ਪਂਚਵਿਂਸ਼ਾਬ੍ਦਕੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੇ ਯੋਗਤਤ੍ਪਰੇ 3.3.2੪.
ਜਦ ਪੱਚੀਸਵਾਂ ਸਾਲ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਜੋਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨਿਰ੍ਯਯੁਃ ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜਂ ਤੇ ਜਯਚਂਦ੍ਰੇਣ ਪਾਲਿਤਮ੍
ਉਹ ਕਨ੍ਯਾਕੁਬਜ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿਥੇ ਜਯਚੰਦ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਇਨ੍ਦੁਲਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਯੁਤਾਸ਼੍ਵਬਲੈਸ੍ਸਹ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਬਿਂਦੁਲਾਰੂਢੋ ਦੇਵਕੀਮਨੁਸਂਯਯੌ
ਇੰਦੁਲਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੁਰ ਪਿਆ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਿੰਦੁਲਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇ ਭੂਪਤੇਰ੍ਗ੍ਰਾਮਂ ਸਰ੍ਵਸਂਪਤ੍ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਛੱਡ ਗਏ।
ਨਤ੍ਵਾ ਤਂ ਭੂਪਤਿਂ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਗਦਿਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਮ੍
ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਕਾਰਨ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ।
ਜਯਚਂਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਭੂਪਾਲੋ ਦੇਵਸਿਂਹੇਨ ਵਰ੍ਣਿਤਃ
ਜਯਚੰਦ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇਵਸਿੰਘ ਨੇ ਕੀਤੀ।
ਕੁਂਠਿਤੋ ਦੇਵਸਿਂਹਸ੍ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਦੇਵਸਿੰਘ ਰੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਵਧੀਆ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਬਿਂਦੁਲਾਰੂਢੋ ਹਯਪਂਚਸ਼ਤਾਵृਤਃ
ਉਹ ਬਿੰਦੁਲਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਪੰਜ ਸੌ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਵੀਰੋ ਹਸ੍ਤਿਨਃ ਪृष੍ਠਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਬਹਾਦਰ ਲਕਸ਼ਣ ਹਾਥੀ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਨਿष੍ਫਲਤ੍ਵਂ ਗਤੋ ਬਾਣੋ ਵਿष੍ਣੁਮਂਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰੇਰਿਤਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਤੀਰ ਬੇਅਸਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਤ੍ਵਾ ਤਚ੍ਚਰਣੌ ਦਿਵ੍ਯੌ ਕੁਲਿਸ਼ਾਦਿਭਿਰਨ੍ਵਿਤੌ 3.3.2੪.
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਵਜਰ ਆਦਿਕ ਚਿੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ,
ਜਾਨੇऽਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕृष੍ਣਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਵਤਾਰਕਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਦृਤੇ ਕੋ ਹਿ ਮੇ ਬਾਣਂ ਨਿष੍ਫਲਂ ਕੁਰੁਤੇ ਭੁਵਿ
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰੇ ਤੀਰ ਨੂੰ ਅਸਰਹੀਣ ਕਰ ਸਕਦਾ?
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇਨ ਸਹਿਤੋ ਜਯਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਹੀਪਤਿਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜਾ ਜਯਚੰਦ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਨृਪਸ੍ਤਯੋਃ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਯੌ ਤੁ ਛਾਯਾਵਿਮੋਹਿਤੌ
ਰਾਜੇ ਨੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਜੋ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਵਾਈ।
ਤਦਾਹ੍ਲਾਦੋਦਯੌ ਵੀਰੌ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੌ ਸ੍ਵਲੀਲਯਾ
ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬਹਾਦਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਮृਤੌ ਕੁਵਲਯਾਪੀਡੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਭਯਾਤੁਰਃ
ਕੁਵਲਯਾਪੀੜ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਇषਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਨਾਮ ਵੈ ਬਲੀ
ਜਦ ਤੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਲਕਸ਼ਣ ਨਾਂ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਉਥੇ ਸੀ।
ਸਪ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ਬਲੈਸ੍ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤਾਲਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਤਃ
ਉਹ ਸੱਤ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਅਤੇ ਤਾਲਵਾਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਰੁਦ੍ਰਵਰ੍ਮਾ ਚ ਭੂਪਾਲੋ ਗੌਡਵਂਸ਼ਯਸ਼ਸ੍ਕਰਃ
ਤੇ ਰੁਦਰਵਰਮਾ, ਜੋ ਗੌੜ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ,
ਯਾਮਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਂ ਜਿਤ੍ਵਾ षੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦਸ੍ਯ ਵੈ ਕਰਮ੍ 3.3.2੪.
ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਯਾਮਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਕਰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਮਾਗਧੇਸ਼ਂ ਪੁਨਰ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਜਯਕਾਰਿਣਮ੍
ਮਗਧ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਵਿਜਯਕਾਰੀṇ ਪੈ ਗਿਆ।
ਪਂਚਕੋਟੀਸ਼੍ਚ ਵੈ ਮੁਦ੍ਰਾ ਰਾਜਤਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਯਯੌ ਲਕ੍ਸ਼ਸੈਨ੍ਯਯੁਤਂ ਭੂਪਂ ਕਾਲੀਵਰ੍ਮਾਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਕਰੋੜ ਚਾਂਦੀ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਫਿਰ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਕਾਲੀਵਰਮਾ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਬ੍ਦ ਕਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕੋਟਿਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਮਯਂ ਤਦਾ
ਵੀਹ ਸਾਲ ਦਾ ਕਰ ਲੈ ਕੇ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ।
ਉष੍ਟ੍ਰਦੇਸ਼ਂ ਯਯੌ ਵੀਰਃ ਪਾਲਿਤਂ ਤੈਰ੍ਮਹਾਬਲੈਃ।। ਧੋਯੀਕਵਿਸ੍ਤਤ੍ਰਨृਪੋ ਲਕ੍ਸ਼ਸੈਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਬਹਾਦਰ ਉੱਠਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਗਿਆ, ਜੋ ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਯੋਧਿਆਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਥੇ ਧੋਈਕਾ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਸੀ।
ਜਗਨ੍ਨਾਥਾਜ੍ਞਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਰਣੋਨ੍ਮੁਖੇ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੇਨ ਜਿਤੋ ਨृਪਃ
ਜਗੰਨਾਥ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ।
ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਬ੍ਦਕਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕੋਟਿਸ੍ਵਰ੍ਣਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸੌਣੇ ਦੀਆਂ ਕਰੋੜਾਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਪੁਂਡ੍ਰਦੇਸ਼ਂ ਯਯੌ ਵੀਰੋ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਬਲਵਤ੍ਤਰਃ ਦਿਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਕੋਟਿਮੁਦ੍ਰਾ ਗृਹੀਤਵਾਨ੍
ਲਕਸ਼ਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਪੁੰਡ੍ਰ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਹੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਉਹ ਥਾਂ ਜਿੱਤ ਲਈ ਅਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਕਰ ਲਿਆ।
ਮਹੇਂਦ੍ਰਗਿਰਿਮਾਗਤ੍ਯ ਨਤ੍ਵਾ ਤਂ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਮੁਨਿਮ੍ 3.3.2੪.
ਮਹੇਂਦਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਭਾਰਗਵ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਯੋਗਸਿਂਹਸ੍ਤਦਾਗਤ੍ਯ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਰ੍ਗਵ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਯੋਗਸਿੰਘ ਉੱਥੇ ਆਇਆ, ਹੇ ਭਾਰਗਵ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵੱਲ।