ਅਯੇ ਪ੍ਰਾਣਪ੍ਰਿਯ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਭਜ ਮਾਂ ਕਾਮਵਿਹ੍ਵਲਾਮ੍
"ਹੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਵੋ, ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਾਂ।"
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਸ ਤੁ ਤਾਮਾਹ ਵਚਨਂ ਸ਼ृਣੁ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।"
ਵਿਵਾਹਿਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਨਾਰੀਂ ਯੋ ਭਜੇਤ ऋਤੌ ਨ ਹਿ ਅਤਃ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਭੋਗੋ ਜ੍ਞੇਯੋ ਵੈ ਨਿਰਯਪ੍ਰਦਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੀ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਔਰਤ ਨਾਲ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਮਿਲਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। ਪਰ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨਾਲ ਭੋਗ ਕਰਨਾ ਨਰਕ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਾ ਪ੍ਰਾਹ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ ਨ ਕੋऽਪਿ ਨਰਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਂ ਭਜ ਕਾਮਿਨੀਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵਲੋਂ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਇੱਛਾਵਾਨ ਹਾਂ, ਭੋਗੋ।"
ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਹ ਸ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਃ ਕृਤ੍ਤਂ ਪਾਪਂ ਤਪੋਬਲਾਤ੍
ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।"
ਅਰ੍ਦ੍ਧਾਂਗਂ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਮੈਥੁਨੇ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਇੱਕ ਔਰਤ ਮਰਦ ਦਾ ਅੱਧਾ ਸਰੀਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰ ਕੇ ਮਿਲਾਪ ਵੇਲੇ।
ऋਚਿ ਸ਼ਬ੍ਦਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਾਸ੍ਯਾਜ੍ਜਾਤ ऋਗ੍ਜਸ੍ਸਨਾਤਨਃ
ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ 'ਰਿਚ' ਧੁਨੀ ਉਪਜੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਰਿਗਵੇਦ ਜੰਮਿਆ।
ਤਦ੍ਧਿਤਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਯਸ਼੍ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਸ੍ਯਾਚ੍ਚ ਸਾਮਜਃ ਕੇਵਲੋ ਵਰ੍ਣਮਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ ਸ਼ਬ੍ਦੋऽਥਰ੍ਵਜਃ ਸ੍ਮृਤਃ ।। 3.3.28.
ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ 'ਯਸ਼' ਸ਼ਬਦ ਨਿਕਲਿਆ, ਜੋ ਸਾਮ ਵੇਦ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਸਾਫ਼ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਅਥਰਵ ਵੇਦ ਦਾ ਮੂਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਮਾਸ੍ਯਾਚ੍ਚ ਯੇ ਜਾਤਾਃ ਸ਼ਬ੍ਦਾਃ ਸਂਸਾਰਕਾਰਿਣਃ
ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਫਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਹਿਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਯੋ ਹਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਚਤੁਰ੍ਵੇਦਪਰਾਯਣਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਤੇ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਵਦੇਦ੍ਯਾਵਨੀਂ ਭਾषਾਂ ਪ੍ਰਾਣੈਃ ਕਂਠਗਤੈਰਪਿ
ਉਸਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਵਨ ਭਾਸ਼ਾ ਕਦੇ ਨਾ ਬੋਲੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਾਣ ਗਲੇ ਵਿਚ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ੍ਮृਤਿਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਮੁਨਿਨਾ ਪਠਿਤਾਨਿ ਵੈ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਬਚਨ ਮੁਨੀ ਨੇ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਣਾਏ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਾ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਯਾਸ਼੍ਚਾਂਸ਼ਸਂਭਵਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆ, ਜੋ ਮਲੇਛਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ,
ਵੇਤਸੈਸ੍ਤਾਡਯਿਤ੍ਵਾ ਤਂ ਪੁਨਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕਂ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਵੈਤਸ ਦੀਆਂ ਛੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਤੋਤਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਤੀ ਦੇਵੀ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਰੀਮਯਂ ਵਪੁਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੁਵਰਨਵਤੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਯੇਨੀਵਪੁਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਦੇਸ਼ਾਦ੍ਯਾਤੁਮੁਦ੍ਯਤਾ
ਫਿਰ, ਬਾਜ਼ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਓਥੋਂ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ।
ਮਕਰਂਦਸ੍ਤੁ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ ਚਰਣਾਵੁਪਸਂਗृਹ੍ਯ ਸ੍ਵਗੇਹੇ ਤਾਮਵਾਸਯਤ੍
ਮਕਰੰਦ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਲਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਸ਼ੋਭਨਾਪਿ ਚ ਸਂਬੁਧ੍ਯ ਪਞ੍ਜਰਾਨ੍ਤਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾ 3.3.28.
ਸ਼ੋਭਨਾ ਜਦ ਜਾਗੀ, ਉਹ ਪਿੰਜਰੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆ ਗਈ।
ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਕ੍ਵ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਵਿਨਾ ਤਂ ਰਮਣਂ ਪਰਮ੍
ਮੈਂ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਉਸ ਪਿਆਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ?
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਂ ਚ ਪੈਸ਼ਾਚਂ ਮਾਯਾਮਦਵਿਸ਼ਾਰਦਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਪਿਸਾਚ ਖੜਾ ਸੀ, ਜੋ ਮੋਹ ਮਤ ਵਾਲੀ ਜਾਦੂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਮਹਾਮਦਸ੍ਤੁ ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਗਤ੍ਵਾ ਵੈ ਸ਼ਿਵਮਂਦਿਰਮ੍
ਮਹਾਮਦ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸੇਵਕਮ੍ ਮਯਾ ਸਹ ਸਮਾਗਚ੍ਛ ਮਯੂਰਨਗਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਯੂਰਨਗਰ ਚੱਲ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੇਨ ਪੈਸ਼ਾਚੋ ਨਟੈਃ ਪਂਚਸਹਸ੍ਰਕੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ ਤੇ, ਪਿਸਾਚ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਨਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਇਨ੍ਦੁਲਸ਼੍ਚ ਤਥਾਹ੍ਲਾਦੋ ਬੋਧਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਯਾ ਮਯੂਰਨਗਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਕਰਂਦਮੁਪਾਯਯੌ
ਇੰਦੁਲ ਤੇ ਤਾਹਲਾਦ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਜਾਗੇ ਹੋਏ, ਮਯੂਰਨਗਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਮਕਰੰਦ ਕੋਲ ਆਏ।
ਤਦਾ ਤੁ ਸ਼ੋਭਨਾ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਸਹੁਰੇਣ ਬਲੈਸ੍ਸਹ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ੋਭਨਾ ਵੇਸ਼ਿਆ, ਸਾਹੁਰਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ,
ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚੋਤ੍ਥਿਤੋ ਵਾਤੋ ਮਹਾਮੇਘਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ੬੮ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਭੈਰਵੀਂ ਮਾਯਾਂ ਤਮੋਭੂਤਾਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਵੱਡੀ ਹਵਾ ਚੱਲੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਘਣੇ ਬੱਦਲ ਆ ਗਏ; ਉਹ ਭੈਣਕ ਮਾਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਚਾਰੀਂ ਪਾਸੇ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ।
ਸ਼ਨਿਭਲ੍ਲੇਨ ਤਾਂ ਮਾਯਾਂ ਭਸ੍ਮ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਃ 3.3.28.
ਸ਼ਨੀ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਉਹ ਮਾਇਆ ਸੁੱਟ ਕੇ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤਦਾ ਤੁ ਸ਼ੋਭਨਾ ਨਾਰੀ ਕਾਮਮਾਯਾਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਫਿਰ ਸ਼ੋਭਨਾ ਨੇ, ਜੋ ਔਰਤ ਸੀ, ਕਾਮ ਦੀ ਮਾਇਆ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਮੋਹਿਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਮੁਹੁਰ੍ਲਾਸ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਨਾਚ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸੂਝ ਬੂਝ ਗਵਾ ਬੈਠੇ।
ਤਦਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਤੀ ਦੇਵੀ ਕਾਮਾਕ੍ਸ਼ੀ ਧ੍ਯਾਨਤਤ੍ਪਰਾ ਮਯੂਰਧ੍ਵਜਮਾਗਮ੍ਯ ਨਿਗਡੈਸ੍ਤਾਨ੍ਬਬਂਧ ਹ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਵਰਨਵਤੀ ਦੇਵੀ ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ, ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਮਯੂਰਧਵਜ ਕੋਲ ਆਈ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।