ਤਤ੍ਰੋਦਯਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਃ ਪੂਰ੍ਣਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਾਗਮਤ੍
ਉਥੇ, ਉਦਯਾ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਪੂਰਨ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਅਗ੍ਨਿਵਂਸ਼ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਚਾਦ੍ਯ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਦੇਹਲੀਮ੍
ਅੱਜ, ਅਗਨੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਪੁਨਸ੍ਤਵਾਨ੍ਤਿਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਹਃ ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍ ਇਤ੍ਯਹਂ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਭੂਪ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਯਾ
ਮੈਂ ਮੁੜ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਚੁਪ ਚਾਪ ਖੇਡਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਰਾਜਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਭੂਪੋ ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਃ ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਦੇ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਪਦ੍ਮਾਕਰਾਯ ਭੂਪਾਯ ਗਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਸ਼ੁ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਪਦਮਾਕਰ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਦੇ ਦਿਓ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਹ੍ਨਿਵਂਸ਼੍ਯਾ ਮਹਾਬਲਾਃ 3.3.30.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਗਨੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ,
ਭਗਦਂਤਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਨਾਯਕਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਭਗਦੰਤਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ।
ਪਦ੍ਮਿਨੀ ਮੇ ਸ੍ਵਸਾ ਰਾਜਨ੍ ਗੁਪ੍ਤਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦਾ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਪਦਮੀਨੀ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਪਤ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤਸ੍ਤੇਨ ਵਰੋ ਰਮ੍ਯੋ ਹ੍ਯਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਮਯਃ ਪਰਃ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਨृਪਤਿਃ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਲੁਕਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਾਦ੍ਯਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਆਏ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਸ ਤਦਾ ਪृਥਿਵੀਰਾਜੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਬਹੁਭੂषਣਮ੍
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣੇ ਲਏ।
ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਨਾਮ ਤੇ ਰਾਜਾ ਕਾਰਾਗਾਰੇ ਨ ਵੈ ਮਮ
ਲਕਸ਼ਣ ਨਾਮਕ ਰਾਜਾ ਮੇਰੇ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਚ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਵੈ ਗृਹਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦੋਦਯੋ ਭੂਪਵਚਃ ਸਤ੍ਯਂ ਮਤ੍ਵਾ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਬੋਲ ਸੱਚ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਾਮਪਾਲਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਾਗਮਨਂ ਬਲੀ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਃ ਪ੍ਰਣਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਭੀਰੁਕਃ
ਕਾਮਪਾਲਾ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਪਰ ਡਰਪੋਕ ਸੀ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮ ਸਕੇ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਸੁਤਾ ਮੇ ਪਦ੍ਮਿਨੀ ਨਾਰੀ ਲਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ 3.3.30.
ਮੇਰੀ ਧੀ ਪਦਮਾਂ ਵਾਂਗ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਇਤਿ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਃ ਸ੍ਵਬਲੈਸ੍ਸਹ
ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ,
ਭ੍ਰਾਤृਜਸ੍ਤਵ ਭੂਪਾਲ ਪਦ੍ਮਿਨ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਰਾਜੇ, ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਪਦਮੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨ ਜਾਨੇ ਕ੍ਵ ਗਤੋ ਰਾਜਾ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣਸਮੋ ਭੁਵਿ
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਾਨ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹਾ ਰਤ੍ਨਭਾਨੁਤਨਯ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤ ਸ਼ੁਭਂਕਰ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਛਿਤਸ਼੍ਚਾਸੀਤ੍ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਵੈष੍ਣਵਪ੍ਰਿਯਃ
ਹਾਏ ਰਤਨਭਾਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ—ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ, ਜੋ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਤੀ ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਦਾਸ੍ਯਾ ਸ਼ੋਭਯਾ ਸਹ
ਫਿਰ ਸਵਰਨਵਤੀ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੀ ਦਾਸੀ ਸ਼ੋਭਾ ਦੇ ਨਾਲ,
ਤਯਾ ਸਂਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਸ਼ੋਭਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਮਾਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੋਭਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਲੇਛਾਂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ृਣੁ ਭੂਪਸ਼ਿਰੋਮਣੇ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ: 'ਸੁਣੋ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਤਾਜ।'
ਦਂਪਤੀ ਤਵ ਭੂਪਾਲ ਸਂਹृਤੌ ਯੇਨ ਯਤ੍ਰ ਵੈ
ਰਾਜੇ, ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਜੋੜਾ ਕੌਣ ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਲੈ ਗਿਆ,
ਆਹ੍ਲਾਦਸ਼੍ਚੇਨ੍ਦੁਲੋ ਵੀਰੋ ਦੇਵੋ ਵੈ ਤਾਲਨੋ ਬਲੀ
ਆਹਲਾਦ ਚੰਦ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਤਾਲਨਾ ਬੜਾ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੋਭਨਾ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਯੋਗਮਯਂ ਵਪੁਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਤਾਨ੍ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯੋਗਿਵੇषਾਨ੍ਮਹਾਬ ਲਾਨ੍।। 3.3.30.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ੋਭਨਾ, ਜੋ ਵੇਸ਼ਿਆ ਸੀ, ਯੋਗ ਦੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਧੂਆਂ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ ਚਲੀ ਗਈ।
ਆਹ੍ਲਾਦੋ ਗਜਸਂਸ੍ਥੋ ਵੈ ਕਰਾਲਾਰੂਢ ਇਨ੍ਦੁਲਃ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਬਿਨ੍ਦੁਲਾਰੂਢੋ ਨਰ੍ਤਯਾਮਾਸ ਤਂ ਹਯਮ੍
ਆਹਲਾਦ ਹਾਥੀ ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਇੰਦੁਲਾ ਕਰਾਲਾ ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਿੰਦੁਲਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਨਚਾਇਆ।
ਕਾਮਰੂਪਮਯਂ ਦੇਸ਼ਂ ਸ਼ਤਯੋਜਨਗਾਮਿਨਃ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ਼ੋਧਯਾਮਾਸੁਰ੍ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਂ ਨृਪਮ੍
ਉਹ ਲੋਕ ਕਾਮਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ, ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਰਹੇ, ਪਰ ਉਥੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਪੁਨਰ੍ਮਯੂਰਨਗਰਂ ਸ਼ੋਭਨਾ ਤੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਫਿਰ, ਸ਼ੋਭਨਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਯੂਰ ਨਗਰ ਵੱਲ ਗਈ।
ਪੁਨਰਿਨ੍ਨਗਢਗ੍ਰਾਮਂ ਸ਼ੋਭਨਾ ਚ ਜਨੇਜਨੇ
ਫਿਰ, ਸ਼ੋਭਨਾ ਇਨਨਗੜ੍ਹ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਗਈ।