ਕृष੍ਣਾ ਨਾਮ ਮਹਾਰਮ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਵਿਮੋਹਿਨੀ ਤਯਾ ਵਿਰਚਿਤਂ ਸੁਭੂਰ੍ਗ੍ਰੈਵੇਯਕਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
"ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਨਾਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵਧੀਆ ਹਾਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।"
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਦੇਵੀ ਪੁष੍ਪਵਤੀ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਆਪ,
ਮਕਰਂਦਭਯਾਦ੍ਦੇਵਾਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਪੁਰੁषਾ ਭੁਵਿ
ਮਕਰੰਦਾ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਘੋਰਂ ਪੁष੍ਪਾ ਤੁ ਭਯਕਾਤਰਾ
ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਾ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਤਦਾ ਪੁष੍ਪਵਤੀ ਪ੍ਰਾਹ ਕਿਂ ਤੇ ਭਯਮੁਪਾਗਤਮ੍
ਫਿਰ ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਡਰ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ?"
ਮੋਹਿਤਃ ਪੁਰੁषਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਬਲਾਤ੍ਤਾਂ ਹਿ ਭਜਿष੍ਯਤਿ
"ਕੋਈ ਆਦਮੀ, ਜੋ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਜਬਰ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਵੇਗਾ।"
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਵਤੀ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਧਰ੍ਮਿਣੀ ਅਯੋਗ੍ਯਂ ਯੇ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਤੇ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਯਮਾਲਯਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣਗੇ।"
ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਦਾਯ ਤਦ੍ਦੋਲਾਂ ਚ ਮਦਂਤਿਕੇ
"ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਉਹ ਝੂਲਾ ਲੈ ਆ ਮੇਰੇ ਕੋਲ।"
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਸਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰੀ ਗृਹਮਾਗਤ੍ਯ ਭਾਮਿਨੀ
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਸੁਦਰੀ ਜੋ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਘਰ ਆ ਗਈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਰਮ੍ਯਂ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਬਲਵਤ੍ਤਰਃ ਜਗਾਮ ਪੁष੍ਪਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਦੋਲਾਮਾਰੁਹ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ।। 3.3.21.
ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅੰਸ਼ ਪੁਸ਼ਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਝੂਲੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਪੁष੍ਪਵਤੀ ਦੇਵੀ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਦੇਵੀ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਕਾਲੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ,
ਯਾਦृਸ਼ੀਯਂ ਸ਼ੁਭਾ ਨਾਰੀ ਤਾਦृਸ਼ਃ ਪੁਰੁषੋ ਮਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸੁਭਾਗਣ ਇਸਤਰੀ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਉਹ ਮਰਦ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।'
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸ ਤਾਮਾਹ ਦੇਸ਼ਰਾਜਸੁਤੋ ਵਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਰਚਿਤਂ ਹਾਰਮਥ ਪੂਜਨਹੇਤਵੇ
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੂਜਾ ਲਈ ਇੱਕ ਹਾਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਵੀਰਂ ਪੁष੍ਪਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ਨੈਃਸ਼ਨੈਃ
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੀਰ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿਚ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਤੁਰ ਪਿਆ,
ਮੋਹੋऽਯਂ ਤੇ ਕੁਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ ਤ੍ਵਂ ਕਥਯ ਮਾ ਚਿਰਮ੍
"ਇਹ ਭਟਕਣਾ ਤੈਨੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ? ਮੈਨੂੰ ਫੌਰਨ ਦੱਸ, ਦੇਰ ਨਾ ਕਰ।"
ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾ ਸ਼ੁਭਾ ਨਾਰੀ ਰੂਪਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨੀ
"ਮੈਂ ਇੱਕ ਸੁਭਾਗਣ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।"
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਵਤੀ ਤਾਮਾਹ ਰੁਚਿਰਾਨਨਾਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਦਾ ਤ੍ਵਾਂ ਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਬਹੁਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ
"ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇ ਕੇ ਰੱਜਾ ਦੇਵਾਂਗੀ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਣ।"
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਦ੍ਵਾਚਂ ਪੁष੍ਪਾ ਪ੍ਰੇਮਸਮਨ੍ਵਿਤਾ 3.3.21.
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਦੁਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰੇ ਤੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਯਾਂ ਤਦ੍ਦੋਲਾਯਾਂ ਚ ਭਾਰ੍ਗਵ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ, ਤੇ ਉਸ ਝੂਲੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ, ਹੇ ਭਾਰਗਵ,
ਦੋਲਾਸਮੀਪਮਾਗਤ੍ਯ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰੁਚਿਰਾਨਨਾਮ੍
ਝੂਲੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਮੁਮੋਹ ਬਲਵਾਨ੍ਵੀਰੋ ਗੋਵਰ੍ਦ੍ਧਨ ਕਲਾਂਸ਼ਕਃ
ਗੋਵਰਧਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਾਲਾ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਵੀਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਮਦ੍ਗृਹਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਗਚ੍ਛ ਪਤ੍ਨੀ ਮਮ ਭਵਾਧੁਨਾ
"ਮੇਰੇ ਘਰ ਜਲਦੀ ਆ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਵਿਆਹਤਾ ਬਣ।"
ਕੁਲੀਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਵੀਰ ਵਹ੍ਨਿਕੁਣ੍ਡਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
"ਤੂੰ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦਾ, ਵੱਡਾ ਵੀਰ ਹੈਂ, ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈਂ।"
ਤ੍ਵਦ੍ਯੋਗ੍ਯਾ ਭੂਪਤੇਃ ਕਨ੍ਯਾ ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਵਯਸ੍ਯ ਵੈ
"ਚੰਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਹੀ ਤੇਰੇ ਜੋੜ ਦੀ ਹੈ।"
ਕਨ੍ਯਾਹਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਜਾਤੇਸ਼੍ਚ ਬਹ੍ਮਚਰ੍ਯ੍ਯਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
"ਮੈਂ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਹਾਂ, ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਤੀ ਦੀ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਵ੍ਰਤ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹਾਂ।"
ਬਲਾਦ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਨਾਰੀਂ ਪਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ ਹृਦਯੇ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾ ਨृਪਸੁਤਂ ਸ ਦੇਵਃ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਯਯੌ
ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਛੂਹ ਲਿਆ; ਰਾਜਪੁੱਤ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਮਕਰਨ੍ਦਸ੍ਤੁ ਸਂਬੁਦ੍ਧੋ ਮਦਨਾਗ੍ਨਿਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ
ਮਕਰੰਦ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਅੱਗ ਨੇ ਜਗਾਇਆ ਤੇ ਤਪਾਇਆ ਸੀ,
ਤਤ੍ਸ੍ਨੇਹਕਾਤਰਂ ਭੂਪਂ ਮਕਰਂਦਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ 3.3.21.
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਮਕਰੰਦ, ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਬੇਬਸ ਹੋ ਗਿਆ।