ਵਿਦੀਰ੍ਣਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਰਣਸ੍ਸ ਪਦ੍ਮੋ ਵਤ੍ਸਜਸ੍ਯ ਵੈ ਸ੍ਵਪਦੈਸ੍ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਮਹੀਰਾਜਸ੍ਯ ਤਦ੍ਬਲਮ੍
ਉਥੇ ਵਤਸਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਕੰਨਿ ਫਟ ਗਈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਮਹੀਰਾਜ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਚਾਮੁਂਡਸ੍ਤੁ ਤਦਾਗਤ੍ਯ ਬਲਖਾਨੇਸ਼੍ਚ ਵੈ ਸ਼ਿਰਃ
ਫਿਰ ਚਾਮੁੰਡਾ ਉਥੇ ਆਇਆ ਤੇ ਬਲਖਾਨ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗਜਮੁਕ੍ਤਾ ਚ ਤਚ੍ਛੁਤ੍ਵਾ ਚਿਤਾਮਾਰੋਪ੍ਯ ਵੈ ਪਤਿਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਗਜਮੁਕਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਵਵਧ੍ਵਾ ਚ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਗਤ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਵੈ 3.3.25.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸ਼ੂਨ੍ਯਭੂਤਂ ਚ ਨਗਰਂ ਭਸ੍ਮ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਵੈ ਨृਪਃ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸੁੰਞਾ ਕਰ ਕੇ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਗੋਤ੍ਸਵਾਯ ਪ੍ਰਯਯੌ ਸਦੈਵ ਕਲਹਪ੍ਰਿਯਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੜਾਈ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਹ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਮੇਲੇ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਗੋਤ੍ਸਵਂ ਤਤ੍ਰ ਗੀਤਨृਤ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਨਾਗ ਮੇਲਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਗੀਤ ਤੇ ਨੱਚ ਵੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਵਤੀਗ੍ਰਾਮੇ ਕੀਰ੍ਤਿਸਾਗਰਮਧ੍ਯਗੇ ਪਸ਼੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਮਮੈਵ ਵਚਨਂ ਕੁਰੁ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਹਾਵਤੀ ਪਿੰਡ ਵਿਚ, ਕੀਰਤਿਸਾਗਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਤੂੰ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹੀਰਾਜੋ ਧੁਂਧੁਕਾਰੇਣ ਸਂਯੁਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ਼ਿਰੀषਵਿਪਿਨੇ ਤਤ੍ਰ ਵਾਸਮਕਾਰਯਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਧੁੰਧੁਕਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਸ਼ੀਰੀਸ਼ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆਇਆ ਤੇ ਉਥੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਮਹੀਪਤਿਸ੍ਤੁ ਨृਪਤਿਂ ਨਤ੍ਵਾ ਵੈ ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਂਸ਼ਿਨਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਚੰਦਰਵੰਸ਼ੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਹੀਰਾਜੋ ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥੀ ਤ੍ਵਾਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ ਦਿਵ੍ਯਲਿਂਗਂ ਸ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਬਲਾਤ੍ਕਾਰਾਦ੍ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਵ੍ਯ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ, ਫਿਰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਲੈ ਲਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਬਲੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਮਯਾ ਸਹ ਮਹਾਮਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੈਵ ਵਸ਼ੋ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲੋ ਬਲੀ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ, ਜੋ ਤਕਦੀਰ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਸੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ,
ਸ਼ਯਿਤਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਞ੍ਛੂਰਾਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਪਂਚਸਹਸ੍ਰਕਾਨ੍
ਉਥੇ ਪੈਂਦੇ ਹੋਏ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਬਹਾਦਰ ਖ਼ਤਰੀ ਜੰਗੀ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ,
ਤਦੋਤ੍ਥਾਯ ਮਹੀਰਾਜਃ ਕਟਿਮਾਬਧ੍ਯ ਸਂਭ੍ਰਮਾਤ੍ 3.3.26.
ਫਿਰ, ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉੱਠ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਦੀ ਪੱਟੀ ਬੰਨ੍ਹ ਲਈ।
ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਂਤ੍ਯੋਃ ਸੇਨਯੋ ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਲਨਾ ਪੁਤ੍ਰਗृਦ੍ਧਿਨੀ
ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਫੌਜਾਂ ਲੜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਮਲਨਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ,
ਦੇਵਿਦੇਵਿ ਮਹਾਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਵਿਨਾਸ਼ਿਨਿ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ,
ਜਪ੍ਤ੍ਵਾਯੁਤਮਿਮਂ ਮਂਤ੍ਰਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਤਰ੍ਪਣਮਾਰ੍ਜਨੇ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਹੋਮ ਤੇ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ,
ਮਲਨੇ ਮਹਤੀ ਬਾਧਾ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਮਾ ਸ਼ੁਚਃ
ਮਲਨਾ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਆਵੇਗੀ, ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ—ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਰਦਾ ਦੇਵੀ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚਾਗਮਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਚ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਾਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ਾਰਦਾ ਦੇਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਸ ਵੀਰੋ ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਦੇਵੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਵੀਰ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਸਾ ਤੁ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਘੋਰਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਤ੍ਯਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਪਰ ਉਹ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਵਰਨਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ,
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਦੁਃਖੀ ਦੇਵਸਿਂਹਮੁਵਾਚ ਹ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਸਿੰਘ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇਨ ਸਹਿਤੋ ਲਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਨਾਲ, ਚੰਗੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ,
ਤਾਲਨੋ ਭੀਮਸੇਨਾਂਸ਼ਃ ਸੇਨਾਪਤਿਰੁਦਾਰਧੀਃ 3.3.26.
ਤਾਲਨੋ, ਜੋ ਭੀਮਸੇਨ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਤੇ ਫੌਜ ਦਾ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸਿਪਾਹਸਾਲਾਰ ਸੀ,
ਕਲ੍ਪਕ੍ਸ਼੍ਰੇਤ੍ਰਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਯੋਗਿਨਸ੍ਤੇ ਤਦਾਭਵਨ੍
ਕਲਪਕ੍ਸ਼ ਖੇਤ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਯੋਗੀ ਉਥੇ ਆ ਗਏ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸ੍ਤਾਲਨੋ ਦੇਵੋ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਬਲਵਤ੍ਤਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼, ਤਾਲਨੋ, ਤੇ ਲੱਛਣ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ,
ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਚ ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਜਾਤਂ ਮृਤ੍ਯੁਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਜੰਗ ਚੱਲੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੌਤ ਵਧਦੀ ਗਈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਨੇ ਮਹਾਭਾਗ ਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਉਸ ਦਿਨ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਜੰਗ ਹੋਇਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਾਜਿਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲੋ ਬਲੀ
ਜਦ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ,