ਸ੍ਵਭਲ੍ਲਂ ਦੇਵਸਿਂਹਸ਼੍ਚ ਤਮਂਕੇ ਚ ਸਮਾਹਨਤ੍
ਦੇਵਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤੀਰ ਤਮ ਦੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ।
ਸ਼ਿਲਾਵਾਜਿਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਕਸ਼੍ਮਲਂ ਨ ਜਗਾਮ ਹ
ਉਸ ਪੱਥਰ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਕਦੇ ਭਟਕਿਆ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਨਿਭਲ੍ਲੇਨ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਬਭੂਵੁਰ੍ਮੂਰ੍ਛਿਤਾ ਰਣੇ
ਸ਼ਨੀ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਮਕਰਂਦਸ੍ਤੁ ਬਲਵਾਨ੍ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਨ੍
ਮਕਰੰਦ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁਮਾਨੀ ਹੋਏਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਾਜਿਤਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਰੂਪਣੋ ਭਯਕਾਤਰਃ
ਜਦ ਰੂਪਣ ਨੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਂਦਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼ਸੈਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਪਤ੍ਰਂ ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਞੇ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰਾ ਪੱਤਰ ਲਿਖ ਕੇ ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਾਯ ਸੁਤਾਂ ਦੇਹਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਪੁष੍ਪਵਤੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਆਪਣੀ ਧੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯੇਤਿ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਯੂਰਧ੍ਵਜ ਏਵ ਸਃ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਕृਤਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਭਯਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਯੂਰਧਵਜ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਂਦਸ੍ਤੁ ਬਲਵਾਨ੍ਬਾਣਯੁਦ੍ਧਮਚੀਕਰਤ੍ 3.3.21.
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਤਦਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਜਯਨ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸਂਭਵਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੁਵਰਨਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਯੰਤ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਸੀ—
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਮਂਗਲਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਰਾਜਾ ਤਦਾ ਪਰਿਮਲੋ ਬਲੀ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਨੇ ਮੰਗਲ ਕਰਮ ਕੀਤਾ।
ਪੁष੍ਪਵਤ੍ਯਾ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਗੀਤਨृਤ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਉਹ ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਗੀਤ ਤੇ ਨੱਚ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਹੇਮਂਤਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇ ਵੀਰੋ ਰਹਃ ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਕਰੋਤਿ ਵੈ
ਸਰਦੀ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵੀਰ ਚੁੱਪਚਾਪ ਖੇਡਾਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਧਰ੍ਮਂ ਨ ਕृਤਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਉਹ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਕੋ ਭਵਾਨ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਬੋਲੇਆ, 'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਕੌਣ ਸੀ?'
ਨृਪੋਹਂ ਚਂਦ੍ਰਦਾਸਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਹੇ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਮੈਂ ਚੰਦ੍ਰਦਾਸ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਪੂਜਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਵੈ ਮਯਾ ਕृਤਾ
ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਮृਤੇऽਹਨਿ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਮਨੋ ਦਧੌ
ਜਦੋਂ ਮੌਤ ਦਾ ਦਿਨ ਆਇਆ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਲਿਨਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕਾਲਾਤ੍ਮਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਕਲਿ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਿਆ।
ਯਦਾ ਯਦਾ ਹਿ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ਭਵਤਿ ਵੈ ਪ੍ਰਿਯੇ 3.3.22.੧
ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮੇ, ਜਦੋਂ ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੀ ਘਾਟ ਪੈਂਦੀ ਹੈ,
ਸਤ੍ਯੇ ਤੁ ਮਾਨਸੀ ਪੂਜਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਹੇਤਵੇ
ਸਤਯੁਗ ਵਿਚ ਮਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਮੂਰ੍ਤਿਪੂਜਾ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵੈ ਪ੍ਰਿਯਂਕਰੀ
ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਵਿਚ ਮੂਰਤੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਅਹਂ ਹਂਸਃ ਸਤ੍ਯਯੁਗੇ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਯਜ੍ਞਪੂਰੁषਃ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਃ ਕਲੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤृਪ੍ਤਯੇ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਸਤਯੁਗ ਵਿਚ ਮੈਂ ਹੰਸ ਰੂਪ ਹਾਂ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿਚ ਯਜਨ ਰੂਪ, ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਆਉਣ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਮੁਨਯੋ ਦੇਵਤਾਸ੍ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਥਾ ਪਿਤृਗਣਾਃ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਵੀ—
ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਨਂ ਚਂਦਨਾਦਿਕੈਃ
—ਦੋਹਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵਰਣਾਂ ਵਲੋਂ ਚੰਦਨ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੈਸ਼੍ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਿਨਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਤਃ ਤਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਵੈ ਮਲਾਃ
ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਵੀ ਜੇ ਨਿਵੇਕਲੇ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਦੇਵਿ ਯੁਗਮਰ੍ਯਾਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮਰਯਾਦਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਗਾਨਨृਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਵਾਦ੍ਯਂ ਦੇਵਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍
ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਗੀਤ, ਨਾਚ ਅਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਮੁਪਾਗਤਾ
ਉਸ ਪੁੰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।