ਸ਼ਤਂ ਹਯਾਂਸ੍ਤਥਾ ਨਾਗਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾਮਣਿ ਵਿਭੂषਿਤਾਨ੍
ਉਸਨੇ ਸੌ ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਮੋਤੀਆਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਮਕਰੋਤ੍ਤੇषਾਂ ਸ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਵਾਕ੍ਯਗਦ੍ਗਦਃ
ਉਸਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਰੁੱਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲਾਂ ਵਿਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਵਾਨੇ ਹੋਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਵਾਈ।
ਉषਿਤ੍ਵਾ ਮਾਸਮੇਕਂ ਤੁ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਰ੍ਗੇ ਭਯਾਨਕੇ
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਰਹਿ ਕੇ,
ਆਹ੍ਲਾਦਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਸੁਤਂ ਪਤ੍ਨੀਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਆਹਲਾਦਾ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ,
ਦਸ਼ਹਾਰਾਖ੍ਯਨਗਰਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ੍ਵਕੁਲੈਸ੍ਸਹ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਦਸਹਾਰਾ ਨਗਰ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਪृਥ੍ਵੀਰਾਜਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਯਯੌ
ਪ੍ਰਥਵੀਰਾਜ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਕੀਤਾ।
ਅਪ੍ਸਸਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੂਮੌ ਨਾਰੀਤ੍ਵਮਾਗਤਾ
ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਅਪਸਰਾ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਔਰਤ ਬਣ ਕੇ ਆਈ ਸੀ।
ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਮਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਮੁਪਾਯਯੌ
ਯਕਸ਼ਮਾ ਰੋਗ ਨਾਲ ਮਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਸੁਗਰਤ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਮੁਨੇ ਪਾਂਚਾਲਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਰਾਜਾਸੀਦ੍ਬਲਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮੁਨੀ, ਪਾਂਚਾਲ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਲਵਰਧਨ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਬਿਸੇਨਵਂਸ਼ਭੂਪਾਲੋ ਵੇਦਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਉਹ ਬਿਸੇਨ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਵੁਭੌ ਜਾਤੌ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣੌ
ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਵਯਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਯੂਰਧ੍ਵਜ ਏਵ ਸਃ
ਜਦ ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਯੂਰਧਵਜ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।
ਯਤੇਂਦ੍ਰਿਯਸ੍ਤਥਾ ਮੌਨੀ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥ ਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਨਵਾਸੀ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਸੇਨਾਨੀਰਗ੍ਨਿਭੂਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਗਵਾਨ ਅਗਨਿਭੂ, ਜੋ ਸੈਨਾ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਯੂਰਧ੍ਵਜ ਏਵਾਪਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਯਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮ੍
ਮਯੂਰਧਵਜ ਨੇ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬੱਚਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਯੂਰਧ੍ਵਜ ਉਵਾਚ ਪਿਬਤਿ ਮਾਤ੍ਰਿਯਂ ਦੁਗ੍ਧਮੁਤ੍ਤਮਂ ਵਧਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਾਨ੍
ਮਯੂਰਧਵਜ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਪੀਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਦੇਵਸੇਨੇਸ਼ ਮਹਿषਾਸੁਰਮਰ੍ਦਨ
ਦੇਵਸੇਨਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮਹਿਸਾਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਵ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨ੍ਗੁਹਸ਼ਕ੍ਤਿਧਰਾਵ੍ਯਯ 3.3.20.
ਹੇ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ, ਗੁਹਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਤਸ੍ਯ ਸੇਨਾਨੀਸ੍ਤਮੁਵਾਚ ਵੈ
ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੈਨਾ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੇਨ ਦੇਵੇਨ ਭੂਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਨਮ੍ਰਧੀਃ
ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਸ੍ਕਂਦਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਸਕੰਦ ਨੇ ਉਥੇ ਹੀ ਫਿਰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਮਯੂਰਨਗਰਂ ਨਰਵृਂਦਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ ਮਯੂਰਨਗਰ ਸੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਲਹਰੋ ਨਾਮਾ ਤਦ੍ਬਂਧੁਰ੍ਦ੍ਵਿਦਸ਼ਾਬ੍ਦਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਲਹਰੋ ਨਾਮਕ ਉਸ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਦਸ ਸਾਲ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਤਦਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਵਰੁਣੋ ਯਾਦਸਾਂ ਪਤਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭਗਵਾਨ ਵਰੁਣ, ਜਲਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾऽਮृਤਮਯਂ ਵਚਨਂ ਲਹਰੋ ਨृਪਃ
ਇਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਲਹਰੋ
ਅਤਃ ਪ੍ਰਚੇਤਾਸ੍ਤੇ ਨਾਮ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਪ੍ਰਚੇਤਸੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਚੇਤਾਸ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਚੇਤਾਸ।
ਰੁਣਦ੍ਧਿ ਪਯਸਾਂ ਵੇਗਂ ਨ ਕੇਨਾਪ੍ਯਵਰੋਧਿਤਃ
ਤੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਹਾਵ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਬਂਧਨਾਰ੍ਥਾਯ ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਯਹੇਤਵੇ 3.3.20.
ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤੇਨੈਵ ਧੀਮਤਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ
ਤ੍ਰਿਯੋਜਨਾਯਾਮਯੁਤਾਂ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਤੀਹ ਯੋਜਨ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।