ਮਹਾਮਦਸ੍ਤੁ ਤਜ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਃ
ਮਹਾਮਦ ਨੇ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸਿਂਹਾ ਵਰਾਹਾਸ਼੍ਚ ਵਾਨਰਾ ਦਂਸ਼ਕਾ ਨਰਾਃ
ਬਾਘ, ਸਿੰਘ, ਸੂਰ, ਬੰਦਰ ਤੇ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਸਭ ਉਥੇ ਸੀ।
ਤਦਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਤੀ ਦੇਵੀ ਕਾਮਾਕ੍ਸ਼ੀਧ੍ਯਾਨਤਤ੍ਪਰਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਵਰਨਵਤੀ ਦੇਵੀ ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ, ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸੀ।
ਤਯਾ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸ੍ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਸ਼ਰਭਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਗਰੁੜ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸ਼ਰਭ ਵੀ।
ਹਾਹਾਭੂਤੇ ਚ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯੇ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਿਦ੍ਰਾਵਿਤੇ ਸਤਿ
ਜਦੋਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੌਜ ਡਰ ਦੇ ਚੀਲੇ ਮਾਰਦੀ ਹੋਈ ਭੱਜ ਪਈ,
ਸਹੁਰਸ੍ਤੈਰ੍ਨਟੈਸ੍ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਚਾਹ੍ਲਾਦੇਨੈਵ ਚੂਰ੍ਣਿਤਃ
ਸਹੁਰਾ ਉਹਨਾਂ ਨਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਰ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਚ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਚਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਸ੍ਵਭਵਦ੍ਰਣਃ ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਕਿਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ ।। 3.3.28.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਲੜਾਈ ਚੱਲਦੀ ਰਹੀ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਕੁਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਨੇ ਕਥਂ ਜਾਤਾ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕृਪਯਾ ਵਦ
ਕਿਹੜੀ ਥਾਂ ਤੇ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਇਆ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਦੱਸੋ।
ਵਸਂਤਸਮਯੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕ੍ਰੀਡਂਤ੍ਯਤ੍ਰ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਜਦੋਂ ਵਸੰਤ ਦਾ ਮੌਸਮ ਆਇਆ, ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਮਂਜੁਘੋषਾ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਸ਼ੁਕਸ੍ਥਾਨੇ ਸਮਾਗਤਾ
ਮੰਜੁਘੋਸ਼ਾ, ਜੋ ਸੁਰਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਸੀ, ਸ਼ੁਕਾ ਦੇ ਘਰ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ।
ਗੀਤਨृਤ੍ਯਾਦਿਰਾਗਾਂਸ਼੍ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਾ ਕਾਮਵਿਹ੍ਵਲਾ
ਉਸ ਨੇ ਗੀਤ, ਨਾਚ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਰਿਲੇ ਰਾਗ ਗਾ ਕੇ, ਮਨ ਵਿਚ ਕਾਮ ਵਧਾ ਲਿਆ।
ਤਦਾ ਸ਼ੁਕਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ਪਦ੍ਯਂ ਸ੍ਤੁਤਿ ਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੁਕਾ ਨੇ ਸੋਹਣੀ ਸਤੁਤੀ ਰਚੀ।
ਸਾ ਤੁ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਗਿਰਾ
ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਯਾ ਸਹ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਉਹੀ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਯੋਸ੍ਸਕਾਸ਼ਾਤ੍ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਮੁਨਿਰ੍ਨਾਮ ਸੁਤੋऽਨਯੋਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ, ਮুনি ਨਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤ ਜੰਮਿਆ।
ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਤਦਾ ਪਤ੍ਨੀਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦੇਵਸ੍ਯ ਵੈ ਸੁਤਾਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਰਨਦੇਵ ਦੀ ਧੀ ਵਿਆਹ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਤਯਾ ਰੇਮੇ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਤਯੋਰ੍ਜਾਤਾ ਸੁਤੋਤ੍ਤਮਾ ਤਪਸ਼੍ਚਚਾਰ ਸਾ ਦੇਵੀ ਰੂਪਯੌਵਨ ਸ਼ਾਲਿਨੀ ।। 3.3.29.
ਉਸ ਨਾਲ, ਮਨ ਖੁਸ਼ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤ ਜੰਮਿਆ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਦੇਵੀ ਤਪ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਞ੍ਛਂਕਰੋ ਲੋਕਸ਼ਂਕਰਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮੁਨਿਸ੍ਤੁ ਸ਼ਂਕਰਂ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵਦੇਵ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਮੁਨੀ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਃ ਪ੍ਰਾਹ ਗੁਰੁਂਡਾਨ੍ਤੇ ਚ ਭੂਤਲੇ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਬ੍ਦਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਯਮੇष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੀਹ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ 'ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ ਮੁਨਿਰ੍ਹਿਮਤੁਂਗਨਿਵਾਸਕਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਮੁਨੀ ਹਿਮਤੁੰਗ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਸੀ—
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਪੁਨਃ ਸ਼ृਣੁ ਕਥਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਹੁਣ ਫਿਰ ਇਕ ਚੰਗੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ।
ਨੇਤ੍ਰਪਾਲਸ੍ਯ ਨਗਰਂ ਨਾਨਾਧਾਤੁਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤਮ੍
ਨੇਤ੍ਰਪਾਲ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਪ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ਯੁਤੋ ਰਾਜਾ ਬੌਦ੍ਧਸਿਂਹੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਸੱਤ ਲੱਖ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਬੌਧਸਿੰਘ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ।
ਸਪ੍ਤਾਹੋਰਾਤ੍ਰਮਭਵਤ੍ਸੇਨਾਯੁਦ੍ਧਂ ਭਯਾਨਕਮ੍
ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋਈ।
ਜਘਾਨ ਸ਼ਾਤ੍ਰਵੀਂ ਸੇਨਾਂ ਬੌਦ੍ਧਸਿਂਹੇਨ ਪਾਲਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਬੌਧਸਿੰਘ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਸੀ, ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਬੌਦ੍ਧਾ ਮਾਯਾਵਿਨਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਲੋਕਮਾਨ੍ਯਪ੍ਰਪੂਜਕਾਃ 3.3.29.
ਸਾਰੇ ਬੌਧ ਮਾਇਆਵਾਲੇ ਸਨ, ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਨੇਤ੍ਰਪਾਲਾਜ੍ਞਯਾ ਸਰ੍ਵੇ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਾਦ੍ਯਾਃ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਨੇਤ੍ਰਪਾਲ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਇਂਦੁਲਸ਼੍ਚ ਕਰਾਲਾਸ਼੍ਵੇ ਮਂਡਲੀਕੋ ਗਜੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇੰਦੁਲਾ ਕਰਾਲ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਤੇ ਮੰਡਲੀਕਾ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਤਾਲਨਸ਼੍ਚ ਸਮਾਯਾਤਃ ਸਿਂਹਿਨ੍ਯੁਪਰਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਤਾਲਨਾ ਵੀ ਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਿੰਹਣੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।