ਮਹੀਰਾਜਸ੍ਤੁ ਬਲਵਾਁਲ੍ਲਕ੍ਸ਼षੋਡਸ਼ਸੈਨ੍ਯਪਃ
ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਉਸ ਕੋਲ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਫੌਜ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੇ ਪਂਚਦਸ਼ਕੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵ੍ਰਤਤਤ੍ਪਰੇ
ਜਦੋਂ ਕਾਲੀ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਆਈ, ਵ੍ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਮਾਯਾਵਰ੍ਮਾ ਚ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਰਕਂ ਭੂਪਸਂਯੁਤਮ੍
ਮਾਇਆਵਰਮਾਨ ਨੇ ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਕਿਤਵੋ ਨਾਮ ਮੇਧਾਵੀ ਦੈਤ੍ਯਵਂਸ਼ਯਸ਼ਸ੍ਕਰਃ
ਕਿਤਵਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਚਤੁਰ ਅਤੇ ਦੈਤ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ,
ਹਤਾ ਭੂਪਕੁਮਾਰਾਸ਼੍ਚ ਮਤ੍ਸੁਤਾਰ੍ਥਂ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਬਹੁਧਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਲੁਂਠਯਿਤ੍ਵਾ ਮਦਾਤੁਰਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਲੁੱਟ ਕੇ, ਉਹ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹੀਰਾਜਸ੍ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਿਤਵਸ੍ਸ ਤੁ ਮਾਯਾਵੀ ਜਿਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਹਾਬਲਾਨ੍
ਪਰ ਕਿਤਵਾ, ਜੋ ਜਾਦੂਗਰ ਸੀ, ਨੇ ਸਭ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਰਕਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਦੁਃਖੀ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਕਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ 3.3.31.
ਤਦ ਤਾਰਕਾ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਤਮ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਹਾਵਤੀਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਮਹਾਵਤੀ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਮਹੀਰਾਜਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬਲਖਾਨਿਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਫੌਜਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖੀ,
ਤਾਰਕਃ ਕਿਤਵੇਨੈਵ ਸਂਹृਤੋ ਦਿਤਿਜੇਨ ਵੈ
ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਦੈਤ ਨੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਧੀਰਾਃ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਦੇਵਸਿਂਹਕਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਅੰਸ਼ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿੰਘ,
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਮਭੂਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੇषਾਂ ਤੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਬਲਖਾਨਿਂ ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾ ਜਗਰ੍ਜ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜੇ। ਫੌਜ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵਾ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਗੱਜਿਆ।
ਸੁਖਖਾਨਿਸ੍ਤਦਾ ਸ਼ੂਰਃ ਕਿਤਵਂ ਬਲਵਤ੍ਤਰਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਖ਼ਖਾਨੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ ਸੀ, ਉਸne ਤਾਕਤਵਰ ਚਲਾਕ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਰਯਸ੍ਤੇ ਸੁਖਿਨੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸੁਖਖਾਨਿਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਤਿੰਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਖ਼ਖਾਨੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਦਾ ਭੂਪਸੁਤਾ ਦੇਵੀ ਸੁਖਖਾਨਿਂ ਸਮਾਵृਣੋਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ, ਰਾਣੀ ਨੇ, ਸਖ਼ਖਾਨੀ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਸਂਬੋਧ੍ਯ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ਭੂਮਿਰਾਜਾਂਤਮਾਗਮਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਥੇ ਲਿਆ ਆਈ।
ਕੋਟਿਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਨृਪਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬਲਖਾਨਿਰ੍ਮਹਾਬਲਃ 3.3.31.
ਰਾਜੇ ਕੋਲੋਂ ਦਸ ਲੱਖ ਸੋਨੇ ਲੈ ਕੇ, ਬਲਖਾਨੀ ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ—
ਪ੍ਰਭਾਵਤੀ ਤਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਦਸ਼ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਜਾਭਵਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਪ੍ਰਭਾਵਤੀ, ਦੱਸ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਬਣੀ।
ਬਲਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਬਲਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਬਲੋ ਬਲਵਾਨ੍ਬਲੀ
ਬਲਾ, ਪ੍ਰਭਲਾ, ਸੁਬਲਾ, ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਬਲੀ—
ਕਰਭੋ ਨਾਮ ਵੈ ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਲਲ੍ਲਰਾਜਸ੍ਯ ਸੇਵਕਃ ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਾਂਤਰੇ ਜਾਤੇ ਤੇਨ ਭੁਕ੍ਤਾ ਕੁਮਾਰਿਕਾ
ਕਰਭਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਯਕਸ਼, ਲੱਲਰਾ ਰਾਜੇ ਦਾ ਨੌਕਰ ਸੀ। ਪੰਜ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਮੂਲਵਰ੍ਮਾ ਮਹੀਰਾਜਂ ਸਮਾਹੂਯ ਸਸੈਨ੍ਯਕਮ੍
ਮੂਲਵਰਮਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਬੁਲਾ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਭਾਵਤੀਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਨृਹਰਾਯ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ਦਦੌ ਵੇਦਵਿਧਾਨੇਨ ਸੁਤਾਂ ਚ ਨृਹਰਾਯ ਵੈ
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਪ੍ਰਭਾਵਤੀ, ਜੋ ਸੁਭਾਗਣ ਕੁੜੀ ਹੈ, ਨ੍ਰਿਹਰ ਨੂੰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨ੍ਰਿਹਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਪਕ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰਾਂਤਰੇ ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਕਰਭਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਾਗਤਃ
ਅੱਧੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਯਕਸ਼ ਕਰਭਾ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਮਹੀਰਾਜਸ੍ਤਦਾ ਦੁਃਖੀ ਵਤ੍ਸਜੌ ਬਲਵਤ੍ਤਰੌ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ—ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਵਟਸਜਾ ਬੜੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਃ ਕਰਭਂ ਯਕ੍ਸ਼ਕਿਂਕਰਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਅੰਸ਼ ਕਰਭਾ ਯਕਸ਼ ਨੌਕਰ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਤੌ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਨਾਗਪਾਸ਼ਂ ਤੁ ਚਾਸਿਨਾ ਭੂਮਿਰਾਜਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਦੇਹਲੀਂ ਮੁਦਿਤੋऽਗਮਤ੍।। 3.3.31.
ਉਹ ਦੋ ਭਰਾ ਮਿਲ ਕੇ, ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਨਾਗ ਦੀ ਜੰਜੀਰ ਕੱਟੀ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਹੋ ਕੇ, ਚੌਕਠ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਕਾਸ਼੍ਮੀਰੇ ਚ ਨृਪਸ਼੍ਚਾਸੀਤ੍ਕੈਕਯੋ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਕੈਕਯਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਕਾਮਃ ਪ੍ਰਕਾਮਃ ਸਕਾਮੋ ਨਿष੍ਕਾਮੋ ਨਿਰਪਤ੍ਰਪਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕਦੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਦੇ ਬੇਪਰਵਾਹ, ਤੇ ਲਾਜ ਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ।