ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਸ ਨृਪੋ ਰਣਧੀਰੋ ਗृਹਂ ਯਯੌ
ਰਣਧੀਰ ਰਾਜਾ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਸੋਚ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਧੂਰ੍ਤੋ ਮਹੀਪਤਿਰੁਵਾਚ ਤਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਚਲਾਕ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰੀਯੋऽਤ੍ਰ ਵਰੋ ਰਾਜਨ੍ਵਰ੍ਣਸਂਕਰਕਾਰਕਃ
ਰਾਜਨ, ਇਹ ਵਰ ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਤੀ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗੜਬੜ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰਾਗਾਰੇ ਲੋਹਮਯੇ ਬਂਧਨਂ ਕੁਰੁ ਭੂਪਤੇਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੀ ਜੇਲ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿਓ।
ਜਿਤਸ੍ਤੈਰ੍ਜਮ੍ਬੁਕੋ ਰਾਜਾ ਨੇਤ੍ਰਸਿਂਹਸ੍ਤੁ ਯੋ ਨृਪਃ
ਜੰਬੂਕ ਰਾਜਾ ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਨੇਤ੍ਰਸਿੰਘ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਵੀ।
ਆਰ੍ਯਸਿਂਹਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਚ ਜਿਤਾਸ੍ਤੇ ਬਲਵਤ੍ਤਰਾਃ
ਆਰਿਆਸਿੰਘ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਬਲਵਾਨ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਜਿੱਤ ਲਏ ਗਏ।
ਮਾਘਸ਼ੁਕ੍ਲਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਚ ਬਲਖਾਨਿਂ ਮਹਾਬਲਃ 3.3.20.
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀ ਨੂੰ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਨੇ ਬਲਖਾਨੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਦੇਸ਼ੇ ਪਾਂਚਾਲਕੇ ਰਮ੍ਯੇ ਲਹਰੀਨਗਰੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਪਾਂਚਾਲਕ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਲਹਰੀ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਨृਪਤੇਰਾਜ੍ਞਯਾ ਸ਼ੂਰਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਾਯਯੁਃ ਵੀਰਾਨਾਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਕੀਯਾਨ੍ਸਂਗਰੇ ਪੁਨਃ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਯੋਧੇ ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਲੜਾਈ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭੂਦ੍ਘੋਰਂ ਸੇਨਯੋਰ੍ਲੋਮਹਰ੍षਣਮ੍ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੇਨੈਵ ਸਹਿਤੋ ਰਿਪੋਰ੍ਵਧਮਕਾਰਯਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਡਰਾਉਣੀ ਜੰਗ ਹੋਈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰਾਜਿਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸ਼ੂਰਾ ਹਤਸ਼ੇषਾ ਭਯਾਤੁਰਾਃ ਯੁਦ੍ਧਾਯਾਭਿਮੁਖਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਧਨੁਰ੍ਬਾਣਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜੋ ਹਾਰ ਗਏ ਸੀ ਤੇ ਕੁਝ ਹੀ ਬਚੇ, ਡਰੇ ਹੋਏ, ਮੁੜ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਰਵਰ੍षਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਤੇषਾਂ ਧਨੂਂषਿ ਸਂਛਿਦ੍ਯ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਬਨ੍ਧਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਹਰੋ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ
ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਹਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਜਲੀਭੂਤੇ ਤਥਾ ਸੈਨ੍ਯੇ ਜਯਨ੍ਤੋ ਬਲਵਤ੍ਤਰਃ ਲਹਰਸ੍ਯ ਤਤਃ ਸੇਨਾਮੁਵਾਹ ਬਹੁਯੋਜਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਫੌਜ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਈ, ਜਯੰਤ ਜੋ ਵਧੇਰੇ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਲਹਰੀ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕਈ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵੋ ਵਰੁਣੋ ਯਾਦਸਾਂ ਪਤਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਭਗਵਾਨ ਦੇਵਤਾ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਜਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ,
ਲਹਰੋऽਪਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਂਸ਼ਂ ਜਗਤੀਤਲੇ 3.3.20.
ਲਹਰ ਵੀ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਛਾਣ ਗਿਆ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਬਹੁਧਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਧਨ ਦਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਚੌਂਕਾ ਲਾਇਆ।
ਅਂਸ਼ਾਸ੍ਤੇऽਪਿ ਮਹਾਪੂਜਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਲਹਰਪ੍ਰਦਾਮ੍
ਉਹ ਹਿੱਸੇ ਵੀ, ਲਹਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਆਨੰਦਤ ਹੋਏ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਚਰਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਤਬ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਕਥਯ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋऽਸਿ ਮਤੋ ਹਿ ਨਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ।
ਗਤ੍ਵਾ ਵਾਰ੍ਤਾਂ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਯਥਾ ਜਾਤੋ ਮਹਾਰਣਃ
ਉਹ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਦੱਸਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਿਮਲੋ ਭੂਪੋ ਵਾਜਿਵृਂਦਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ,
ਸਿਂਧੁਦੇਸ਼ੇ ਚ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਾ
ਤੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਹੈਂ, ਸਿੰਧ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਦੇਵਸਿਂਹੇਨ ਸਂਯੁਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਲ,
ਸ਼ੂਰੈਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰੈਸ੍ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਃ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਬਹਾਦਰ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਪ੍ਰਾਤਃਕਾਲੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਾਲਾਕਾਰਸ੍ਯ ਵੈ ਸੁਤਾ
ਸਵੇਰੇ, ਮਾਲਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਧੀ ਆਈ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਮਯੋ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਬਹ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਯੁਤਂ ਪੁष੍ਪ ਮਤ੍ਤਭ੍ਰਮਰਨਾਦਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਅਜੋਬੇ ਹੋਏ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਸਤ ਭੌਰਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਪੁष੍ਪਾ ਪੁष੍ਪਾਰ੍ਥਂ ਸਮੁਪਾਗਤਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਮਿਂਦ੍ਰਨੀਲਮਣਿਦ੍ਯੁਤਿਮ੍ ।।3.3.21.
ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਪੁਸ਼ਪਾ ਫੁੱਲ ਲੈਣ ਆਈ, ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਸੀ, ਇੰਦਰਨੀਲ ਮਣੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ।