ਮਹਾਵਤੀ ਪੁਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਾਗृਹਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਮਹਾਵਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਵਿਚ, ਉਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਸੁਭਾਗਾ ਘਰ ਸੀ।
ਰੋਦਨਂ ਕੁਰ੍ਵਤੀ ਗਾਢਂ ਤਵ ਨਿਨ੍ਦਨਤਤ੍ਪਰਾ
ਉਹ ਉਥੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਤੇਰੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਵੈ ਵੀਰੋ ਬਲੈਸ੍ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਮਹਾਬਲ
ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰ ਆਪਣੇ ਜਥੇ ਸਮੇਤ ਆਵੇਗਾ।
ਜਿਤੋ ਯੇਨ ਮਹਾਵੀਰਃ ਪਿਤृਵ੍ਯੋ ਲਹਰਸ੍ਤਵ
ਜਿਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਭਰਾ ਮਹਾਬਲੀ ਲਹਰਾ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਘੋਰਂ ਮਕਰਨ੍ਦੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਇਹ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਮਕਰੰਦ
ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯਂ ਚ ਸਮਾਹੂਯ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਖਡ੍ਗਸਂਯੁਤਮ੍
ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਲਈ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸ੍ਤੁ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬਲਖਾਨਿਮੁਵਾਚ ਤਤ੍ ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਬਲੈਸ੍ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਮਯੂਰਨਗਰਂ ਯਯੌ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਤੇ ਪੰਜ ਲੱਖ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਮਯੂਰ ਨਗਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਈ।
ਸ਼ਤਘ੍ਨ੍ਯਃ ਪਞ੍ਚਸਾਹਸ੍ਰਾ ਗਜਾ ਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਰਕਾਃ ਉषਿਤ੍ਵਾ ਪਕ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਮਾਰ੍ਗੇ ਪਾਂਚਾਲਕੇ ਤਦਾ
ਉਥੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਗੋਲੇਬੰਦੀਆਂ ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ ਸਨ; ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਧਾ ਹਫ਼ਤਾ ਟਿਕੇ।
ਮਕਰਂਦਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਨਿਭਲ੍ਲਕਰਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਕਰੰਦ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਡਿੱਗਾ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਦਾਤਯੋ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਵਹ੍ਨਿਮਾਦਦਨ੍ 3.3.21.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਇਕ ਲੱਖ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਗੋਲੇਬੰਦੀਆਂ ਤੇ ਅੱਗ ਫੜ ਲਈ।
ਗ੍ਰਾਮਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਦ੍ਵਾਰੇ ਹਯਾਰੂਢਾਸ੍ਤਦਾ ਯਯੁਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰ ਫੌਜ ਚਲ ਪਈ।
ਏਕਲਕ੍ਸ਼ਂ ਹਯਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਮਕਰਂਦਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਇਕ ਲੱਖ ਘੋੜੇ ਰਾਜਾ ਮਕਰੰਦ ਦੇ ਸਨ।
ਤਦਾ ਤੁ ਪਸ਼੍ਚਿਮਦ੍ਵਾਰੇ ਗਜਾ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਕਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ ਸਨ।
ਉष੍ਟ੍ਰ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਮਹਾਵੀਰਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਕਾਃ
ਉੱਥੇ ਚਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉੱਠਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡੇ ਬਹਾਦਰ ਸਿਪਾਹੀ ਸਨ, ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਮਭੂਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੁਮੁਲਂ ਲੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਉਥੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਰੌਂਗਟੇ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਜੰਗ ਚੱਲਦੀ ਰਹੀ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਸ਼੍ਚ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਪਰ ਜੰਗ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੱਸ ਪਾਸਿਆਂ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਏ।
ਮਨੋਰਥਸ੍ਥਿਤੋ ਦੇਵਸ਼੍ਚਾਹ੍ਲਾਦਸ੍ਤੁ ਗਜਸ੍ਥਿਤਃ
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਮਨੋਰਥਾਂ ਦੀ ਰਥੀ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਾ ਬੈਠਾ ਸੀ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਆਹਲਾਦ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ।
ਸਤ੍ਸਰੁਂ ਖਡ੍ਗਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਹਾਵਧਮ੍
ਉਹ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਹ੍ਨਿਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਬਲਵਾਨ੍ਵਾਜਿਨਂ ਚ ਸ਼ਿਲਾਮਯਮ੍
ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਪੱਥਰ ਦਾ ਘੋੜਾ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸ਼ੂਰਾ ਰੁਰੁਧੁਸ੍ਸਰ੍ਵਤੋਦਿਸ਼ਮ੍ 3.3.21.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ ਆਦਿਕ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰਾ ਪਾ ਲਿਆ।
ਸ੍ਵਭਲ੍ਲਂ ਦੇਵਸਿਂਹਸ਼੍ਚ ਤਮਂਕੇ ਚ ਸਮਾਹਨਤ੍
ਦੇਵਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤੀਰ ਤਮ ਦੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ।
ਸ਼ਿਲਾਵਾਜਿਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਕਸ਼੍ਮਲਂ ਨ ਜਗਾਮ ਹ
ਉਸ ਪੱਥਰ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਕਦੇ ਭਟਕਿਆ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਨਿਭਲ੍ਲੇਨ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਬਭੂਵੁਰ੍ਮੂਰ੍ਛਿਤਾ ਰਣੇ
ਸ਼ਨੀ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਮਕਰਂਦਸ੍ਤੁ ਬਲਵਾਨ੍ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਨ੍
ਮਕਰੰਦ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁਮਾਨੀ ਹੋਏਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਾਜਿਤਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਰੂਪਣੋ ਭਯਕਾਤਰਃ
ਜਦ ਰੂਪਣ ਨੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਂਦਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼ਸੈਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਪਤ੍ਰਂ ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਞੇ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰਾ ਪੱਤਰ ਲਿਖ ਕੇ ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਾਯ ਸੁਤਾਂ ਦੇਹਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਪੁष੍ਪਵਤੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਆਪਣੀ ਧੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯੇਤਿ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਯੂਰਧ੍ਵਜ ਏਵ ਸਃ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਕृਤਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਭਯਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਯੂਰਧਵਜ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਂਦਸ੍ਤੁ ਬਲਵਾਨ੍ਬਾਣਯੁਦ੍ਧਮਚੀਕਰਤ੍ 3.3.21.
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।