ਕृਤ੍ਵਾ ਦਾਰੁਮਯੀਂ ਸੇਨਾਂ ਕਲਯਂਤ੍ਰਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਕਲਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਲੱਕੜ ਦੀ ਫੌਜ ਬਣਾਈ ਗਈ।
ਏਕਲਕ੍ਸ਼ਂ ਹਯਾਰੂਢਾ ਦਾਰੁਪਾਸ਼੍ਚ ਰਣੋਨ੍ਮੁਖਾਃ
ਇੱਕ ਲੱਖ ਲੱਕੜ ਦੇ ਘੋੜਸਵਾਰ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ।
ਸਿਂਹਾਰੂਢਾਸ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਂ ਹਂਸਵਾਹਨਾਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਲੱਕੜ ਦੇ ਸਿੰਘਾਂ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਹੰਸਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਏ।
ਉष੍ਟ੍ਰਾਃ ਸਪ੍ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਸ਼ੂਰਾਸ਼੍ਚ ਰਣੋਨ੍ਮੁਖਾਃ
ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਉਠ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅਤੇ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ।
ਦ੍ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਾਦ੍ਯੈਃ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਦੋ ਲੱਖ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪੱਖ ਵਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕੌਤੁਕਂ ਰਮ੍ਯਂ ਜਯਨ੍ਤੋ ਯੁਦ੍ਧਕੋਵਿਦਃ
ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਅਤੇ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਯੰਤ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ,
ਭਸ੍ਮੀਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਿਲਯਂ ਗਤਾਃ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਜਯਰਵਂ ਤਤ੍ਰ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ।। 3.3.29.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਓਥੇ ਹੀ ਰਾਖ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਗੂੰਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਲਾਹੀ।
ਤਦਾ ਤੁ ਚੀਨਜਾ ਬੌਦ੍ਧਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਕਾਨ੍
ਫਿਰ ਚੀਨ ਦੇ ਬੌਧ ਧਰਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਮਨੁੱਖ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ।
ਯੋਗਸਿਂਹੋ ਗਜਾਰੂਢੋ ਧਨੁਰ੍ਬਾਣਧਰੋ ਵਲੀ
ਯੋਗਸਿੰਘ, ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਤਾਕਤਵਰ, ਧਨੁ ਅਤੇ ਤੀਰ ਫੜੇ ਹੋਏ।
ਮृਤਾਸ੍ਤੇ ਪਂਚਸਾਹਸ੍ਰਾ ਯੋਗਸਿਂਹਸ਼ਰਾਰ੍ਦਿਤਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਲੋਹਮਯਂ ਸਿਂਹਂ ਯੋਗਸਿਂਹਮਪੇषਯਤ੍
ਯੋਗਸਿੰਘ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਲੋਹੇ ਦਾ ਸਿੰਘ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਯੋਗਸਿੰਘ ਵੱਲ ਭੇਜਿਆ।
ਪਾਤੇਨ ਤਸ੍ਯ ਸਿਂਹਸ੍ਯ ਸ ਵੀਰੋ ਮਰਣਂ ਗਤਃ ਸ੍ਵਭਲ੍ਲੇਨ ਚ ਤਂ ਸਿਂਹਂ ਹਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਜਗਰ੍ਜ ਵੈ
ਉਸ ਸਿੰਘ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਮਰ ਗਿਆ; ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਓਥੇ ਗੂੰਜਿਆ।
ਤਦਾ ਤੁ ਬੌਦ੍ਧਸਿਂਹੇਨ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚੋਦਿਤਃ
ਫਿਰ, ਬੌਧ ਸਿੰਘ ਦੇ ਉਕਸਾਏ ਤੇ, ਓਥੇ ਇੱਕ ਬਾਘ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ।
ਮਾਤੁਲੌ ਮृਤ੍ਯੁਵਸ਼ਗੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਤੀਸੁਤਃ
ਸਵਰਨਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਮਾਮਿਆਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ਰਮਾਦਾਯ ਵੈ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਂਮੋਹਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਚਲਦੇ-ਚਲਦੇ 'ਸੰਮੋਹਨ' ਨਾਮ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਮੋਹਕ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਬੌਦ੍ਧਸਿਂਹਾਦੀਨ੍ਨृਪਾਨ੍ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬੌਧ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਤਦਾ ਤੇ ਹਰ੍षਿਤਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਪੇष੍ਯ ਨਗਰਂ ਯਯੁਃ ਲੁਣ੍ਠਯਿਤ੍ਵਾ ਬਲਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਨृਪਦੁਰ੍ਗਮੁਪਾਯਯੁਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲੇ; ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੁੱਟ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਕਿਲੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ।
ਬੌਦ੍ਧਸਿਂਹਸ੍ਤਦਾਗਤ੍ਯ ਜਯਨ੍ਤੇਨ ਵਿਮੋਚਿਤਃ 3.3.29.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਬੌਧ ਸਿੰਘ ਆ ਕੇ, ਜਯੰਤ ਵਲੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਇਆ।
ਦਸ਼ਕੋਟੀਃ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਚਾਹ੍ਲਾਦਾਯ ਤਦਾ ਧਨਮ੍
ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਧਨ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਆਰ੍ਯਦੇਸ਼ਂ ਨ ਯਾਸ੍ਯਾਮਃ ਕਦਾਚਿਦ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰਹੇਤਵੇ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਯੁਤਾਸ੍ਤੇ ਵੈ ਨੇਤ੍ਰਪਾਲਗृਹਂ ਗਤਾਃ
ਅਸੀਂ ਰਾਜ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਆਰੀਆਂ ਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੇ; ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।
ਸੁਪ੍ਰਿਯਾ ਯੋਗਸਿਂਹਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਨ੍ਨੋ ਵਦ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣ
ਸੁਪ੍ਰਿਆ, ਯੋਗਸਿੰਘ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ।
ਤਦਾ ਤੁ ਦੁਃਖਿਤੋ ਦੇਵੋ ਮਹੇਂਦ੍ਰਾਨ੍ਤਮੁਪਾਯਯੌ
ਫਿਰ, ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਾ ਮਹੇਂਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਦੇਵਰਾਜ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਪ੍ਰਿਯਂਕਰ ਅਤੋ ਵੈ ਲੋਕਮਰ੍ਯਾਦਾ ਵਿਰੁਦ੍ਧਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਭੁਵਿ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਹੁਣ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ ਉਲਟ ਹੋ ਗਈ ਦਿਸਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦੇਵਮਾਯਯਾ ਜਯਂਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮੁਮੋਦ ਸ ਸੁਰੈਃ ਸਹ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮਹੇਂਦਰ ਨੇ, ਦੇਵ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਜਯੰਤ ਦੀ ਜਿੱਤ 'ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਇਨ੍ਦੁਲਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਦੁਃਖੀ ਸ਼ਾਰਦਾਂ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਾਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੰਦੁਲਾ ਦੁੱਖੀ ਸੀ, ਤੇ ਸ਼ਾਰਦਾ, ਜੋ ਸਭ ਮੰਗਲ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਪੁਨਃ ਸ਼ृਣੁ ਕਥਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ ਦਸ਼ਕੋਟਿਮਿਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮਂ ਸਮਮ੍
ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਹੁਣ ਫਿਰ ਸੁਣੋ ਸ਼ੁਭ ਕਹਾਣੀ: ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੋਨਾ ਬਰਾਬਰ-ਬਰਾਬਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਚਾष੍ਟਾਨਾਂ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਅੱਠ ਬਲਵਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰਵਾਨਗੀ ਕਰਵਾਈ।
ਕਾਮਪਾਲੇਨ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਨਕੁਲਾਂਸ਼ਕਃ
ਕਾਮਪਾਲ ਨੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਲਕਸ਼ਣ ਅਤੇ ਨਕੁਲਾਂਸ਼ਕਾ ਨੂੰ ਲਿਆ।
ਜਯਚਂਦ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗ ਸਾਵਧਾਨਂ ਵਚਃ ਸ਼ृਣੁ
ਜੇਚੰਦ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਅਤੋ ਵੈ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਵੀਰਸ਼੍ਚੈਕਾਕੀ ਮਾਂ ਸਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਲਕਸ਼ਣ ਜੋ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, ਇਕੱਲਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸੇਨਾਨ੍ਵਿਤਂ ਚ ਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਹੀਰਾਜੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਹਾਂਬਲੀਆਂ ਰਾਜਾ।