ਤਦਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਜਯਨ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸਂਭਵਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੁਵਰਨਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਯੰਤ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਸੀ—
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਮਂਗਲਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਰਾਜਾ ਤਦਾ ਪਰਿਮਲੋ ਬਲੀ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਨੇ ਮੰਗਲ ਕਰਮ ਕੀਤਾ।
ਪੁष੍ਪਵਤ੍ਯਾ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਗੀਤਨृਤ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਉਹ ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਗੀਤ ਤੇ ਨੱਚ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਹੇਮਂਤਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇ ਵੀਰੋ ਰਹਃ ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਕਰੋਤਿ ਵੈ
ਸਰਦੀ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵੀਰ ਚੁੱਪਚਾਪ ਖੇਡਾਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਧਰ੍ਮਂ ਨ ਕृਤਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਉਹ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਕੋ ਭਵਾਨ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਬੋਲੇਆ, 'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਕੌਣ ਸੀ?'
ਨृਪੋਹਂ ਚਂਦ੍ਰਦਾਸਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਹੇ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਮੈਂ ਚੰਦ੍ਰਦਾਸ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਪੂਜਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਵੈ ਮਯਾ ਕृਤਾ
ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਮृਤੇऽਹਨਿ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਮਨੋ ਦਧੌ
ਜਦੋਂ ਮੌਤ ਦਾ ਦਿਨ ਆਇਆ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਲਿਨਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕਾਲਾਤ੍ਮਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਕਲਿ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਿਆ।
ਯਦਾ ਯਦਾ ਹਿ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ਭਵਤਿ ਵੈ ਪ੍ਰਿਯੇ 3.3.22.੧
ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮੇ, ਜਦੋਂ ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੀ ਘਾਟ ਪੈਂਦੀ ਹੈ,
ਸਤ੍ਯੇ ਤੁ ਮਾਨਸੀ ਪੂਜਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਹੇਤਵੇ
ਸਤਯੁਗ ਵਿਚ ਮਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਮੂਰ੍ਤਿਪੂਜਾ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵੈ ਪ੍ਰਿਯਂਕਰੀ
ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਵਿਚ ਮੂਰਤੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਅਹਂ ਹਂਸਃ ਸਤ੍ਯਯੁਗੇ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਯਜ੍ਞਪੂਰੁषਃ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਃ ਕਲੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤृਪ੍ਤਯੇ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਸਤਯੁਗ ਵਿਚ ਮੈਂ ਹੰਸ ਰੂਪ ਹਾਂ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿਚ ਯਜਨ ਰੂਪ, ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਆਉਣ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਮੁਨਯੋ ਦੇਵਤਾਸ੍ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਥਾ ਪਿਤृਗਣਾਃ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਵੀ—
ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਨਂ ਚਂਦਨਾਦਿਕੈਃ
—ਦੋਹਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵਰਣਾਂ ਵਲੋਂ ਚੰਦਨ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੈਸ਼੍ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਿਨਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਤਃ ਤਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਵੈ ਮਲਾਃ
ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਵੀ ਜੇ ਨਿਵੇਕਲੇ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਦੇਵਿ ਯੁਗਮਰ੍ਯਾਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮਰਯਾਦਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਗਾਨਨृਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਵਾਦ੍ਯਂ ਦੇਵਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍
ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਗੀਤ, ਨਾਚ ਅਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਮੁਪਾਗਤਾ
ਉਸ ਪੁੰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਨ ਤਤ੍ਯਾਜ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇऽਪਿ ਵੈ ਹ੍ਯਹਮ੍ ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਃ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਮਮ ਪਾਣਿਂ ਗृਹੀਤਵਾਨ੍ ।। 3.3.22.
ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੀ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ; ਅਨਿਰੁੱਧ, ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ।
ਕਲਿਨਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋ ਦੇਵੋ ਮਮ ਸ੍ਵਾਮੀ ਸ੍ਵਹੇਤਵੇ
ਕਲਿ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਿਮਰਿਆ।
ਸ੍ਵਪ੍ਰਸਾਦਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤੇਨ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾਇਆ ਸੀ।
ਅਹਂ ਤਸ੍ਯਾਜ੍ਞਯਾ ਸ੍ਵਾਮਿਞ੍ਜਮ੍ਬੁਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾਭਵਮ੍
ਮਾਲਕੋ! ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜੰਬੂਕ ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ।
ਕृਤਂ ਮਮੈਵ ਮਰਣਂ ਤ੍ਵਦ੍ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਬਲਖਾਨਿਨਾ
ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਬਲਖਾਨੀ ਨੇ ਕਰਾਈ ਸੀ।
ਤੇਨ ਦੋषੇਣ ਤ੍ਵਦ੍ਭ੍ਰਾਤਾ ਯਾਤਨਾਂ ਤੀਵ੍ਰਮਾਗਤਃ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੌਨਮਾਸ੍ਥਾਯ ਰੇਮੇ ਪਤ੍ਯਾ ਸਮਂ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ। ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਉਹ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹੀ।
ਹੋਲਿਕਾਸਮਯੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਲਨਾ ਸ੍ਨੇਹਦੁਃਖਿਤਾ ਰੁਰੋਦ ਨਿਸ਼ਿ ਦੁਃਖੇਨ ਸ੍ਵਸੁਤਾਸ੍ਨੇਹਕਾਤਰਾ
ਹੋਲੀਕਾ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ ਮਲਨਾ ਮਾਂ, ਪਿਆਰ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀ ਚਾਹ ਵਿਚ ਰੋਈ।
ਤਦੋਦਯੋ ਮਹਾਵੀਰੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰੋਦਨ ਕਾਰਣਮ੍ ਏਕਾਕੀ ਪ੍ਰਯਯੌ ਵੀਰੋ ਯਤ੍ਰ ਚਂਦ੍ਰਾਵਲੀਗृਹਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਂਵੀਰ, ਉਸ ਦੇ ਰੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਚਲ ਪਿਆ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ।
ਮਹੀਪਤਿਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛਤ੍ਰੁਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਾਰਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਬਲੀਠਾਠਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਗ੍ਰਾਮਂ ਯਾਦਵਪਾਲਿਤਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਰਾਜਾ, ਅਸਲ ਕਾਰਨ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਤੇ, ਯਾਦਵਾਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਬਲੀਠਾਠਾ ਪਿੰਡ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ।
ਵੀਰਸੇਨੋ ਨृਪਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਬਲਸਂਯੁਤਃ
ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਵੀਰਸੇਨ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।