋ ਹਰੀ ਦੀ ਕਲਾ ਸੀ,
ਗਤ੍ਵਾ ਤੇ ਤੁ ਮਹੀਰਾਜਂ ਨਤ੍ਵਾ ਤੁਂਗਾਸਨਾਂ ਯਯੁਃ 3.3.31.
ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਗਏ, ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ ਤੇ ਉੱਚੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਯੁष੍ਮਾਭਿਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਸ਼ੂਰਾ ਵਿਵਾਹਿਤਾਃ
ਮੇਰੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹਾਦਰ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਆਹ੍ਲਾਦੋ ਗਤ੍ਵਾ ਭੂਤਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਹਲਾਦ ਚੰਗੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆ।
ਸੁਪ੍ਤੋ ਹਿ ਤਵ ਭਰ੍ਤਾ ਚ ਪੁਂਡਰੀਕਃ ਸ਼ੁਭਾਨਨਃ
ਤੇਰਾ ਪਤੀ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਪੁੰਡਰੀਕ, ਹੁਣ ਸੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।