ਹੇ ਇਨ੍ਦੁਲ ਮਹਾਭਾਗ ਪਿਤृਮਾਤृਯਸ਼ਸ੍ਕਰ
ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਇੰਦੁਲਾ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਮਾਂ-ਪਿਉ ਦਾ ਮਾਣ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ।"
ਪੂਰ੍ਵਂ ਹਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਂ ਵੀਰ ਸ੍ਵਪਿਤृਵ੍ਯਂ ਤਤਃ ਪੁਨਃ ਸੁਖੀ ਭਵ ਮਹਾਵੀਰ ਗੇਹੇ ਵੈ ਸੁਖਵਰ੍ਮਣਃ
"ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਚਾਚਾ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਫਿਰ ਸੁਖਵਰਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਂ, ਹੇ ਮਹਾਂਵੀਰ।"
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਚ ਸ੍ਵਕੁਲਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ ਕृਤਵਾਨ੍ਰੋਦਨਂ ਗਾਢਮਪਰਾਧਨਿਵृਤ੍ਤਯੇ
ਉਸਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣਾ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਬੱਚਾ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਦੀ ਮਾਫੀ ਲਈ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਉਵਾਚ ਮਧੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਤਾਤ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯ
ਉਸਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਆਖੇ, "ਸੁਣ ਪਿਆਰੇ ਪਿਉ, ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ।"
ਦੇਵੋ ਵਾ ਮਾਨੁषੋ ਵਾਪਿ ਪਨ੍ਨਗੋ ਵਾਪਿ ਦਾਨਵਃ
"ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਹੋਵੇ, ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇ, ਸੱਪ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੈਤ ਹੋਵੇ—"
ਸੋਹਮਾਜਨ੍ਮਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਪਿਤੁਰਾਹ੍ਲਾਦਕਸ੍ਯ ਚ
"ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ, ਜੋ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।"
ਪਦ੍ਮਿਨ੍ਯਾ ਜਨਿਤਂ ਮੋਹਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਜ੍ਞਾਤਵਾਨ੍ਨ ਹਿ
"ਕੁੰਵਰੀ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕਿਆ।"
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਪੁਨਰ੍ਬਾਲੋ ਰੁਰੋਦ ਸ੍ਨੇਹਕਾਤਰਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਫਿਰ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਵਚਨਂ ਸ਼ਿਸ਼ੋਃ ਉਤ੍ਸਵਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਰ ਦੇਸ਼ੇ ਜਨੇਜਨੇ
ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੇ ਉਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਤਸਵ ਕਰਵਾਇਆ।
ਆਰ੍ਯ੍ਯਸਿਂਹਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਨਾਦ੍ਰਵ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ 3.3.19.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਰਯਸਿੰਘ ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੋਹਫਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ—
ਸ਼ਤਂ ਹਯਾਂਸ੍ਤਥਾ ਨਾਗਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾਮਣਿ ਵਿਭੂषਿਤਾਨ੍
ਉਸਨੇ ਸੌ ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਮੋਤੀਆਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਮਕਰੋਤ੍ਤੇषਾਂ ਸ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਵਾਕ੍ਯਗਦ੍ਗਦਃ
ਉਸਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਰੁੱਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲਾਂ ਵਿਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਵਾਨੇ ਹੋਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਵਾਈ।
ਉषਿਤ੍ਵਾ ਮਾਸਮੇਕਂ ਤੁ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਰ੍ਗੇ ਭਯਾਨਕੇ
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਰਹਿ ਕੇ,
ਆਹ੍ਲਾਦਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਸੁਤਂ ਪਤ੍ਨੀਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਆਹਲਾਦਾ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ,
ਦਸ਼ਹਾਰਾਖ੍ਯਨਗਰਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ੍ਵਕੁਲੈਸ੍ਸਹ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਦਸਹਾਰਾ ਨਗਰ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਪृਥ੍ਵੀਰਾਜਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਯਯੌ
ਪ੍ਰਥਵੀਰਾਜ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਕੀਤਾ।
ਅਪ੍ਸਸਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੂਮੌ ਨਾਰੀਤ੍ਵਮਾਗਤਾ
ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਅਪਸਰਾ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਔਰਤ ਬਣ ਕੇ ਆਈ ਸੀ।
ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਮਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਮੁਪਾਯਯੌ
ਯਕਸ਼ਮਾ ਰੋਗ ਨਾਲ ਮਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਸੁਗਰਤ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਮੁਨੇ ਪਾਂਚਾਲਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਰਾਜਾਸੀਦ੍ਬਲਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮੁਨੀ, ਪਾਂਚਾਲ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਲਵਰਧਨ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਬਿਸੇਨਵਂਸ਼ਭੂਪਾਲੋ ਵੇਦਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਉਹ ਬਿਸੇਨ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਵੁਭੌ ਜਾਤੌ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣੌ
ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਵਯਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਯੂਰਧ੍ਵਜ ਏਵ ਸਃ
ਜਦ ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਯੂਰਧਵਜ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।
ਯਤੇਂਦ੍ਰਿਯਸ੍ਤਥਾ ਮੌਨੀ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥ ਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਨਵਾਸੀ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਸੇਨਾਨੀਰਗ੍ਨਿਭੂਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਗਵਾਨ ਅਗਨਿਭੂ, ਜੋ ਸੈਨਾ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਯੂਰਧ੍ਵਜ ਏਵਾਪਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਯਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮ੍
ਮਯੂਰਧਵਜ ਨੇ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬੱਚਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਯੂਰਧ੍ਵਜ ਉਵਾਚ ਪਿਬਤਿ ਮਾਤ੍ਰਿਯਂ ਦੁਗ੍ਧਮੁਤ੍ਤਮਂ ਵਧਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਾਨ੍
ਮਯੂਰਧਵਜ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਪੀਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਦੇਵਸੇਨੇਸ਼ ਮਹਿषਾਸੁਰਮਰ੍ਦਨ
ਦੇਵਸੇਨਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮਹਿਸਾਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਵ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨ੍ਗੁਹਸ਼ਕ੍ਤਿਧਰਾਵ੍ਯਯ 3.3.20.
ਹੇ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ, ਗੁਹਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਤਸ੍ਯ ਸੇਨਾਨੀਸ੍ਤਮੁਵਾਚ ਵੈ
ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੈਨਾ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੇਨ ਦੇਵੇਨ ਭੂਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਨਮ੍ਰਧੀਃ
ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।