ਪਾਤੇਨ ਤਸ੍ਯ ਸਿਂਹਸ੍ਯ ਸ ਵੀਰੋ ਮਰਣਂ ਗਤਃ ਸ੍ਵਭਲ੍ਲੇਨ ਚ ਤਂ ਸਿਂਹਂ ਹਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਜਗਰ੍ਜ ਵੈ
ਉਸ ਸਿੰਘ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਮਰ ਗਿਆ; ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਓਥੇ ਗੂੰਜਿਆ।
ਤਦਾ ਤੁ ਬੌਦ੍ਧਸਿਂਹੇਨ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚੋਦਿਤਃ
ਫਿਰ, ਬੌਧ ਸਿੰਘ ਦੇ ਉਕਸਾਏ ਤੇ, ਓਥੇ ਇੱਕ ਬਾਘ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ।
ਮਾਤੁਲੌ ਮृਤ੍ਯੁਵਸ਼ਗੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਤੀਸੁਤਃ
ਸਵਰਨਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਮਾਮਿਆਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ਰਮਾਦਾਯ ਵੈ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਂਮੋਹਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਚਲਦੇ-ਚਲਦੇ 'ਸੰਮੋਹਨ' ਨਾਮ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਮੋਹਕ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਬੌਦ੍ਧਸਿਂਹਾਦੀਨ੍ਨृਪਾਨ੍ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬੌਧ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਤਦਾ ਤੇ ਹਰ੍षਿਤਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਪੇष੍ਯ ਨਗਰਂ ਯਯੁਃ ਲੁਣ੍ਠਯਿਤ੍ਵਾ ਬਲਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਨृਪਦੁਰ੍ਗਮੁਪਾਯਯੁਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲੇ; ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੁੱਟ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਕਿਲੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ।
ਬੌਦ੍ਧਸਿਂਹਸ੍ਤਦਾਗਤ੍ਯ ਜਯਨ੍ਤੇਨ ਵਿਮੋਚਿਤਃ 3.3.29.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਬੌਧ ਸਿੰਘ ਆ ਕੇ, ਜਯੰਤ ਵਲੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਇਆ।
ਦਸ਼ਕੋਟੀਃ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਚਾਹ੍ਲਾਦਾਯ ਤਦਾ ਧਨਮ੍
ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਧਨ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਆਰ੍ਯਦੇਸ਼ਂ ਨ ਯਾਸ੍ਯਾਮਃ ਕਦਾਚਿਦ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰਹੇਤਵੇ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਯੁਤਾਸ੍ਤੇ ਵੈ ਨੇਤ੍ਰਪਾਲਗृਹਂ ਗਤਾਃ
ਅਸੀਂ ਰਾਜ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਆਰੀਆਂ ਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੇ; ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।
ਸੁਪ੍ਰਿਯਾ ਯੋਗਸਿਂਹਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਨ੍ਨੋ ਵਦ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣ
ਸੁਪ੍ਰਿਆ, ਯੋਗਸਿੰਘ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ।
ਤਦਾ ਤੁ ਦੁਃਖਿਤੋ ਦੇਵੋ ਮਹੇਂਦ੍ਰਾਨ੍ਤਮੁਪਾਯਯੌ
ਫਿਰ, ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਾ ਮਹੇਂਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਦੇਵਰਾਜ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਪ੍ਰਿਯਂਕਰ ਅਤੋ ਵੈ ਲੋਕਮਰ੍ਯਾਦਾ ਵਿਰੁਦ੍ਧਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਭੁਵਿ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਹੁਣ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ ਉਲਟ ਹੋ ਗਈ ਦਿਸਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦੇਵਮਾਯਯਾ ਜਯਂਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮੁਮੋਦ ਸ ਸੁਰੈਃ ਸਹ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮਹੇਂਦਰ ਨੇ, ਦੇਵ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਜਯੰਤ ਦੀ ਜਿੱਤ 'ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਇਨ੍ਦੁਲਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਦੁਃਖੀ ਸ਼ਾਰਦਾਂ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਾਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੰਦੁਲਾ ਦੁੱਖੀ ਸੀ, ਤੇ ਸ਼ਾਰਦਾ, ਜੋ ਸਭ ਮੰਗਲ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਪੁਨਃ ਸ਼ृਣੁ ਕਥਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ ਦਸ਼ਕੋਟਿਮਿਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮਂ ਸਮਮ੍
ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਹੁਣ ਫਿਰ ਸੁਣੋ ਸ਼ੁਭ ਕਹਾਣੀ: ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੋਨਾ ਬਰਾਬਰ-ਬਰਾਬਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਚਾष੍ਟਾਨਾਂ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਅੱਠ ਬਲਵਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰਵਾਨਗੀ ਕਰਵਾਈ।
ਕਾਮਪਾਲੇਨ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਨਕੁਲਾਂਸ਼ਕਃ
ਕਾਮਪਾਲ ਨੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਲਕਸ਼ਣ ਅਤੇ ਨਕੁਲਾਂਸ਼ਕਾ ਨੂੰ ਲਿਆ।
ਜਯਚਂਦ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗ ਸਾਵਧਾਨਂ ਵਚਃ ਸ਼ृਣੁ
ਜੇਚੰਦ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਅਤੋ ਵੈ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਵੀਰਸ਼੍ਚੈਕਾਕੀ ਮਾਂ ਸਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਲਕਸ਼ਣ ਜੋ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, ਇਕੱਲਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸੇਨਾਨ੍ਵਿਤਂ ਚ ਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਹੀਰਾਜੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਹਾਂਬਲੀਆਂ ਰਾਜਾ।
ਇਤਿ ਤਤ੍ਰਤ੍ਯਵਚਨਂ ਮਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ
ਉਥੇ ਹੋਈ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਫ ਮਨ ਨਾਲ।
ਆਹੂਯ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਕਾਮਪਾਲਾਯ ਧੀਮਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਕਾਮਪਾਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੀ, ਬੁਲਾ ਕੇ ਭੇਜਿਆ।
ਤਦਾ ਪਦ੍ਮਾਕਰਃ ਸ਼੍ਯਾਲੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮਾਗਤਮ੍
ਫਿਰ ਪਦਮਾਕਰ, ਜੋ ਸਾਲਾ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਣ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖਬਰ ਪਾ ਗਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਨਕੁਲਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਲਕਸ਼ਣ ਤੇ ਨਕੁਲਾਂਸ਼ ਨੇ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖਿਆ।
ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹੀਰਾਜਂ ਹਤ੍ਵਾ ਪਂਚਸ਼ਤਂ ਬਲੀ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਪੰਜ ਸੌ ਬਲਵਾਨ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਤ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚ ਮਹੀਰਾਜੋ ਗਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਾਕਰਂ ਪ੍ਰਤਿ 3.3.30.
ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉੱਠ ਕੇ ਪਦਮਾਕਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਮੇ ਮਹਾਞ੍ਛਤ੍ਰੁਸ੍ਸ ਚ ਤ੍ਵਦ੍ਗੇਹਮਾਗਤਃ
ਇਕ ਵੱਡਾ ਰਾਜਸੀ ਛਤ੍ਰ, ਜੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਲੋਭਾਤ੍ਮਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਹਾਲਾਹਲਂ ਵਿषਮ੍ ਹਤ੍ਵਾ ਤਾਞ੍ਛਤਸ਼ੂਰਾਂਸ਼੍ਚ ਗੁਪ੍ਤਵਾਰ੍ਤਾਮਕਾਰਯਨ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਲਾਲਚੀ ਆਦਮੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸੌ ਬਹਾਦਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਛੁਪਾ ਲਈ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਪਦ੍ਮਿਨੀ ਨਾਰੀ ਦੁਃਖਿਤਾਲਪ੍ਯ ਵੈ ਭृਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਕਮਲ-ਮੁਖੀ ਔਰਤ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਵੱਡਾ ਸੋਗ ਕੀਤਾ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਵਰਦਾ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਮੰਗਲ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ।