ਤਦਾ ਪੁष੍ਪਵਤੀ ਦੇਵੀ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਦੇਵੀ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਕਾਲੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ,
ਯਾਦृਸ਼ੀਯਂ ਸ਼ੁਭਾ ਨਾਰੀ ਤਾਦृਸ਼ਃ ਪੁਰੁषੋ ਮਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸੁਭਾਗਣ ਇਸਤਰੀ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਉਹ ਮਰਦ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।'
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸ ਤਾਮਾਹ ਦੇਸ਼ਰਾਜਸੁਤੋ ਵਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਰਚਿਤਂ ਹਾਰਮਥ ਪੂਜਨਹੇਤਵੇ
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੂਜਾ ਲਈ ਇੱਕ ਹਾਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਵੀਰਂ ਪੁष੍ਪਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ਨੈਃਸ਼ਨੈਃ
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੀਰ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿਚ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਤੁਰ ਪਿਆ,
ਮੋਹੋऽਯਂ ਤੇ ਕੁਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ ਤ੍ਵਂ ਕਥਯ ਮਾ ਚਿਰਮ੍
"ਇਹ ਭਟਕਣਾ ਤੈਨੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ? ਮੈਨੂੰ ਫੌਰਨ ਦੱਸ, ਦੇਰ ਨਾ ਕਰ।"
ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾ ਸ਼ੁਭਾ ਨਾਰੀ ਰੂਪਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨੀ
"ਮੈਂ ਇੱਕ ਸੁਭਾਗਣ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।"
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਵਤੀ ਤਾਮਾਹ ਰੁਚਿਰਾਨਨਾਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਦਾ ਤ੍ਵਾਂ ਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਬਹੁਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ
"ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇ ਕੇ ਰੱਜਾ ਦੇਵਾਂਗੀ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਣ।"
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਦ੍ਵਾਚਂ ਪੁष੍ਪਾ ਪ੍ਰੇਮਸਮਨ੍ਵਿਤਾ 3.3.21.
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਦੁਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰੇ ਤੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਯਾਂ ਤਦ੍ਦੋਲਾਯਾਂ ਚ ਭਾਰ੍ਗਵ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ, ਤੇ ਉਸ ਝੂਲੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ, ਹੇ ਭਾਰਗਵ,
ਦੋਲਾਸਮੀਪਮਾਗਤ੍ਯ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰੁਚਿਰਾਨਨਾਮ੍
ਝੂਲੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਮੁਮੋਹ ਬਲਵਾਨ੍ਵੀਰੋ ਗੋਵਰ੍ਦ੍ਧਨ ਕਲਾਂਸ਼ਕਃ
ਗੋਵਰਧਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਾਲਾ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਵੀਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਮਦ੍ਗृਹਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਗਚ੍ਛ ਪਤ੍ਨੀ ਮਮ ਭਵਾਧੁਨਾ
"ਮੇਰੇ ਘਰ ਜਲਦੀ ਆ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਵਿਆਹਤਾ ਬਣ।"
ਕੁਲੀਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਵੀਰ ਵਹ੍ਨਿਕੁਣ੍ਡਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
"ਤੂੰ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦਾ, ਵੱਡਾ ਵੀਰ ਹੈਂ, ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈਂ।"
ਤ੍ਵਦ੍ਯੋਗ੍ਯਾ ਭੂਪਤੇਃ ਕਨ੍ਯਾ ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਵਯਸ੍ਯ ਵੈ
"ਚੰਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਹੀ ਤੇਰੇ ਜੋੜ ਦੀ ਹੈ।"
ਕਨ੍ਯਾਹਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਜਾਤੇਸ਼੍ਚ ਬਹ੍ਮਚਰ੍ਯ੍ਯਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
"ਮੈਂ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਹਾਂ, ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਤੀ ਦੀ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਵ੍ਰਤ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹਾਂ।"
ਬਲਾਦ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਨਾਰੀਂ ਪਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ ਹृਦਯੇ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾ ਨृਪਸੁਤਂ ਸ ਦੇਵਃ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਯਯੌ
ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਛੂਹ ਲਿਆ; ਰਾਜਪੁੱਤ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਮਕਰਨ੍ਦਸ੍ਤੁ ਸਂਬੁਦ੍ਧੋ ਮਦਨਾਗ੍ਨਿਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ
ਮਕਰੰਦ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਅੱਗ ਨੇ ਜਗਾਇਆ ਤੇ ਤਪਾਇਆ ਸੀ,
ਤਤ੍ਸ੍ਨੇਹਕਾਤਰਂ ਭੂਪਂ ਮਕਰਂਦਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ 3.3.21.
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਮਕਰੰਦ, ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਬੇਬਸ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਹਾਵਤੀ ਪੁਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਾਗृਹਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਮਹਾਵਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਵਿਚ, ਉਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਸੁਭਾਗਾ ਘਰ ਸੀ।
ਰੋਦਨਂ ਕੁਰ੍ਵਤੀ ਗਾਢਂ ਤਵ ਨਿਨ੍ਦਨਤਤ੍ਪਰਾ
ਉਹ ਉਥੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਤੇਰੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਵੈ ਵੀਰੋ ਬਲੈਸ੍ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਮਹਾਬਲ
ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰ ਆਪਣੇ ਜਥੇ ਸਮੇਤ ਆਵੇਗਾ।
ਜਿਤੋ ਯੇਨ ਮਹਾਵੀਰਃ ਪਿਤृਵ੍ਯੋ ਲਹਰਸ੍ਤਵ
ਜਿਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਭਰਾ ਮਹਾਬਲੀ ਲਹਰਾ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਘੋਰਂ ਮਕਰਨ੍ਦੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਇਹ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਮਕਰੰਦ
ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯਂ ਚ ਸਮਾਹੂਯ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਖਡ੍ਗਸਂਯੁਤਮ੍
ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਲਈ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸ੍ਤੁ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬਲਖਾਨਿਮੁਵਾਚ ਤਤ੍ ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਬਲੈਸ੍ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਮਯੂਰਨਗਰਂ ਯਯੌ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਤੇ ਪੰਜ ਲੱਖ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਮਯੂਰ ਨਗਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਈ।
ਸ਼ਤਘ੍ਨ੍ਯਃ ਪਞ੍ਚਸਾਹਸ੍ਰਾ ਗਜਾ ਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਰਕਾਃ ਉषਿਤ੍ਵਾ ਪਕ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਮਾਰ੍ਗੇ ਪਾਂਚਾਲਕੇ ਤਦਾ
ਉਥੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਗੋਲੇਬੰਦੀਆਂ ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ ਸਨ; ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਧਾ ਹਫ਼ਤਾ ਟਿਕੇ।
ਮਕਰਂਦਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਨਿਭਲ੍ਲਕਰਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਕਰੰਦ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਡਿੱਗਾ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਦਾਤਯੋ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਵਹ੍ਨਿਮਾਦਦਨ੍ 3.3.21.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਇਕ ਲੱਖ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਗੋਲੇਬੰਦੀਆਂ ਤੇ ਅੱਗ ਫੜ ਲਈ।