ਨਤ੍ਵਾ ਤਚ੍ਚਰਣੌ ਦਿਵ੍ਯੌ ਕੁਲਿਸ਼ਾਦਿਭਿਰਨ੍ਵਿਤੌ 3.3.2੪.
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਵਜਰ ਆਦਿਕ ਚਿੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ,
ਜਾਨੇऽਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕृष੍ਣਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਵਤਾਰਕਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਦृਤੇ ਕੋ ਹਿ ਮੇ ਬਾਣਂ ਨਿष੍ਫਲਂ ਕੁਰੁਤੇ ਭੁਵਿ
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰੇ ਤੀਰ ਨੂੰ ਅਸਰਹੀਣ ਕਰ ਸਕਦਾ?
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇਨ ਸਹਿਤੋ ਜਯਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਹੀਪਤਿਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜਾ ਜਯਚੰਦ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਨृਪਸ੍ਤਯੋਃ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਯੌ ਤੁ ਛਾਯਾਵਿਮੋਹਿਤੌ
ਰਾਜੇ ਨੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਜੋ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਵਾਈ।
ਤਦਾਹ੍ਲਾਦੋਦਯੌ ਵੀਰੌ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੌ ਸ੍ਵਲੀਲਯਾ
ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬਹਾਦਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਮृਤੌ ਕੁਵਲਯਾਪੀਡੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਭਯਾਤੁਰਃ
ਕੁਵਲਯਾਪੀੜ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਇषਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਨਾਮ ਵੈ ਬਲੀ
ਜਦ ਤੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਲਕਸ਼ਣ ਨਾਂ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਉਥੇ ਸੀ।
ਸਪ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ਬਲੈਸ੍ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤਾਲਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਤਃ
ਉਹ ਸੱਤ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਅਤੇ ਤਾਲਵਾਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਰੁਦ੍ਰਵਰ੍ਮਾ ਚ ਭੂਪਾਲੋ ਗੌਡਵਂਸ਼ਯਸ਼ਸ੍ਕਰਃ
ਤੇ ਰੁਦਰਵਰਮਾ, ਜੋ ਗੌੜ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ,
ਯਾਮਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਂ ਜਿਤ੍ਵਾ षੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦਸ੍ਯ ਵੈ ਕਰਮ੍ 3.3.2੪.
ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਯਾਮਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਕਰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਮਾਗਧੇਸ਼ਂ ਪੁਨਰ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਜਯਕਾਰਿਣਮ੍
ਮਗਧ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਵਿਜਯਕਾਰੀṇ ਪੈ ਗਿਆ।
ਪਂਚਕੋਟੀਸ਼੍ਚ ਵੈ ਮੁਦ੍ਰਾ ਰਾਜਤਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਯਯੌ ਲਕ੍ਸ਼ਸੈਨ੍ਯਯੁਤਂ ਭੂਪਂ ਕਾਲੀਵਰ੍ਮਾਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਕਰੋੜ ਚਾਂਦੀ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਫਿਰ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਕਾਲੀਵਰਮਾ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਬ੍ਦ ਕਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕੋਟਿਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਮਯਂ ਤਦਾ
ਵੀਹ ਸਾਲ ਦਾ ਕਰ ਲੈ ਕੇ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ।
ਉष੍ਟ੍ਰਦੇਸ਼ਂ ਯਯੌ ਵੀਰਃ ਪਾਲਿਤਂ ਤੈਰ੍ਮਹਾਬਲੈਃ।। ਧੋਯੀਕਵਿਸ੍ਤਤ੍ਰਨृਪੋ ਲਕ੍ਸ਼ਸੈਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਬਹਾਦਰ ਉੱਠਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਗਿਆ, ਜੋ ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਯੋਧਿਆਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਥੇ ਧੋਈਕਾ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਸੀ।
ਜਗਨ੍ਨਾਥਾਜ੍ਞਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਰਣੋਨ੍ਮੁਖੇ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੇਨ ਜਿਤੋ ਨृਪਃ
ਜਗੰਨਾਥ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ।
ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਬ੍ਦਕਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕੋਟਿਸ੍ਵਰ੍ਣਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸੌਣੇ ਦੀਆਂ ਕਰੋੜਾਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਪੁਂਡ੍ਰਦੇਸ਼ਂ ਯਯੌ ਵੀਰੋ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਬਲਵਤ੍ਤਰਃ ਦਿਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਕੋਟਿਮੁਦ੍ਰਾ ਗृਹੀਤਵਾਨ੍
ਲਕਸ਼ਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਪੁੰਡ੍ਰ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਹੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਉਹ ਥਾਂ ਜਿੱਤ ਲਈ ਅਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਕਰ ਲਿਆ।
ਮਹੇਂਦ੍ਰਗਿਰਿਮਾਗਤ੍ਯ ਨਤ੍ਵਾ ਤਂ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਮੁਨਿਮ੍ 3.3.2੪.
ਮਹੇਂਦਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਭਾਰਗਵ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਯੋਗਸਿਂਹਸ੍ਤਦਾਗਤ੍ਯ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਰ੍ਗਵ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਯੋਗਸਿੰਘ ਉੱਥੇ ਆਇਆ, ਹੇ ਭਾਰਗਵ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵੱਲ।
ਵੀਰਸਿਂਹਪੁਰਂ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਵੀਰਾ ਮਦਵਤ੍ਤਰਾਃ ਪਾਲਿਤਾਂ ਗੋਰਖਾਖ੍ਯੇਨ ਯੋਗਿਨਾ ਭਕ੍ਤਕਾਰ ਣਾਤ੍
ਉਹ ਬਹਾਦਰ, ਗਰੂਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵੀਰਸਿੰਘਪੁਰ ਵੱਲ ਗਏ, ਜੋ ਗੋਰਖ ਨਾਂ ਦੇ ਯੋਗੀ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਭੂਪਾਨੁਜਃ ਪ੍ਰਵੀਰਸ਼੍ਚ ਸੈਨ੍ਯਾਯੁਤਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਰਾਜੇ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਪ੍ਰਵੀਰ, ਬੇਹਿਸਾਬ ਫੌਜ ਨਾਲ ਨਿਕਲਿਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਬਲਵਾਞ੍ਛੂਰੋ ਹਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਰਸਹਸ੍ਰ ਕਮ੍
ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਵੀਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਸੀ।
ਪੂਜਨਾਤ੍ਸ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਸੈਨ੍ਯਮੁਜ੍ਜੀਵ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ
ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜਗਾਇਆ।
ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਸੋ ਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਤਾਂ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍
ਉੱਥੇ ਤਾਕਤਵਰ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪੌਣੇ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਲੰਘ ਗਏ।
ਵਿਜਯੋ ਨਃ ਕਥਂ ਭੂਪ ਬ੍ਰੂਹਿ ਨਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਗ੍ਰਤਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸੋ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਕਿਵੇਂ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ?
ਯੋਗਿਨਾਂ ਗੋਰਖਂ ਨਾਮ ਪਰਾਜਿਤ੍ਯ ਸ੍ਵਨृਤ੍ਯਤਃ
ਉਹ ਨੱਚਦੇ ਹੋਏ ਗੋਰਖ ਨਾਂ ਦੇ ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਹਿ ਕृष੍ਣਾਦ੍ਯਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਯੋਗਮਯਂ ਵਪੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਉੱਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਦਿਕ ਸਭ ਨੇ ਯੋਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਾਤਃ ਕਾਲੇ ਯਯੁਸ੍ਤੇ ਵੈ ਮਂਦਿਰਂ ਤਸ੍ਯ ਯੋਗਿਨਃ 3.3.2੪.
ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਸਭ ਉਸ ਯੋਗੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦੇਵਸਿਂਹੋ ਮृਦਂਗਾਢ੍ਯੋ ਵੀਣਾਧਾਰੀ ਚ ਤਾਲਨਃ
ਦੇਵਸਿੰਘ ਨੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਵਜਾਇਆ, ਦੂਜੇ ਨੇ ਵੀਣਾ ਫੜੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੇ ਤਾਲ ਮਿਲਾਈ।