ਸ਼ਿਲਾਮਯਂ ਮਹਾਵੇਗਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੇਨਾਕ੍ਸ਼ਯਂਕਰਮ੍
ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਵਰਗਾ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਦਲ ਉੱਠਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤਸ੍ਯੇਦਂ ਸੁਂਦਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਿਪਿਨਂ ਸੁਰਪੂਜਿਤਮ੍
ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਃ ਸ੍ਮਰਪੀਡਿਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਦੇਵਸਿਂਹਸ੍ਤੁ ਕਾਲਜ੍ਞੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮੋਹਤ੍ਵਮਾਗਤਮ੍
ਦੇਵਸਿੰਘ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸ੍ਤੁ ਤਤਸ੍ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਦੇਵਸਿਂਹੇਨ ਤਨ੍ਮਯਃ
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼, ਦੇਵਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਾਸਾਨ੍ਤੇ ਗृਹਮਾਗਤ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਮੋਹਮਾਗਤ੍ਯ ਤੁष੍ਟਾਵ ਜਗਦਂਬਿਕਾਮ੍
ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਘਰ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਜਗਦੰਬਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ ਉਵਾਚ ਪਾਹਿ ਮਾਂ ਕਾਮਦੇਵਾਰ੍ਤਂ ਪੁष੍ਪਵਤ੍ਯੈ ਪ੍ਰਬੋਧਯ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਨੂੰ ਕਾਮ ਦੇ ਦਰਦ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਨੂੰ ਜਗਾ ਦੇ।
ਮਧੁਕੈਟਭਸਂਮੋਹੇ ਮਹਿषਾਸੁਰਘਾਤਿਨਿ
ਹੇ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ,
ਧੂਮ੍ਰਲੋਚਨਸਂਦਾਹੇ ਚਂਡਮੁਂਡਵਿਨਾਸ਼ਿਨਿ
ਹੇ ਚੰਡ ਤੇ ਮੁੰਡ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ,
ਰਕ੍ਤਬੀਜਾਸृਕ੍ਕਪੀਤੇ ਸਰ੍ਵਦੈਤ੍ਯਭਯਂਕਰੇ 3.3.21.
ਤੂੰ ਜਿਸ ਨੇ ਰਕਤਬੀਜ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀ ਲਿਆ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਰਾਉਣੀ ਰਹੀ,
ਨਿਸ਼ੁਂਭਦੈਤ੍ਯਸਂਹਾਰੇ ਸ਼ੁਂਭਦੈਤ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਿਨਿ
ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਦੈਤ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸ਼ੁੰਭ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ,
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਸੁष੍ਵਾਪ ਸ ਵੀਰਃ ਪਰਮਾਸਨੇ ਚਕਾਰ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਦੇਵੀ ਵਰਦਾਭਯਕਾਰਿਣੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਉੱਚੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ; ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਗਤੇ ਚਤੁਰ੍ਮਾਸੇ ਜਲਵृष੍ਟਿਕਰੇ ਮੁਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਮੀਂਹ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਹੇ ਮুনি।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਗਤੋऽਸੌ ਦੇਵਸਂਯੁਤਃ
ਫਿਰ ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪੁष੍ਪਾਗृਹਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਵਾਸਮਚੀਕਰਤ੍
ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਏਕਦਾ ਸੁਂਦਰਂ ਹਾਰ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੇਨੈਵ ਗੁਂਠਿਤਮ੍ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਯੌ ਪੁष੍ਪਾ ਪੁष੍ਪਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਂਦਿਰੇ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਸੁੰਦਰ ਹਾਰ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਗੂੰਥਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਲੈ ਕੇ ਪੁਸ਼ਪਾ ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਦੇ ਘਰ ਗਈ।
ਸਾ ਤੁ ਗ੍ਰੈਵੇਯਕਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵष੍ਟ੍ਰੇਵ ਰਚਿਤਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਹਾਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਤਵਸ਼ਟਰ ਵਾਂਗ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਸੀ,
ਅਯੇ ਸਖਿ ਮਹਾਮਾਯੇ ਸਤ੍ਯਂ ਕਥਯ ਮੇऽਗ੍ਰਤਃ
"ਅੱਜੀ ਸਖੀ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਚ ਦੱਸ।"
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਮਕਰਂਦਭਯਾਤੁਰਾ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਕਰੰਦਾ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬ ਗਈ।
ਜੀਵਦਾਨਂ ਚ ਮੇ ਦੇਹਿ ਤਰ੍ਹਿ ਤੇ ਕਥਯਾਮ੍ਯਹਮ੍ 3.3.21.
"ਮੈਨੂੰ ਜਾਨ ਦੀ ਸੌਂਹ ਦੇ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗੀ," ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾ ਨਾਮ ਮਹਾਰਮ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਵਿਮੋਹਿਨੀ ਤਯਾ ਵਿਰਚਿਤਂ ਸੁਭੂਰ੍ਗ੍ਰੈਵੇਯਕਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
"ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਨਾਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵਧੀਆ ਹਾਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।"
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਦੇਵੀ ਪੁष੍ਪਵਤੀ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਆਪ,
ਮਕਰਂਦਭਯਾਦ੍ਦੇਵਾਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਪੁਰੁषਾ ਭੁਵਿ
ਮਕਰੰਦਾ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਘੋਰਂ ਪੁष੍ਪਾ ਤੁ ਭਯਕਾਤਰਾ
ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਾ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਤਦਾ ਪੁष੍ਪਵਤੀ ਪ੍ਰਾਹ ਕਿਂ ਤੇ ਭਯਮੁਪਾਗਤਮ੍
ਫਿਰ ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਡਰ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ?"
ਮੋਹਿਤਃ ਪੁਰੁषਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਬਲਾਤ੍ਤਾਂ ਹਿ ਭਜਿष੍ਯਤਿ
"ਕੋਈ ਆਦਮੀ, ਜੋ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਜਬਰ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਵੇਗਾ।"
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਵਤੀ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਧਰ੍ਮਿਣੀ ਅਯੋਗ੍ਯਂ ਯੇ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਤੇ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਯਮਾਲਯਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣਗੇ।"
ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਦਾਯ ਤਦ੍ਦੋਲਾਂ ਚ ਮਦਂਤਿਕੇ
"ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਉਹ ਝੂਲਾ ਲੈ ਆ ਮੇਰੇ ਕੋਲ।"
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਸਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰੀ ਗृਹਮਾਗਤ੍ਯ ਭਾਮਿਨੀ
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਸੁਦਰੀ ਜੋ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਘਰ ਆ ਗਈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਰਮ੍ਯਂ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਬਲਵਤ੍ਤਰਃ ਜਗਾਮ ਪੁष੍ਪਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਦੋਲਾਮਾਰੁਹ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ।। 3.3.21.
ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅੰਸ਼ ਪੁਸ਼ਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਝੂਲੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।