ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਹੀਰਾਜੋ ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥੀ ਤ੍ਵਾਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ ਦਿਵ੍ਯਲਿਂਗਂ ਸ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਬਲਾਤ੍ਕਾਰਾਦ੍ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਵ੍ਯ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ, ਫਿਰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਲੈ ਲਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਬਲੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਮਯਾ ਸਹ ਮਹਾਮਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੈਵ ਵਸ਼ੋ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲੋ ਬਲੀ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ, ਜੋ ਤਕਦੀਰ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਸੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ,
ਸ਼ਯਿਤਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਞ੍ਛੂਰਾਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਪਂਚਸਹਸ੍ਰਕਾਨ੍
ਉਥੇ ਪੈਂਦੇ ਹੋਏ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਬਹਾਦਰ ਖ਼ਤਰੀ ਜੰਗੀ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ,
ਤਦੋਤ੍ਥਾਯ ਮਹੀਰਾਜਃ ਕਟਿਮਾਬਧ੍ਯ ਸਂਭ੍ਰਮਾਤ੍ 3.3.26.
ਫਿਰ, ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉੱਠ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਦੀ ਪੱਟੀ ਬੰਨ੍ਹ ਲਈ।
ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਂਤ੍ਯੋਃ ਸੇਨਯੋ ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਲਨਾ ਪੁਤ੍ਰਗृਦ੍ਧਿਨੀ
ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਫੌਜਾਂ ਲੜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਮਲਨਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ,
ਦੇਵਿਦੇਵਿ ਮਹਾਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਵਿਨਾਸ਼ਿਨਿ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ,
ਜਪ੍ਤ੍ਵਾਯੁਤਮਿਮਂ ਮਂਤ੍ਰਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਤਰ੍ਪਣਮਾਰ੍ਜਨੇ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਹੋਮ ਤੇ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ,
ਮਲਨੇ ਮਹਤੀ ਬਾਧਾ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਮਾ ਸ਼ੁਚਃ
ਮਲਨਾ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਆਵੇਗੀ, ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ—ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਰਦਾ ਦੇਵੀ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚਾਗਮਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਚ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਾਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ਾਰਦਾ ਦੇਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਸ ਵੀਰੋ ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਦੇਵੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਵੀਰ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਸਾ ਤੁ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਘੋਰਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਤ੍ਯਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਪਰ ਉਹ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਵਰਨਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ,
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਦੁਃਖੀ ਦੇਵਸਿਂਹਮੁਵਾਚ ਹ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਸਿੰਘ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇਨ ਸਹਿਤੋ ਲਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਨਾਲ, ਚੰਗੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ,
ਤਾਲਨੋ ਭੀਮਸੇਨਾਂਸ਼ਃ ਸੇਨਾਪਤਿਰੁਦਾਰਧੀਃ 3.3.26.
ਤਾਲਨੋ, ਜੋ ਭੀਮਸੇਨ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਤੇ ਫੌਜ ਦਾ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸਿਪਾਹਸਾਲਾਰ ਸੀ,
ਕਲ੍ਪਕ੍ਸ਼੍ਰੇਤ੍ਰਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਯੋਗਿਨਸ੍ਤੇ ਤਦਾਭਵਨ੍
ਕਲਪਕ੍ਸ਼ ਖੇਤ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਯੋਗੀ ਉਥੇ ਆ ਗਏ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸ੍ਤਾਲਨੋ ਦੇਵੋ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਬਲਵਤ੍ਤਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼, ਤਾਲਨੋ, ਤੇ ਲੱਛਣ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ,
ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਚ ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਜਾਤਂ ਮृਤ੍ਯੁਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਜੰਗ ਚੱਲੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੌਤ ਵਧਦੀ ਗਈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਨੇ ਮਹਾਭਾਗ ਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਉਸ ਦਿਨ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਜੰਗ ਹੋਇਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਾਜਿਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲੋ ਬਲੀ
ਜਦ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ,
ਯਾਦਵਸ਼੍ਚ ਗਜਾਰੂਢਸ੍ਤਦਾ ਚਂਦ੍ਰਾਵਲੀਪਤਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਯਾਦਵ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਹਰਿਨਾਗਰਮਾਰੁਹ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਂਦੋ ਮਹਾਬਲ.
ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਹਰੀ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਮਰ੍ਦਨਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਰਣਜਿਦ੍ਗ ਜਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਮਰਦਨ, ਜੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਰੂਪਣੋ ਵੈ ਸਰਦਨਂ ਹਯਾਰੂਢੋ ਜਗਾਮ ਹ ਨृਹਰਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਂਖਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਜਗਾਮ ਹ
ਰੂਪਣ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਰਦਨ ਵਲ ਗਿਆ। ਨਰਹਰਿਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂਸ਼ ਵੀ ਉਥੇ ਗਏ।
ਤੇषੁ ਸਂਗ੍ਰਾਮਮੇਤੇषੁ ਚਾਮੁਣ੍ਡੋऽਯੁਤਸੈਨ੍ਯਪਃ 3.3.26.
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਾਮੁੰਡਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਨਗਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਵੇਖੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।
ਮਹੀਪਤਿਸ੍ਤੁ ਵੈ ਧੂਰ੍ਤੋ ਦੁਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰਿ ਸਮਾਗਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਚਤੁਰ ਸੀ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਮਲਨਾ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਦੁਃਖਿਤਾ
ਮਲਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਜਲ ਸਂਸ੍ਥਾਨੇ ਸੁਪੁਣ੍ਯੇ ਕੀਰ੍ਤਿਸਾਗਰੇ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਵਿਨਾਹ੍ਲਾਦਂ ਚ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਮਹਦ੍ਦੁਃਖਮੁਪਾਗਤਮ੍ ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜਾਤ੍ਸਮਾਯਾਤਃ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੇਨ ਪ੍ਰਯੋਜਿਤਃ
ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਆ ਗਿਆ। ਕਨ੍ਯਾਕੁਬਜ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਹਿੱਸੇ ਨੇ ਭੇਜਿਆ ਸੀ।