ਸ ਤਦਾ ਪृਥਿਵੀਰਾਜੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਬਹੁਭੂषਣਮ੍
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣੇ ਲਏ।
ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਨਾਮ ਤੇ ਰਾਜਾ ਕਾਰਾਗਾਰੇ ਨ ਵੈ ਮਮ
ਲਕਸ਼ਣ ਨਾਮਕ ਰਾਜਾ ਮੇਰੇ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਚ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਵੈ ਗृਹਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦੋਦਯੋ ਭੂਪਵਚਃ ਸਤ੍ਯਂ ਮਤ੍ਵਾ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਬੋਲ ਸੱਚ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਾਮਪਾਲਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਾਗਮਨਂ ਬਲੀ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਃ ਪ੍ਰਣਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਭੀਰੁਕਃ
ਕਾਮਪਾਲਾ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਪਰ ਡਰਪੋਕ ਸੀ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮ ਸਕੇ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਸੁਤਾ ਮੇ ਪਦ੍ਮਿਨੀ ਨਾਰੀ ਲਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ 3.3.30.
ਮੇਰੀ ਧੀ ਪਦਮਾਂ ਵਾਂਗ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਇਤਿ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਃ ਸ੍ਵਬਲੈਸ੍ਸਹ
ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ,
ਭ੍ਰਾਤृਜਸ੍ਤਵ ਭੂਪਾਲ ਪਦ੍ਮਿਨ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਰਾਜੇ, ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਪਦਮੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨ ਜਾਨੇ ਕ੍ਵ ਗਤੋ ਰਾਜਾ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣਸਮੋ ਭੁਵਿ
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਾਨ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹਾ ਰਤ੍ਨਭਾਨੁਤਨਯ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤ ਸ਼ੁਭਂਕਰ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਛਿਤਸ਼੍ਚਾਸੀਤ੍ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਵੈष੍ਣਵਪ੍ਰਿਯਃ
ਹਾਏ ਰਤਨਭਾਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ—ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ, ਜੋ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਤੀ ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਦਾਸ੍ਯਾ ਸ਼ੋਭਯਾ ਸਹ
ਫਿਰ ਸਵਰਨਵਤੀ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੀ ਦਾਸੀ ਸ਼ੋਭਾ ਦੇ ਨਾਲ,
ਤਯਾ ਸਂਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਸ਼ੋਭਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਮਾਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੋਭਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਲੇਛਾਂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ृਣੁ ਭੂਪਸ਼ਿਰੋਮਣੇ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ: 'ਸੁਣੋ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਤਾਜ।'
ਦਂਪਤੀ ਤਵ ਭੂਪਾਲ ਸਂਹृਤੌ ਯੇਨ ਯਤ੍ਰ ਵੈ
ਰਾਜੇ, ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਜੋੜਾ ਕੌਣ ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਲੈ ਗਿਆ,
ਆਹ੍ਲਾਦਸ਼੍ਚੇਨ੍ਦੁਲੋ ਵੀਰੋ ਦੇਵੋ ਵੈ ਤਾਲਨੋ ਬਲੀ
ਆਹਲਾਦ ਚੰਦ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਤਾਲਨਾ ਬੜਾ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੋਭਨਾ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਯੋਗਮਯਂ ਵਪੁਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਤਾਨ੍ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯੋਗਿਵੇषਾਨ੍ਮਹਾਬ ਲਾਨ੍।। 3.3.30.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ੋਭਨਾ, ਜੋ ਵੇਸ਼ਿਆ ਸੀ, ਯੋਗ ਦੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਧੂਆਂ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ ਚਲੀ ਗਈ।
