ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਸ ਵੀਰੋ ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਦੇਵੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਵੀਰ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਸਾ ਤੁ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਘੋਰਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਤ੍ਯਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਪਰ ਉਹ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਵਰਨਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ,
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਦੁਃਖੀ ਦੇਵਸਿਂਹਮੁਵਾਚ ਹ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਸਿੰਘ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇਨ ਸਹਿਤੋ ਲਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਨਾਲ, ਚੰਗੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ,
ਤਾਲਨੋ ਭੀਮਸੇਨਾਂਸ਼ਃ ਸੇਨਾਪਤਿਰੁਦਾਰਧੀਃ 3.3.26.
ਤਾਲਨੋ, ਜੋ ਭੀਮਸੇਨ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਤੇ ਫੌਜ ਦਾ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸਿਪਾਹਸਾਲਾਰ ਸੀ,
ਕਲ੍ਪਕ੍ਸ਼੍ਰੇਤ੍ਰਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਯੋਗਿਨਸ੍ਤੇ ਤਦਾਭਵਨ੍
ਕਲਪਕ੍ਸ਼ ਖੇਤ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਯੋਗੀ ਉਥੇ ਆ ਗਏ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸ੍ਤਾਲਨੋ ਦੇਵੋ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਬਲਵਤ੍ਤਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼, ਤਾਲਨੋ, ਤੇ ਲੱਛਣ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ,
ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਚ ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਜਾਤਂ ਮृਤ੍ਯੁਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਜੰਗ ਚੱਲੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੌਤ ਵਧਦੀ ਗਈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਨੇ ਮਹਾਭਾਗ ਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਉਸ ਦਿਨ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਜੰਗ ਹੋਇਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਾਜਿਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲੋ ਬਲੀ
ਜਦ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ,
ਯਾਦਵਸ਼੍ਚ ਗਜਾਰੂਢਸ੍ਤਦਾ ਚਂਦ੍ਰਾਵਲੀਪਤਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਯਾਦਵ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਹਰਿਨਾਗਰਮਾਰੁਹ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਂਦੋ ਮਹਾਬਲ.
ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਹਰੀ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਮਰ੍ਦਨਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਰਣਜਿਦ੍ਗ ਜਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਮਰਦਨ, ਜੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਰੂਪਣੋ ਵੈ ਸਰਦਨਂ ਹਯਾਰੂਢੋ ਜਗਾਮ ਹ ਨृਹਰਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਂਖਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਜਗਾਮ ਹ
ਰੂਪਣ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਰਦਨ ਵਲ ਗਿਆ। ਨਰਹਰਿਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂਸ਼ ਵੀ ਉਥੇ ਗਏ।
ਤੇषੁ ਸਂਗ੍ਰਾਮਮੇਤੇषੁ ਚਾਮੁਣ੍ਡੋऽਯੁਤਸੈਨ੍ਯਪਃ 3.3.26.
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਾਮੁੰਡਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਨਗਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਵੇਖੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।
ਮਹੀਪਤਿਸ੍ਤੁ ਵੈ ਧੂਰ੍ਤੋ ਦੁਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰਿ ਸਮਾਗਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਚਤੁਰ ਸੀ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਮਲਨਾ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਦੁਃਖਿਤਾ
ਮਲਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਜਲ ਸਂਸ੍ਥਾਨੇ ਸੁਪੁਣ੍ਯੇ ਕੀਰ੍ਤਿਸਾਗਰੇ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਵਿਨਾਹ੍ਲਾਦਂ ਚ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਮਹਦ੍ਦੁਃਖਮੁਪਾਗਤਮ੍ ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜਾਤ੍ਸਮਾਯਾਤਃ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੇਨ ਪ੍ਰਯੋਜਿਤਃ
ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਆ ਗਿਆ। ਕਨ੍ਯਾਕੁਬਜ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਹਿੱਸੇ ਨੇ ਭੇਜਿਆ ਸੀ।
ਦੇਵੀਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨਾਮ੍ਨਾऽਯਂ ਸ ਤੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਦੇਵੀਦੱਤ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ।
ਕਾਮਾਗ੍ਨਿਪੀਡਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਚਾਮੁਂਡਂ ਚ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ।
ਧੂਰ੍ਤੋऽਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਮਾਤਰ੍ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਮਾਂ ਹਰਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਚਤੁਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਲਜ੍ਜਿਤਸ੍ਸ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤੇ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤੈਃ ਪਰਾਜਿਤਾਃ 3.3.26.
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਦੇ ਆਗੂ ਹਾਰ ਗਏ।
ਕਪਾਟਂ ਸੁਦृਢਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਚਿਂਤਾਮੁਪਾਯਯੁਃ । ਮਹੀਰਾਜਸ੍ਤੁ ਬਲਵਾਨ੍ਮਹੀਪਤ੍ਯਨੁਮੋਦਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ। ਪਰ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਾ, ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਥੇ ਰਿਹਾ।
ਪ੍ਰਮਦਾਵਨਮਾਗਤ੍ਯ षष੍ਟਿਲਕ੍ਸ਼ਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ ਤਾਲਨਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਸ਼ਿਰੀषਾਖ੍ਯਪੁਰਂ ਯਯੁਃ ਪ੍ਰਯਯੁਸ੍ਤੇ ਸੁਖਭ੍ਰष੍ਟਾ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਹਿਮਦਂ ਮੁਨਿਮ੍
ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ, ਤਾਲਨਾਦ ਆਦਿਕ ਚਾਰ ਜਣੇ ਸ਼ੀਰੀਸ਼ ਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਗਏ। ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਿਮਦ ਨਾਂ ਦੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੋਚੁਃ ਸ਼ੁਚਾਵਿष੍ਟਾ ਬਲਖਾ ਨਿਰ੍ਮੁਨੇ ਬਲੀ
ਉਹ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਹੇ ਮੁਨੀ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ!'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਹ ਹਿਮਦੋ ਯੋਗੀ ਮਹੀਰਾਜੇਨ ਨਾਸ਼ਿਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਯੋਗੀ ਹਿਮਦਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਘੋਰਂ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਃ ਸ਼ੋਕਤਤ੍ਪਰਃ
ਉਹ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਗਹਿਰੀ ਉਦਾਸੀ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।