ਸਾ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਤੁ ਸ਼ੁਚਾਵਿष੍ਟਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ृਂਗਾਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਸਂਹृਤ੍ਯ ਮਾਯਯਾ ਧੂਰ੍ਤਾ ਦੇਸ਼ਂ ਵਾਹ੍ਲੀਕਮਾਯਯੌ
ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆ ਪਛਤਾਵੇ ਨਾਲ ਘੇਰੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਜਾਵਟਾਂ ਚੁਪ ਚਾਪ ਲੁਕਾ ਕੇ, ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਠੱਗੀ ਕਰਕੇ ਵਾਹਲੀਕ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਕਲ੍ਪਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਨੇਤ੍ਰਸਿਂਹਸਮੁਦ੍ਭਵਾ
ਕਲਪ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਨੇਤ੍ਰਸਿੰਘ ਤੋਂ ਜਨਮੀ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਗਚ੍ਛਗਚ੍ਛ ਮਹਾਬਲ
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਾ, ਜਾ, ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ!'
ਗੁਟਿਕੇਯਂ ਮਯਾ ਵੀਰ ਰਚਿਤਾ ਤਾਂ ਮੁਖੇਨ ਚ
'ਹੇ ਵੀਰ, ਇਹ ਗੋਲੀ ਮੈਂ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਲੈ ਲੈ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸ੍ਸਰ੍ਵਮੋਹਨਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਉਹੀ ਕਰ ਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਗਿਆ।
ਸਾ ਤੁ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਚ ਤਂ ਵੀਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਨ੍ਦਰ੍ਪਕਾਰਿਣਮ੍
ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵੀਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਕਾਮਦੇਵ ਵਰਗਾ ਸੀ,
ਤਦਾ ਸਾ ਨਿष੍ਫਲੀਭੂਯ ਰੁਰੋਦ ਕਰੁਣਂ ਬਹੁ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਉਹ ਅਸਫਲ ਰਹੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋ ਪਈ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਸ਼ृਂਗਾਰਂ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਨਿਰ੍ਭਯਃ 3.3.28.
ਸਾਰੇ ਗਹਿਣੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਸਾਹ ਮੇ ਸਹਰੋ ਨਾਮ ਭ੍ਰਾਤਾ ਪ੍ਰਾਣਸਮਪ੍ਰਿਯਃ
'ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਭਰਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਹਾਰੋ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।'
ਅਤੋ ਰੌਮਿ ਮਹਾਭਾਗ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਸ਼ਰਣਂ ਤ੍ਵਯਿ
'ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ।'
ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਨਿਜਕਾਰ੍ਯਪਰਾਯਣਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਹੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਦਯਾਲੁਸ੍ਸ ਚ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸ੍ਤਾਮਾਹ ਕਰੁਣਂ ਵਚਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਨੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਸਾਹ ਵੀਰ ਤਵਾਸ੍ਯੇ ਤੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਗੁਟਿਕਾ ਸ਼ੁਭਾ
'ਹੇ ਵੀਰ, ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਗੋਲੀ ਪਈ ਹੋਈ ਹੈ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਤਯਾ ਵੀਰੋ ਦਦੌ ਤਸ੍ਯੈ ਚ ਤਦ੍ਵਸੁ ਪਂਜਰਸ੍ਥਮੁਪਾਦਾਯ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਕਾਮਵਿਹ੍ਵਲਾ
ਉਸ ਦੇ ਐਸਾ ਆਖਣ ਤੇ, ਵੀਰ ਨੇ ਉਹ ਧਨ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਕਾਮ ਵਲੋਂ ਬੇਕਾਬੂ ਹੋਏ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਨੂੰ ਪੰਜਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਬਾਹ੍ਲੀਕਦੇਸ਼ਮਾਗਮ੍ਯ ਸਾਰਟ੍ਟਨਗਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਵਾਹਲੀਕ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਸਰੱਟਾ ਨਗਰ ਦੇ ਸੁਭਾਗੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਗਈ।
ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਂ ਨਰਰੂਪਿਣਮ੍
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਹੋਣ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸ ਤਥਾਭੂਤਾਂ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਜਗਦਂਬਿਕਾਮ੍
ਜਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜਗਦੰਬਿਕਾ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।
ਤਦਾ ਸਾ ਸ੍ਵੇਡਿਨੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ 3.3.28.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭੀਜ ਗਈ ਤੇ ਉੱਤਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਤੀ ਦੇਵੀ ਬੋਧਿਤਾ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਯਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ਼ੁਕਭੂਤਂ ਚ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਯੋਗਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੁਵਰਨਵਤੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਜਾਗੀ ਸੀ, ਨੇ ਯੋਗ ਵਿਚ ਲੀਨ, ਤੋਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਪੁਨਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਂ ਵਪੁਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵੈਸ਼ਿਆ ਨੇ ਫਿਰ ਸੋਹਣਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਅਯੇ ਪ੍ਰਾਣਪ੍ਰਿਯ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਭਜ ਮਾਂ ਕਾਮਵਿਹ੍ਵਲਾਮ੍
"ਹੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਵੋ, ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਾਂ।"
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਸ ਤੁ ਤਾਮਾਹ ਵਚਨਂ ਸ਼ृਣੁ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।"
ਵਿਵਾਹਿਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਨਾਰੀਂ ਯੋ ਭਜੇਤ ऋਤੌ ਨ ਹਿ ਅਤਃ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਭੋਗੋ ਜ੍ਞੇਯੋ ਵੈ ਨਿਰਯਪ੍ਰਦਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੀ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਔਰਤ ਨਾਲ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਮਿਲਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। ਪਰ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨਾਲ ਭੋਗ ਕਰਨਾ ਨਰਕ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਾ ਪ੍ਰਾਹ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ ਨ ਕੋऽਪਿ ਨਰਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਂ ਭਜ ਕਾਮਿਨੀਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵਲੋਂ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਇੱਛਾਵਾਨ ਹਾਂ, ਭੋਗੋ।"
ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਹ ਸ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਃ ਕृਤ੍ਤਂ ਪਾਪਂ ਤਪੋਬਲਾਤ੍
ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।"
ਅਰ੍ਦ੍ਧਾਂਗਂ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਮੈਥੁਨੇ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਇੱਕ ਔਰਤ ਮਰਦ ਦਾ ਅੱਧਾ ਸਰੀਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰ ਕੇ ਮਿਲਾਪ ਵੇਲੇ।
ऋਚਿ ਸ਼ਬ੍ਦਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਾਸ੍ਯਾਜ੍ਜਾਤ ऋਗ੍ਜਸ੍ਸਨਾਤਨਃ
ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ 'ਰਿਚ' ਧੁਨੀ ਉਪਜੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਰਿਗਵੇਦ ਜੰਮਿਆ।
ਤਦ੍ਧਿਤਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਯਸ਼੍ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਸ੍ਯਾਚ੍ਚ ਸਾਮਜਃ ਕੇਵਲੋ ਵਰ੍ਣਮਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ ਸ਼ਬ੍ਦੋऽਥਰ੍ਵਜਃ ਸ੍ਮृਤਃ ।। 3.3.28.
ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ 'ਯਸ਼' ਸ਼ਬਦ ਨਿਕਲਿਆ, ਜੋ ਸਾਮ ਵੇਦ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਸਾਫ਼ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਅਥਰਵ ਵੇਦ ਦਾ ਮੂਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਮਾਸ੍ਯਾਚ੍ਚ ਯੇ ਜਾਤਾਃ ਸ਼ਬ੍ਦਾਃ ਸਂਸਾਰਕਾਰਿਣਃ
ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਫਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਹਿਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਯੋ ਹਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਚਤੁਰ੍ਵੇਦਪਰਾਯਣਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਤੇ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।