ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵੀਰਃ ਸੁਖਖਾਨਿਸ੍ਤਤੋऽਨੁਜਃ
ਇਸੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਬਹਾਦਰ ਸੁਖਖਾਨੀ, ਉਸਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਫਿਰ—
ਪੁਰਾ ਤੁ ਸੁਖਖਾ ਨਿਸ਼੍ਚ ਹਵ੍ਯੈਰ੍ਦੇਵਂ ਚ ਪਾਵਕਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਖਖਾਨੀ ਨੇ ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਭੇਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ।
ਪਾਵਕੀਯਂ ਸ਼ਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸਂਹਾਰਕਾਰਕਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਮਿਲਿਆ।
ਬਲਖਾਨਿਸ੍ਤੁ ਬਲਵਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਪਰ ਬਲਖਾਨੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ,
ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਰੀਮਯਂ ਵੇषਂ ਸ ਭੀਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਧ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਹਤਸ਼ੇषਂ ਪਂਚਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਹਲੀਮ੍
ਜਦ ਪੰਜ ਲੱਖ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹ ਦੇਹਲੀ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਨਾਰੀਵੇषਂ ਚ ਚਾਮੁਂਡਂ ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਜਦ ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੂੰ ਔਰਤ ਦੇ ਵੇਸ਼ ਵਿਚ ਵੇਖਿਆ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ—
ਕਥਂ ਜਯੋ ਮੇ ਭਵਿਤਾ ਸੁਖਖਾਨੌ ਚ ਜੀਵਿਤੇ
ਸੋਚਿਆ, 'ਮੇਰੀ ਜਿੱਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਸੁਖਖਾਨੀ ਕਿਵੇਂ ਬਚੇਗਾ?'
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਮਾਤਾ ਤਯੋਰ੍ਜ੍ਞੇਯਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਸੈਵ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ 3.3.2੪.
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਨਾਮੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਤਾਸ੍ਤਦਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਬਲਖਾਨਿਗृਹਂ ਯਯੁਃ
ਉਹ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਬਲਖਾਨੀ ਦੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੌ ਮਹਾਵੀਰੌ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਕ੍ਸ਼ਯਂਕਰੌ
ਤੇਰੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੇ ਬਹਾਦਰ ਹਨ, ਰੱਬ ਦੀ ਮੇਹਰ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤਦਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਵਚਃ ਪ੍ਰਾਹ ਪਾਵਕੀਯਃ ਸ਼ਰਃ ਸ਼ੁਭਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਚੰਗਾ ਤੀਰ ਪਾਵਕ ਦਾ ਹੈ।'
ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾ ਦੂਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਦੇਹਲੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੂਤ ਦਿੱਲੀ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਏ।
ਮਹੀਰਾਜਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਮੁਮਾਪਤਿਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਮਹਾਦੇਵ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਮੁਨੇ ਬਿਂਦੁਸਰੋ ਨਾਮ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੁਨੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਇੱਕ ਝੀਲ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਬਿੰਦੁ ਹੈ।'
ਤਸ੍ਯ ਤੀਰੇऽਵਸਦ੍ਗ੍ਰਾਮੋ ਯੋਜਨਾਯਾਮਸਂਯੁਤਃ
ਉਸ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗ੍ਰਾਮੇऽਵਸਦ੍ਭੂਪੋ ਵਿष੍ਵਕ੍ਸੇਨਾਨ੍ਵਯੋਦ੍ਭਵਃ
ਉਸ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਤਦ੍ਵੀਰ੍ਯਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਚਰਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਯਜ੍ਞੈਃ ਸਂਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸੁਰਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਦਸ਼ਮਾਸਾਨ੍ਤਰੇ ਜਾਤਾ ਕਨ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਲਯਾ
ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਧੀ ਜੰਮੀ ਜੋ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਘਰ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਵਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਬਭੂਵ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਜਦ ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਰੰਗ ਦੀ ਹੋ ਗਈ।
ਪਿਤੁਰਾਜ੍ਞਾਨੁਸਾਰੇਣ ਭੂਪਾਨਾਹੂਯ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਪਿਉ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਨਾਨਾਦੇਸ਼੍ਯਾ ਯਯੁਰ੍ਭੂਪਾ ਮੁਖ੍ਯਸ਼ੂਰਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਮੁੱਖ ਸੂਰਮਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਏ।
ਯਯੌ ਬਿਂਦੁਗਢਂ ਗ੍ਰਾਮਂ ਸ੍ਥਿਤੋ ਯਤ੍ਰ ਮਹੋਤ੍ਸਵਃ 3.3.25.
ਉਹ ਬਿੰਦੁਗੜ੍ਹ ਪਿੰਡ ਗਏ, ਜਿਥੇ ਵੱਡਾ ਮੇਲਾ ਲੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ੍ਵਸੇਨਾਂ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥੇ ਸਰ੍ਵਭੂਭੁਜਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸਰ੍ਵਭੂਪਾਨ੍ਵਿਲੋਕ੍ਯਾਸ਼ੁ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਂਤਮੁਪਾਯਯੌ
ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਥਾ ਪਂਚਾਸ਼ਨ੍ਮਾਨਾਬ੍ਦਵਯੋਵृਤਮ੍
ਉਥੇ ਚਾਲੀ ਤੇ ਪੰਜਾਹ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਮਾਤ੍ਮਸਦृਸ਼ਮਾਹ੍ਲਾਦਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਹਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਸੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਦਾ ਸ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਵੀਰੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪਾਣਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰ ਲਕਸ਼ਣਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਪृਧ੍ਵੀਰਾਜਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੇ ਭੂਮਿਪਾ ਬਲਸਂਯੁਤਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।