ਵੀਰਸਿਂਹਪੁਰਂ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਵੀਰਾ ਮਦਵਤ੍ਤਰਾਃ ਪਾਲਿਤਾਂ ਗੋਰਖਾਖ੍ਯੇਨ ਯੋਗਿਨਾ ਭਕ੍ਤਕਾਰ ਣਾਤ੍
ਉਹ ਬਹਾਦਰ, ਗਰੂਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵੀਰਸਿੰਘਪੁਰ ਵੱਲ ਗਏ, ਜੋ ਗੋਰਖ ਨਾਂ ਦੇ ਯੋਗੀ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਭੂਪਾਨੁਜਃ ਪ੍ਰਵੀਰਸ਼੍ਚ ਸੈਨ੍ਯਾਯੁਤਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਰਾਜੇ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਪ੍ਰਵੀਰ, ਬੇਹਿਸਾਬ ਫੌਜ ਨਾਲ ਨਿਕਲਿਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਬਲਵਾਞ੍ਛੂਰੋ ਹਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਰਸਹਸ੍ਰ ਕਮ੍
ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਵੀਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਸੀ।
ਪੂਜਨਾਤ੍ਸ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਸੈਨ੍ਯਮੁਜ੍ਜੀਵ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ
ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜਗਾਇਆ।
ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਸੋ ਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਤਾਂ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍
ਉੱਥੇ ਤਾਕਤਵਰ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪੌਣੇ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਲੰਘ ਗਏ।
ਵਿਜਯੋ ਨਃ ਕਥਂ ਭੂਪ ਬ੍ਰੂਹਿ ਨਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਗ੍ਰਤਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸੋ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਕਿਵੇਂ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ?
ਯੋਗਿਨਾਂ ਗੋਰਖਂ ਨਾਮ ਪਰਾਜਿਤ੍ਯ ਸ੍ਵਨृਤ੍ਯਤਃ
ਉਹ ਨੱਚਦੇ ਹੋਏ ਗੋਰਖ ਨਾਂ ਦੇ ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਹਿ ਕृष੍ਣਾਦ੍ਯਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਯੋਗਮਯਂ ਵਪੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਉੱਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਦਿਕ ਸਭ ਨੇ ਯੋਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਾਤਃ ਕਾਲੇ ਯਯੁਸ੍ਤੇ ਵੈ ਮਂਦਿਰਂ ਤਸ੍ਯ ਯੋਗਿਨਃ 3.3.2੪.
ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਸਭ ਉਸ ਯੋਗੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦੇਵਸਿਂਹੋ ਮृਦਂਗਾਢ੍ਯੋ ਵੀਣਾਧਾਰੀ ਚ ਤਾਲਨਃ
ਦੇਵਸਿੰਘ ਨੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਵਜਾਇਆ, ਦੂਜੇ ਨੇ ਵੀਣਾ ਫੜੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੇ ਤਾਲ ਮਿਲਾਈ।
ਤਦਰ੍ਥਂ ਹृਦਯੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਗੋਰਖਸ੍ਸਰ੍ਵਯੋਗਵਾਨ੍
ਉਸ ਮਕਸਦ ਲਈ, ਗੋਰਖ, ਜੋ ਸਭ ਯੋਗਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਸੀ, ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਲਈ।
ਨਮਸ੍ਯਾਮੋ ਵਯਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਯਦਿ ਦੇਯੋ ਵਰਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਵਰ ਦਿੰਣਾ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦਿਓ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹृਦਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤਾਨੁਵਾਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਿष੍ਕਲੀਭੂਯਾਗਮਿष੍ਯਤਿ ਮਦਂਤਿਕਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਸੁੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਭੋ ਵੀਰ ਮਯਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਮਿਦਂ ਜਗਤ੍
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਹੇ ਵੀਰ, ਮੈਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੋ ਯੋਗੀ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਰਣਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਜੋਗੀ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਹਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਯੁਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਲੁਣ੍ਠਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਤਦ੍ਗृਹਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਪਾਹੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਲੁੱਟ ਲਿਆ।
ਕੋਸ਼ਲਂ ਦੇਸ਼ਮਾਗਤ੍ਯ ਜਿਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤਿਮ੍
ਕੋਸ਼ਲ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਥੋਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ।
षੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦਕਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੁਦ੍ਰਾਕੋਟ੍ਯਯੁਤਂ ਮੁਦਾ
ਉਹ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਲਾਗ ਤੇ ਦਸ ਕਰੋੜ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹਾਸਲ ਕਰ ਬੈਠਿਆ।
ਹੋਲਿਕਾਯਾ ਦਿਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਬਲਵਤ੍ਤਰਃ 3.3.2੪.
ਹੋਲੀਕਾ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਦਿਨ ਲਕਸ਼ਣ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਵਯਂ ਚ ਮੁਨਯਃ ਸਮਾਧਿਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਭੂਪਤਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਰਾਜਾ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸੀ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਦੇਵਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਯਥਾਦਿਗ੍ਵਿਜਯੋਭਵਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ।
ਮਾਰ੍ਗਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਭੂਮਿਰਾਜੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਮੀ ਨੂੰ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਾ—
ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਤੇ ਤਨਯਃ ਸ਼ਾਰਦਾਵਰਦਰ੍ਪਿਤਃ
ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਾਰਦਾਾਵਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਸ ਤੁ ਸਾਮਨ੍ਤਸ੍ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞੇਵ ਸਤ੍ਕृਤਃ । ਚਾਮੁਂਡਂ ਨਾਮ ਤਨਯਂ ਸਮਾਹੂਯਾਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਜਮੀਨਦਾਰ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਇਆ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ:
ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਨृਪਤੇਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਦਾ ਕੁਰੁ ਰਣਪ੍ਰਿਯ
ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਦੇਹ੍ਯਾਜ੍ਞਾਂ ਭੂਪਤੇ ਮਹ੍ਯਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਜਯਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।
ਮਚ੍ਛਿਰੀषਵਨਂ ਛਿਤ੍ਵਾ ਗृਹੀਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾष੍ਟ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੇਰਾ ਸ਼ੀਰੀਸ਼ ਦਾ ਜੰਗਲ ਕੱਟ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਂ ਬਲਖਾਨਿਂ ਚ ਜਿਤ੍ਵਾ ਮੇ ਹ੍ਯਰ੍ਪਯਿष੍ਯਸਿ 3.3.2੪.
ਜੇ ਤੂੰ ਬਲਖਾਨੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇਂਗਾ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਤਬੀਜਂ ਤਂ ਸਮਾਹੂਯ ਸ੍ਵਕਂ ਬਲਮ੍
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਕਤਬੀਜ ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ।