ਤਦਾ ਤੁ ਦੁਃਖਿਤੋ ਦੇਵੋ ਮਹੇਂਦ੍ਰਾਨ੍ਤਮੁਪਾਯਯੌ
ਫਿਰ, ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਾ ਮਹੇਂਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਦੇਵਰਾਜ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਪ੍ਰਿਯਂਕਰ ਅਤੋ ਵੈ ਲੋਕਮਰ੍ਯਾਦਾ ਵਿਰੁਦ੍ਧਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਭੁਵਿ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਹੁਣ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ ਉਲਟ ਹੋ ਗਈ ਦਿਸਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦੇਵਮਾਯਯਾ ਜਯਂਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮੁਮੋਦ ਸ ਸੁਰੈਃ ਸਹ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮਹੇਂਦਰ ਨੇ, ਦੇਵ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਜਯੰਤ ਦੀ ਜਿੱਤ 'ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਇਨ੍ਦੁਲਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਦੁਃਖੀ ਸ਼ਾਰਦਾਂ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਾਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੰਦੁਲਾ ਦੁੱਖੀ ਸੀ, ਤੇ ਸ਼ਾਰਦਾ, ਜੋ ਸਭ ਮੰਗਲ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਪੁਨਃ ਸ਼ृਣੁ ਕਥਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ ਦਸ਼ਕੋਟਿਮਿਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮਂ ਸਮਮ੍
ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਹੁਣ ਫਿਰ ਸੁਣੋ ਸ਼ੁਭ ਕਹਾਣੀ: ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੋਨਾ ਬਰਾਬਰ-ਬਰਾਬਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਚਾष੍ਟਾਨਾਂ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਅੱਠ ਬਲਵਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰਵਾਨਗੀ ਕਰਵਾਈ।
ਕਾਮਪਾਲੇਨ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਨਕੁਲਾਂਸ਼ਕਃ
ਕਾਮਪਾਲ ਨੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਲਕਸ਼ਣ ਅਤੇ ਨਕੁਲਾਂਸ਼ਕਾ ਨੂੰ ਲਿਆ।
ਜਯਚਂਦ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗ ਸਾਵਧਾਨਂ ਵਚਃ ਸ਼ृਣੁ
ਜੇਚੰਦ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਅਤੋ ਵੈ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਵੀਰਸ਼੍ਚੈਕਾਕੀ ਮਾਂ ਸਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਲਕਸ਼ਣ ਜੋ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, ਇਕੱਲਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸੇਨਾਨ੍ਵਿਤਂ ਚ ਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਹੀਰਾਜੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਹਾਂਬਲੀਆਂ ਰਾਜਾ।
ਇਤਿ ਤਤ੍ਰਤ੍ਯਵਚਨਂ ਮਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ
ਉਥੇ ਹੋਈ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਫ ਮਨ ਨਾਲ।
ਆਹੂਯ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਕਾਮਪਾਲਾਯ ਧੀਮਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਕਾਮਪਾਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੀ, ਬੁਲਾ ਕੇ ਭੇਜਿਆ।
ਤਦਾ ਪਦ੍ਮਾਕਰਃ ਸ਼੍ਯਾਲੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮਾਗਤਮ੍
ਫਿਰ ਪਦਮਾਕਰ, ਜੋ ਸਾਲਾ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਣ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖਬਰ ਪਾ ਗਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਨਕੁਲਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਲਕਸ਼ਣ ਤੇ ਨਕੁਲਾਂਸ਼ ਨੇ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖਿਆ।
ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹੀਰਾਜਂ ਹਤ੍ਵਾ ਪਂਚਸ਼ਤਂ ਬਲੀ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਪੰਜ ਸੌ ਬਲਵਾਨ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਤ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚ ਮਹੀਰਾਜੋ ਗਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਾਕਰਂ ਪ੍ਰਤਿ 3.3.30.
ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉੱਠ ਕੇ ਪਦਮਾਕਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਮੇ ਮਹਾਞ੍ਛਤ੍ਰੁਸ੍ਸ ਚ ਤ੍ਵਦ੍ਗੇਹਮਾਗਤਃ
ਇਕ ਵੱਡਾ ਰਾਜਸੀ ਛਤ੍ਰ, ਜੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਲੋਭਾਤ੍ਮਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਹਾਲਾਹਲਂ ਵਿषਮ੍ ਹਤ੍ਵਾ ਤਾਞ੍ਛਤਸ਼ੂਰਾਂਸ਼੍ਚ ਗੁਪ੍ਤਵਾਰ੍ਤਾਮਕਾਰਯਨ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਲਾਲਚੀ ਆਦਮੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸੌ ਬਹਾਦਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਛੁਪਾ ਲਈ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਪਦ੍ਮਿਨੀ ਨਾਰੀ ਦੁਃਖਿਤਾਲਪ੍ਯ ਵੈ ਭृਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਕਮਲ-ਮੁਖੀ ਔਰਤ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਵੱਡਾ ਸੋਗ ਕੀਤਾ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਵਰਦਾ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਮੰਗਲ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਤਮਾਹ ਸਾ ਦੇਵੀ ਹ੍ਰੀਂ ਫਟ੍ ਘੇਘੇ ਜਪਂ ਕੁਰੁ
ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਹ੍ਰੀੰ ਫਟ ਘੇਘੇ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ।'
ਸ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਵੀਰਸ੍ਤਂ ਮਂਤ੍ਰਂ ਚ ਜਜਾਪ ਹ
ਇਹ ਸਮਝ ਕੇ, ਬਹਾਦਰ ਲਕਸ਼ਣ ਨੇ ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਿਆ।
ਤਾਲਨਸ਼੍ਚ ਯੁਤਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਕਲ੍ਯਕੁਬ੍ਜਮੁਪਾਯਯੌ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕਾਰਣਂ ਤੈਸ਼੍ਚ ਕृਤਂ ਯੋਗਮਯਂ ਵਪੁਃ
ਤਾਲਨਾ, ਦੋਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਲਯਕੁਬਜ ਵੱਲ ਗਿਆ; ਕਾਰਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਯੋਗੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੋ ਗਏ।
ਧਾਨ੍ਯਪਾਲਃ ਕਾਂਸ੍ਯਧਾਰੀ ਵੀਣਾਧਾਰੀ ਚ ਤਾਲਨਃ
ਧਾਨਯਪਾਲ ਨੇ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਚੁੱਕਿਆ, ਤੇ ਤਾਲਨਾ ਨੇ ਵੀਣਾ ਚੁੱਕੀ।
ਸਭਾਂ ਪਰਿਮਲਸ੍ਯੈਵ ਗਤ੍ਵਾ ਤੇ ਯੋਗਰੂਪਿਣਃ
ਉਹ ਯੋਗੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪਰਿਮਲ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਲਾਂ ਸ੍ਵਕਣ੍ਠਗਾਮ੍ 3.3.30.
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਆਪਣੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਈ।
ਤਦਾ ਤੇ ਹਰ੍षਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚਾਯਯੁਃ ਯਯੌ ਬਿਂਦੁਗਢਂ ਵੀਰਸ੍ਤਾਲਨਾਦ੍ਯੈਸ੍ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ; ਬਹਾਦਰ, ਤਾਲਨਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਬਿੰਦੁਗੜ੍ਹ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਹਟ੍ਟਮਧ੍ਯੇ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਸੋਤ੍ਸਵਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਹੱਟ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਭ ਰਾਸ ਨਚ ਦਾ ਉਤਸਵ ਕੀਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਸਰ੍ਵਾ ਯੋषਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਾਗਤਾਃ ਮੋਹਿਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਗਾਨੇਨ ਜਡੀਭੂਤਾ ਧਨਂ ਦਦੁਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਉਥੇ ਆਈਆਂ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਮੱਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਧਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦਾ ਤੁ ਪਦ੍ਮਿਨੀ ਨਾਰੀ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕਮਲ-ਮੁਖੀ ਔਰਤ, ਜੋ ਸਭ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ,