ਤਦਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਤੀ ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਦਾਸ੍ਯਾ ਸ਼ੋਭਯਾ ਸਹ
ਫਿਰ ਸਵਰਨਵਤੀ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੀ ਦਾਸੀ ਸ਼ੋਭਾ ਦੇ ਨਾਲ,
ਤਯਾ ਸਂਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਸ਼ੋਭਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਮਾਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੋਭਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਲੇਛਾਂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ृਣੁ ਭੂਪਸ਼ਿਰੋਮਣੇ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ: 'ਸੁਣੋ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਤਾਜ।'
ਦਂਪਤੀ ਤਵ ਭੂਪਾਲ ਸਂਹृਤੌ ਯੇਨ ਯਤ੍ਰ ਵੈ
ਰਾਜੇ, ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਜੋੜਾ ਕੌਣ ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਲੈ ਗਿਆ,
ਆਹ੍ਲਾਦਸ਼੍ਚੇਨ੍ਦੁਲੋ ਵੀਰੋ ਦੇਵੋ ਵੈ ਤਾਲਨੋ ਬਲੀ
ਆਹਲਾਦ ਚੰਦ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਤਾਲਨਾ ਬੜਾ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੋਭਨਾ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਯੋਗਮਯਂ ਵਪੁਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਤਾਨ੍ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯੋਗਿਵੇषਾਨ੍ਮਹਾਬ ਲਾਨ੍।। 3.3.30.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ੋਭਨਾ, ਜੋ ਵੇਸ਼ਿਆ ਸੀ, ਯੋਗ ਦੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਧੂਆਂ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ ਚਲੀ ਗਈ।
ਆਹ੍ਲਾਦੋ ਗਜਸਂਸ੍ਥੋ ਵੈ ਕਰਾਲਾਰੂਢ ਇਨ੍ਦੁਲਃ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਬਿਨ੍ਦੁਲਾਰੂਢੋ ਨਰ੍ਤਯਾਮਾਸ ਤਂ ਹਯਮ੍
ਆਹਲਾਦ ਹਾਥੀ ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਇੰਦੁਲਾ ਕਰਾਲਾ ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਿੰਦੁਲਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਨਚਾਇਆ।
ਕਾਮਰੂਪਮਯਂ ਦੇਸ਼ਂ ਸ਼ਤਯੋਜਨਗਾਮਿਨਃ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ਼ੋਧਯਾਮਾਸੁਰ੍ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਂ ਨृਪਮ੍
ਉਹ ਲੋਕ ਕਾਮਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ, ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਰਹੇ, ਪਰ ਉਥੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਪੁਨਰ੍ਮਯੂਰਨਗਰਂ ਸ਼ੋਭਨਾ ਤੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਫਿਰ, ਸ਼ੋਭਨਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਯੂਰ ਨਗਰ ਵੱਲ ਗਈ।
ਪੁਨਰਿਨ੍ਨਗਢਗ੍ਰਾਮਂ ਸ਼ੋਭਨਾ ਚ ਜਨੇਜਨੇ
ਫਿਰ, ਸ਼ੋਭਨਾ ਇਨਨਗੜ੍ਹ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਗਈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਬਾਹ੍ਲੀਕਨਗਰਂ ਸ਼ੋਭਨਾ ਤੈਸ੍ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਬਾਹਲੀਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲੀ ਗਈ।
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਦੇਸ਼ਮਾਗਮ੍ਯ ਬਾਹ੍ਲੀਕਂ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਵਾਸਿਨਮ੍ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸਾ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਗਾਨਨृਤ੍ਯਪਰਾਭਵਤ੍
ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਬਾਹਲੀਕਾ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਹ ਵੇਸ਼ਿਆ ਗੀਤ-ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ।
ਸ ਦੇਵੋ ਭੂਮਿਮਧ੍ਯਾਤ੍ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਰਤੀ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਆਇਆ।
ਅਹਂ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰੁਦ੍ਰੇਣ ਭੂਮਿਗਰ੍ਤੇ ਸੁਰੋਪਿਤਃ
ਮੈਂ ਕਾਲਾਗਨੀ ਰੁਦਰ ਵੱਲੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਗੱਡੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਸਾ ਸ਼ੋਭਾ ਨਿਰਾਸ਼ਾਭੂਤ੍ਤਦਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੋਭਾ ਆਪ ਹੀ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਤੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਰ੍ਵਮੇਵਾ ਦਿਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ 3.3.30.
