ਜਯਚਂਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪ੍ਰੇਮਵਿਹ੍ਵਲਃ
ਜਯਚੰਦ ਨੇ ਜਦ ਲਕਸ਼ਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋऽਨ੍ਯਦਾਨਾਨਿ ਗੋਵਸ੍ਤ੍ਰਾਭਰਣਾਨਿ ਚ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਵੀ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ—ਗਾਂਵਾਂ, ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਮਹੀਰਾਜੋ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ਼ਂਕਰਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਰਾਜੇ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਵਰ ਮੰਗਿਆ।
ਸਪ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤਃ ਸ਼ਿਰੀषਾਖ੍ਯਪੁਰਂ ਯਯੌ 3.3.25.
ਉਹ ਸੱਤ ਲੱਖ ਸੈਣਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਸ਼ੀਰੀਸ਼ ਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਸੁਖਖਾਨਿਸ੍ਤਦਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਲਕ੍ਸ਼ਸੈਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੁਖਖਾਨੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲੱਖ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਨਿਕਲ ਪਿਆ।
ਪਾਵਕਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਬਲਵਾਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਤਾਕਤਵਰ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਅਦ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਂ ਵਾ ਹਨ੍ਤਾ ਰਣੇ ਮਮ
ਅੱਜ ਜਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ ਜਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦੇਵੀਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹੀਰਾਜੋ ਰੌਦ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਾਪ ਆਦਧੇ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਅਸਤਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਸੁਖਖਾਨਿਸ੍ਤਦਾਗ੍ਨੇਯਂ ਸਂਦਧੌ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਂਤਯੇ
ਫਿਰ ਸੁਖਖਾਨੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਅਸਤਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਤਦਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਵਤੂਣੀਰੇ ਗਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਧਾਯ ਤਤ੍
ਉਹ ਅਸਤਰ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਮੁਕਾ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਤਰਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਵੈਰਮੁਪਾਦਾਯ ਜਘਾਨ ਚ ਰਿਪੋਰ੍ਬਲਮ੍
ਭਰਾ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭੂਮਿਰਾਜਸ੍ਤੁ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦ੍ਬਲਾਧਿਕ੍ਯਮੋਹਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਦ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਵਧੀਕ ਫੌਜ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਤ੍ਰਾਨ੍ਤਰੇ ਗਰ੍ਤਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਮਯਾ ਕृਤਾਃ
ਇੱਕ ਕੋਸ ਦੂਰ ਮੈਂ ਬਾਰਾਂ ਖੱਡਾਂ ਬਣਾਈਆਂ।
ਸ਼ੂਰਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਸਮੁਲ੍ਲਂਘ੍ਯ ਗਰ੍ਤਾਨ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਸਮ੍ਮਿਤਾਨ੍ 3.3.25.
ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਖੱਡਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਿਯਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਤ੍ਯਭਾषਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ ਆਖੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਰ੍ਤਾਨ੍ਮਹਾਵੀਰੋ ਹਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਰਾਞ੍ਛਤਞ੍ਛਤਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਂਵੀਰ ਨੇ ਖੱਡਾਂ ਵੇਖ ਕੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਾਰੀਅਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਚਾਮੁਂਡਸ੍ਤੁ ਤਦਾਗਤ੍ਯ ਸ਼ਰਾਯੁਤਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਭੀੜ ਲੈ ਕੇ।
ਬਲਖਾਨਿਸ਼੍ਚ ਮਹਤੀਂ ਸੇਨਾਂ ਤਸ੍ਯ ਜਘਾਨ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਤੇ ਸੈਨਿਕ ਟੋਲੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਡਿੱਠਾ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਂ ਗੁਪ੍ਤਗਰ੍ਤਂ ਤृਣੈਰਾਚ੍ਛਾਦਿਤਂ ਮृਦਾ
ਤੇਰਵੀਂ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਖੱਡ, ਜੋ ਘਾਹ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ,
ਪਤਿਤਃ ਸਕਪੋਤਸ਼੍ਚ ਸ ਵੀਰੋ ਦੈਵਮੋਹਿਤਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੀਰ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਭੁਲੇਖੇ ਚ, ਇਕ ਕਬੂਤਰ ਸਮੇਤ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਵਿਦੀਰ੍ਣਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਰਣਸ੍ਸ ਪਦ੍ਮੋ ਵਤ੍ਸਜਸ੍ਯ ਵੈ ਸ੍ਵਪਦੈਸ੍ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਮਹੀਰਾਜਸ੍ਯ ਤਦ੍ਬਲਮ੍
ਉਥੇ ਵਤਸਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਕੰਨਿ ਫਟ ਗਈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਮਹੀਰਾਜ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਚਾਮੁਂਡਸ੍ਤੁ ਤਦਾਗਤ੍ਯ ਬਲਖਾਨੇਸ਼੍ਚ ਵੈ ਸ਼ਿਰਃ
ਫਿਰ ਚਾਮੁੰਡਾ ਉਥੇ ਆਇਆ ਤੇ ਬਲਖਾਨ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗਜਮੁਕ੍ਤਾ ਚ ਤਚ੍ਛੁਤ੍ਵਾ ਚਿਤਾਮਾਰੋਪ੍ਯ ਵੈ ਪਤਿਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਗਜਮੁਕਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਵਵਧ੍ਵਾ ਚ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਗਤ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਵੈ 3.3.25.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸ਼ੂਨ੍ਯਭੂਤਂ ਚ ਨਗਰਂ ਭਸ੍ਮ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਵੈ ਨृਪਃ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸੁੰਞਾ ਕਰ ਕੇ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਗੋਤ੍ਸਵਾਯ ਪ੍ਰਯਯੌ ਸਦੈਵ ਕਲਹਪ੍ਰਿਯਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੜਾਈ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਹ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਮੇਲੇ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਗੋਤ੍ਸਵਂ ਤਤ੍ਰ ਗੀਤਨृਤ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਨਾਗ ਮੇਲਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਗੀਤ ਤੇ ਨੱਚ ਵੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਵਤੀਗ੍ਰਾਮੇ ਕੀਰ੍ਤਿਸਾਗਰਮਧ੍ਯਗੇ ਪਸ਼੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਮਮੈਵ ਵਚਨਂ ਕੁਰੁ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਹਾਵਤੀ ਪਿੰਡ ਵਿਚ, ਕੀਰਤਿਸਾਗਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਤੂੰ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹੀਰਾਜੋ ਧੁਂਧੁਕਾਰੇਣ ਸਂਯੁਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ਼ਿਰੀषਵਿਪਿਨੇ ਤਤ੍ਰ ਵਾਸਮਕਾਰਯਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਧੁੰਧੁਕਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਸ਼ੀਰੀਸ਼ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆਇਆ ਤੇ ਉਥੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਮਹੀਪਤਿਸ੍ਤੁ ਨृਪਤਿਂ ਨਤ੍ਵਾ ਵੈ ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਂਸ਼ਿਨਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਚੰਦਰਵੰਸ਼ੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।