ਬਲਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਬਲਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਬਲੋ ਬਲਵਾਨ੍ਬਲੀ
ਬਲਾ, ਪ੍ਰਭਲਾ, ਸੁਬਲਾ, ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਬਲੀ—
ਕਰਭੋ ਨਾਮ ਵੈ ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਲਲ੍ਲਰਾਜਸ੍ਯ ਸੇਵਕਃ ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਾਂਤਰੇ ਜਾਤੇ ਤੇਨ ਭੁਕ੍ਤਾ ਕੁਮਾਰਿਕਾ
ਕਰਭਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਯਕਸ਼, ਲੱਲਰਾ ਰਾਜੇ ਦਾ ਨੌਕਰ ਸੀ। ਪੰਜ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਮੂਲਵਰ੍ਮਾ ਮਹੀਰਾਜਂ ਸਮਾਹੂਯ ਸਸੈਨ੍ਯਕਮ੍
ਮੂਲਵਰਮਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਬੁਲਾ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਭਾਵਤੀਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਨृਹਰਾਯ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ਦਦੌ ਵੇਦਵਿਧਾਨੇਨ ਸੁਤਾਂ ਚ ਨृਹਰਾਯ ਵੈ
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਪ੍ਰਭਾਵਤੀ, ਜੋ ਸੁਭਾਗਣ ਕੁੜੀ ਹੈ, ਨ੍ਰਿਹਰ ਨੂੰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨ੍ਰਿਹਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਪਕ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰਾਂਤਰੇ ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਕਰਭਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਾਗਤਃ
ਅੱਧੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਯਕਸ਼ ਕਰਭਾ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਮਹੀਰਾਜਸ੍ਤਦਾ ਦੁਃਖੀ ਵਤ੍ਸਜੌ ਬਲਵਤ੍ਤਰੌ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ—ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਵਟਸਜਾ ਬੜੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਃ ਕਰਭਂ ਯਕ੍ਸ਼ਕਿਂਕਰਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਅੰਸ਼ ਕਰਭਾ ਯਕਸ਼ ਨੌਕਰ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਤੌ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਨਾਗਪਾਸ਼ਂ ਤੁ ਚਾਸਿਨਾ ਭੂਮਿਰਾਜਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਦੇਹਲੀਂ ਮੁਦਿਤੋऽਗਮਤ੍।। 3.3.31.
ਉਹ ਦੋ ਭਰਾ ਮਿਲ ਕੇ, ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਨਾਗ ਦੀ ਜੰਜੀਰ ਕੱਟੀ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਹੋ ਕੇ, ਚੌਕਠ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਕਾਸ਼੍ਮੀਰੇ ਚ ਨृਪਸ਼੍ਚਾਸੀਤ੍ਕੈਕਯੋ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਕੈਕਯਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਕਾਮਃ ਪ੍ਰਕਾਮਃ ਸਕਾਮੋ ਨਿष੍ਕਾਮੋ ਨਿਰਪਤ੍ਰਪਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕਦੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਦੇ ਬੇਪਰਵਾਹ, ਤੇ ਲਾਜ ਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ।
ਸ ਭੂਪੋ ਭੂਮਿਰਾਜਂ ਚ ਸਮਾਹੂਯ ਵਚੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਭੂਮਿ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ।
ਗਂਧਰ੍ਵਸ੍ਸੁਕਲੋ ਨਾਮ ਮਤ੍ਕਨ੍ਯਾਂ ਚ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾਮ੍
ਇੱਕ ਗੰਧਰਵ ਸੁਕਲ ਨਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਧੀ ਦਾ ਨਾਂ ਸੁਭਾਨਨਾ ਸੀ।
ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ ਵੈ ਚਿਤ੍ਰਰਥਪ੍ਰਿਯਃ ਵਧਂ ਕੁਰੁ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦੇਹਲੀਂ ਗਂਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ ਦੀ ਰਾਤ ਉਹ ਚਿਤਰਥਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਆਇਆ। ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਉਸਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰ ਤੇ ਚੌਕਠ ਤੇ ਪਹੁੰਚ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹੀਰਾਜੋ ਲਕ੍ਸ਼ਸੈਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੂਮਿ ਦਾ ਰਾਜਾ ਲੱਖ ਫੌਜੀਆਂ ਸਮੇਤ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਸੁਖਜਾਤਾਯਾਂ ਸੁਕਲੋਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੁਖਦਾਈ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਸੁਕਲ ਨਾਂ ਦਾ ਬਹਾਦਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਨਗਰਾਚ੍ਚ ਬਹਿਰ੍ਜਾਤਾ ਯੇ ਸ਼ੂਰਾ ਮਦਵਿਹ੍ਵਲਾਃ
ਜਿਹੜੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜੰਮੇ ਸੀ, ਉਹ ਮਾਣ ਵਿਚ ਮਸਤ ਬਹਾਦਰ ਸੀ।
ਭਯਭੀਤੋ ਮਹੀਰਾਜੋ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਯੀਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
ਭੂਮਿ ਦਾ ਰਾਜਾ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ ਮਾਤਾ ਸ਼ਿਵਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਾਦੀਨ੍ਬੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਮਾਗਮਤ੍ 3.3.31.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਵੰਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਬਲਖਾਨਿਸ਼੍ਚ ਬਲਵਾਞ੍ਛਤਗਂਧਰ੍ਵਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੰਧਰਵ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਦੌੜਿਆ।
ਬਹੁਧਾ ਤੇ ਹਿ ਗਂਧਰ੍ਵਾਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਮਾਰੁਧਨ੍
ਉਹ ਗੰਧਰਵ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੀ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਭਯਭੀਤਾਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਮਾਂਸ਼ਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੁਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਡਰ ਕੇ ਰਾਮ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਓਟ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਦਿਵਾਸੂਕ੍ਤੇਨ ਤੁष੍ਟਾਵ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਦੁਰਭੂਚ੍ਛਿਵਾ
ਉਸ ਨੇ ਦਿਨ ਵਾਲੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ ਮਾਤਾ ਸ਼ਿਵਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਮਾਤਾ ਸ਼ਿਵਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ।
ਪਰਾਜਿਤੇ ਚ ਗਂਧਰ੍ਵੇ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਜਨਮੋਹਨਃ
ਜਦ ਗੰਧਰਵ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਏ।
षੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦੇ ਚ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦੇਵਿਪੂਜਕੇ
ਜਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸੀ, ਸਮਾਂ ਆਇਆ,
ਪਤ੍ਨੀ ਨਾਗਵਤੀ ਤਸ੍ਯ ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਗਵਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਤਕਸ਼ਕ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਧੀ ਸੀ।
ਦਸ਼ੈਵ ਤਨਯਾਸ਼੍ਚਾਸਨ੍ਕਨ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ
ਉਸਦੇ ਦਸ ਧੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਧੀ ਦਾ ਨਾਂ ਸੁਭਾਨਨਾ ਸੀ।
ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਸਮਾਹੂਯ ਮਹੀਰਾਜਾਯ ਪ੍ਰੈषਯਤ੍ 3.3.31.
ਉਸਨੇ ਪੰਡਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹੀਰਾਜਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਬਲਸਂਯੁਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸਿਪਾਹੀ ਸੀ,
ਸੁਵੇਲਾ ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਹਿ ਮੇ ਨਾਗਭੂषਣਮ੍
ਸਹੀ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਵਾਲਾ ਗਹਣਾ ਦੇ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਗਵਰ੍ਮਾ ਮਹੀਰਾਜਾਨ੍ਤਮਾਯਯੌ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਗਵਰਮਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।