ਫਿਰ ਸੁਵਰਨਵਤੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦਿਤਾ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਨਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਸੁਵਰ੍ਣਾਂਗੀ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਚਂਡਿਕਾਮ੍ ਨਿਸ਼ੀਥਾਨ੍ਤੇ ਤਮਃਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਗਤ੍ਵਾਹ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇ ਕੇ, ਸੁਵਰਨਾਂਗੀ ਨੇ ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਜਗਦੰਬਿਕਾ ਕੋਲ ਗਈ।
ਪਦ੍ਮਿਨੀ ਨਾਮ ਯਾ ਨਾਰੀ ਮਣਿਦੇਵਸ੍ਯ ਵੈ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਪਦਮੀਨੀ ਨਾਂ ਦੀ ਔਰਤ ਮਣਿਦੇਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ।
ਸੇਨਾਪਤਿਃ ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਮਣਿਦੇਵੋ ਹਿ ਸ ਸ੍ਮृਤਃ
ਮਣਿਦੇਵ ਕੂਬੇਰ ਦਾ ਸੇਨਾ-ਪਤੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਤਤ੍ਪਦ੍ਮਿਨੀ ਨਾਰੀ ਦੇਵਦੇਵਮੁਮਾਪਤਿਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਦਮੀਨੀ ਨੇ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਤਵਰ੍षਾਂਤਰੇ ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਤਾਮ੍
ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨਕੁਲਾਂਸ਼ਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇਨ ਮਹਤ੍ਸੁਖਮ੍ ਸ੍ਵਪਤਿਂ ਚ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕੈਲਾਸਂ ਪੁਨਰੇष੍ਯਸਿ
ਨਕੁਲ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇਗੀ; ਫਿਰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਕੈਲਾਸ ਵਾਪਸ ਆਵੇਂਗੀ।
ਮਹਾਵਤੀਂ ਪੁਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਪਾਲਾਯ ਸ਼ਾਰਦਾ
ਸ਼ਾਰਦਾ, ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਮਹਾਵਤੀ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗੀ।
ਤਯਾ ਵਿਰਚਿਤੋ ਭੂਮੌ ਗ੍ਰਾਮਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਉਪਾਇ ਕੀਤਾ।
ਅਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਤਿ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਕੈਲਾਸਂ ਗੁਹ੍ਯਕਾਲਯਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਸੁਵਰਨਵਤੀ, ਤੂੰ ਕੈਲਾਸ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਤੀ ਪਦ੍ਮਿਨੀਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚਾਗਮਤ੍ 3.3.30.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਵਰਨਵਤੀ ਪਦਮੀਨੀ ਕੋਲ ਗਈ।
ਕਾਮਪਾਲਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਵਾਸਮਕਾਰਯਤ੍
ਕਾਮਪਾਲਾ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਵਸੇਰਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਗਤਾਯਾਂ ਗੇਹੇ ਵੈ ਪਦ੍ਮਿਨ੍ਯਾ ਲਿਖਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਜਦ ਪਦਮੀਨੀ ਉਸ ਘਰ ਤੋਂ ਚਲੀ ਗਈ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਲਿਖਤ ਮਿਲੀ।
ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਚ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਸੇਨਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਲਾ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਬੀਸ ਹਜ਼ਾਰ ਫੌਜ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਕਾਮਪਾਲਸ੍ਤੁ ਬਲਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਬਲਸਂਯੁਤਃ
ਕਾਮਪਾਲਾ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਫੌਜ ਨਾਲ ਆਇਆ।