ਆਹ੍ਲਾਦੋ ਗਜਸਂਸ੍ਥੋ ਵੈ ਕਰਾਲਾਰੂਢ ਇਨ੍ਦੁਲਃ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਬਿਨ੍ਦੁਲਾਰੂਢੋ ਨਰ੍ਤਯਾਮਾਸ ਤਂ ਹਯਮ੍
ਆਹਲਾਦ ਹਾਥੀ ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਇੰਦੁਲਾ ਕਰਾਲਾ ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਿੰਦੁਲਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਨਚਾਇਆ।
ਕਾਮਰੂਪਮਯਂ ਦੇਸ਼ਂ ਸ਼ਤਯੋਜਨਗਾਮਿਨਃ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ਼ੋਧਯਾਮਾਸੁਰ੍ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਂ ਨृਪਮ੍
ਉਹ ਲੋਕ ਕਾਮਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ, ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਰਹੇ, ਪਰ ਉਥੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਪੁਨਰ੍ਮਯੂਰਨਗਰਂ ਸ਼ੋਭਨਾ ਤੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਫਿਰ, ਸ਼ੋਭਨਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਯੂਰ ਨਗਰ ਵੱਲ ਗਈ।
ਪੁਨਰਿਨ੍ਨਗਢਗ੍ਰਾਮਂ ਸ਼ੋਭਨਾ ਚ ਜਨੇਜਨੇ
ਫਿਰ, ਸ਼ੋਭਨਾ ਇਨਨਗੜ੍ਹ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਗਈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਬਾਹ੍ਲੀਕਨਗਰਂ ਸ਼ੋਭਨਾ ਤੈਸ੍ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਬਾਹਲੀਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲੀ ਗਈ।
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਦੇਸ਼ਮਾਗਮ੍ਯ ਬਾਹ੍ਲੀਕਂ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਵਾਸਿਨਮ੍ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸਾ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਗਾਨਨृਤ੍ਯਪਰਾਭਵਤ੍
ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਬਾਹਲੀਕਾ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਹ ਵੇਸ਼ਿਆ ਗੀਤ-ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ।
ਸ ਦੇਵੋ ਭੂਮਿਮਧ੍ਯਾਤ੍ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਰਤੀ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਆਇਆ।
ਅਹਂ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰੁਦ੍ਰੇਣ ਭੂਮਿਗਰ੍ਤੇ ਸੁਰੋਪਿਤਃ
ਮੈਂ ਕਾਲਾਗਨੀ ਰੁਦਰ ਵੱਲੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਗੱਡੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਸਾ ਸ਼ੋਭਾ ਨਿਰਾਸ਼ਾਭੂਤ੍ਤਦਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੋਭਾ ਆਪ ਹੀ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਤੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਰ੍ਵਮੇਵਾ ਦਿਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ 3.3.30.
ਫਿਰ ਸੁਵਰਨਵਤੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦਿਤਾ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਨਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਸੁਵਰ੍ਣਾਂਗੀ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਚਂਡਿਕਾਮ੍ ਨਿਸ਼ੀਥਾਨ੍ਤੇ ਤਮਃਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਗਤ੍ਵਾਹ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇ ਕੇ, ਸੁਵਰਨਾਂਗੀ ਨੇ ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਜਗਦੰਬਿਕਾ ਕੋਲ ਗਈ।
ਪਦ੍ਮਿਨੀ ਨਾਮ ਯਾ ਨਾਰੀ ਮਣਿਦੇਵਸ੍ਯ ਵੈ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਪਦਮੀਨੀ ਨਾਂ ਦੀ ਔਰਤ ਮਣਿਦੇਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ।
ਸੇਨਾਪਤਿਃ ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਮਣਿਦੇਵੋ ਹਿ ਸ ਸ੍ਮृਤਃ
ਮਣਿਦੇਵ ਕੂਬੇਰ ਦਾ ਸੇਨਾ-ਪਤੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਤਤ੍ਪਦ੍ਮਿਨੀ ਨਾਰੀ ਦੇਵਦੇਵਮੁਮਾਪਤਿਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਦਮੀਨੀ ਨੇ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।