ਪਰਾਨਂਦਸ੍ਤਥਾ ਦੇਵਂ ਤਾਰਕਂ ਚੋਪਨਂਦਨਃ 3.3.23.
ਪਰਾਨੰਦ, ਉਪਾਨੰਦ ਅਤੇ ਤਾਰਕ ਵੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰਨਨ੍ਦੋ ਵੀਰਸੇਨਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਨ੍ਦਂ ਸ ਭੂਪਤਿਃ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਮਭੂਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੇषਾਂ ਚ ਤੁਮੁਲਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਪ੍ਰਣੰਦ ਨੇ ਵੀਰਸੇਨਾ ਨਾਲ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਦਿਨ ਰਾਤ ਚੱਲਦੀ ਰਹੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਚਿਤ੍ਰਰੇਖਾ ਸਮਾਗਤਾ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਚਿਤ੍ਰਰੇਖਾ ਆ ਪਹੁੰਚੀ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਂ ਤਦਾ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚਿਤ੍ਰਮਾਯਾਮਚੀਕਰਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਅਜੀਬ ਜਾਦੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਯਭੀਤਾਸ਼੍ਚ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਪਂਚਯੋਜਨਮਾਗਤ੍ਯ ਤਤੋ ਵਾਸਮਕਾਰਯਨ੍
ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣਾਇਆ।
ਹਾ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲ
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ਾ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ, ਅਸਰਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ!
ਤਯਾ ਵਿਮੋਹਿਤਾ ਵੀਰਾ ਵਯਂ ਤੇ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ
ਅਸੀਂ ਵੀਰ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਆ ਗਏ, ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤਦਾ ਕੋਲਾਹਲਸ਼੍ਚਾਸੀਦ੍ਰੁਦਤਾਂ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍
ਫਿਰ ਬਲਵਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੋਣ-ਧੋਣ ਤੇ ਹੱਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਹ੍ਲਾਦਸ੍ਤੁऽਤਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਜ੍ਰਪਾਤਾਹਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਹਲਾਦ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਜਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਯੋਗੀ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਭਗਵਤ੍ਕਲਾ 3.3.23.
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਯੋਗੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ਾ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ੂਰਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰੈਰ੍ਮਕਰਂਦੇਨ ਸਂਯੁਤਃ
ਸ਼ੂਰ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮਕਰ ਯੋਧਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਭੂਪਾਲਾਨ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਂ ਧਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਧਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਸ਼ੇषਾਂਸ਼ੋ ਬੋਧਿਤੋ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਾ ਸ੍ਵਾਂਕੇ ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਯੋਗਿਰੂਪਿਣਮ੍
ਉਸ ਧੁਨੀ ਨਾਲ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੇ ਬਾਕੀ ਸਭ ਨੂੰ ਸੁਚੇਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਜੋਗੀ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹਿੱਸਾ ਆਪਣੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ।
ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੁਧਾਰਾਭਿਃ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰੇਮਵਿਹ੍ਵਲਃ
ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋऽਪਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਕੀਯਾਂ ਸਕਲਾਂ ਕਥਾਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ।
ਚਿਤ੍ਰਵਿਦ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਠਿਤਾਂ ਚਿਤ੍ਰਰੇਖਯਾ ਵਿਵਾਹਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਜਯਂਤਸ੍ਯ ਤਯਾ ਸਹ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਕੇ, ਚਿੱਤਰ ਦੀ ਲਕੀਰ ਰਾਹੀਂ ਜਯੰਤ ਦਾ ਵਿਆਹ ਉਸ ਨਾਲ ਕਰਵਾਇਆ।
ਬਾਹ੍ਲੀਕਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਪੁਲਂ ਧਨਮ੍
ਬਾਹਲੀਕ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਤਂ ਗਜਾਨ੍ਹਯਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਧਨੈਰ੍ਯੁਤਾਨ੍
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੌ ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਦਿੱਤੇ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਬਲਖਾਨੇਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਬਲਖਾਨ ਦਾ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣਾ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਇਆ।
ਸ੍ਵਂਸ੍ਵਂ ਗੇਹਂ ਯਯੁਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਭੂਪਾਸ਼੍ਚਾਹ੍ਲਾਦਮਾਨਿਤਾਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਘ੍ਨਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵੈ ਪੁਨਃ ।। 3.3.23.
ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਦਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਏ। ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣ ਰਹੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਮਹੀਪਤਿਸ੍ਸਦਾ ਦੁਃਖੀ ਦੇਹਲੀਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚਾਗਮਤ੍
ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਓਹ ਥੜੀ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਸੀ।
ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਚ ਨृਪਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਕਥਯਿਤ੍ਵਾ ਸ ਤਾਰਕਃ
ਉਸ ਤਾਰਕ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਸੁਣਾਇਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਮਂਤ੍ਰੀ ਚਂਦ੍ਰਭਟ੍ਟ ਉਦਾਰਧੀਃ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮੰਤਰੀ ਚੰਦ੍ਰਭੱਟ ਵੀ ਉੱਥੇ ਸੀ।
ਮਯਾ ਚਾਰਾਧਿਤਾ ਦੇਵੀ ਵੈष੍ਣਵੀ ਵਿਸ਼੍ਵਕਾਰਿਣੀ
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਸ਼ੁਭਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਕੁਮਤਿਧ੍ਵਂਸਕਾਰਕਮ੍ ਚਰਿਤ੍ਰਂ ਵਰ੍ਣਯਾਮਾਸ ਤਸ੍ਯ ਕਲ੍ਮषਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਜੋ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਗ੍ਰਂਥਂ ਭਾषਾਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਚੰਗੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਲਿਖਿਆ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭੂਮਿਰਾਜਸ੍ਤੁ ਵਿਸ੍ਮਿਤਸ਼੍ਚਾਭਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ ਣਾਤ੍ ।। ਮਹੀਪਤਿਸ੍ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਹ ਦਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ਵਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੁਰੰਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਾਣ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਬੋਲਿਆ।
ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਵਾਜਿਨੋ ਦਿਵ੍ਯਾ ਜਲਸ੍ਥਲਖਗਾਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਚਾਰ ਦਿਵ੍ਯ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਨृਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸੁਣੇ ਹੋਏ ਬਚਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।