ਕੁਬੇਰਾਤ੍ਸ ਸਮਾਨੀਯ ਦਿਵ੍ਯਮਾਭੂषਣਂ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਕੁਬੇਰ ਕੋਲੋਂ ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਆਹ੍ਲਾਦਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵੇਲਾਯੇ ਭੂषਣਂ ਦਦੌ
ਆਹਲਾਦ ਆਪ ਸਮੁੰਦਰ ਕੰਢੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਗਹਣਾ ਭੇਟ ਕੀਤਾ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪ੍ਰਥਮਾਵਰ੍ਤੇ ਤਾਰਕਃ ਖਡ੍ਗਮਾਦਦੌ 3.3.17.
ਜਦੋਂ ਪਹਿਲਾ ਚੱਕਰ ਆਇਆ, ਤਾਰਕ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕ ਲਈ।
ਨृਹਰਿਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਚ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚਾਰੁਧਤ੍
ਨ੍ਰਿਹਰੀ ਨੇ ਦੂਜੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ।
ਮਰ੍ਦਨਂ ਸੁਖਖਾਨਿਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਥਾਵਰ੍ਤਕੇऽਰੁਧਤ੍ ਦੇਵਸ੍ਤੁ ਵਰ੍ਧਨਂ ਵੀਰਂ ਸਪ੍ਤਾਵਰ੍ਤੇ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਯਯੌ
ਉਸਨੇ ਚੌਥੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਕੇ ਸੁਖ ਲੱਭਿਆ, ਫਿਰ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ ਸੱਤਵੇਂ ਚੱਕਰ ਤੱਕ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਚਲਿਆ।
ਸ਼ਤਭੂਪਾਨ੍ਖਡ੍ਗਧਰਾਨ੍ਗਜਸੇਨਾਦਿਕਾਂਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੌ ਰਾਜੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹਾਥੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਭਗ੍ਨਭੂਤਂ ਨृਪਬਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਜਾ ਫੌਜ ਨੂੰ ਟੁੱਟਿਆ ਤੇ ਹਾਰਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਨੇਤ੍ਰਸਿਂਹਾਦੀਞ੍ਛਬ੍ਦਵੇਧੀ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ
ਨੇਤਰ ਤੇ ਸਿੰਘ ਆਦਿਕ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਜਿੱਤ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਵਂ ਮਨਸਿ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਜਿਤ੍ਵਾ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਤੇ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਿਮਲੋ ਰਾਜਾ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਭੀਰੁਕੋ ਯਯੌ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਉਥੋਂ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਅਜਿਤਃ ਸ ਚ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਨਭੋਮਾਰ੍ਗੇਣ ਮਂਦਿਰਮ੍
ਉਹ ਅਜਿੱਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਅਕਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਮਹਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਸ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋ ਵੀਰਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬਂਧਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਵੀਰ ਲਕਸ਼ਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਬੰਧਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚਾਗਮਾਂ ਦੋਲਾਂ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ਿਬਿਰਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ।। 3.3.17.
ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਤੇ ਡੋਲੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਛਾਵਣੀ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਂ ਸਮਂਤਤਃ
ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਆਪਣੀ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਛੱਡ ਬੈਠੇ।
ਸਾਨ੍ਵਯਾਞ੍ਛਤਭੂਪਾਂਸ਼੍ਚ ਹਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਰੁਧਿਰਾਵਹੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸੌ ਰਾਜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਲਹੂ ਵਗਦਾ ਰਿਹਾ।
ਵਿਵਾਹਾਨ੍ਤੇ ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਿਬਿਰਾਣਿ ਸਮਾਯਯੁਃ
ਵਿਆਹ ਮੁਕਣ ਤੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਛਾਵਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਭੁਕ੍ਤਵਤ੍ਸੁ ਸੁਵੀਰੇषੁ ਸਾਹਸ੍ਰਾਸ੍ਤੈਃ ਸੁਤੈਃ ਸਹ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਖਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੂਰਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਾਨ੍
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਿ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਨृਪਤਿਰ੍ਬਲੀ
ਉਸ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ ਦਸ ਲੱਖ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਲੈ ਲਏ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੋਤਸੁਤ ਹੇ ਰਾਜਁਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਣੋऽਸੌ ਮਹਾਬਲਃ
ਹੇ ਰਾਜੇ ਪ੍ਰਦਯੋਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਲਕਸ਼ਣ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਲਵਾਨ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਿਮਲਃ ਸਰ੍ਵ ਭੂਪਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਿਮਲ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਦਾ ਮਹਾਸਤੀ ਵੇਲਾ ਵਿਲਲਾਪ ਭृਸ਼ਂ ਮੁਹੁਃ ਤਾਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਤਦਾ ਵੇਲਾਂ ਨਭੋਮਾਰ੍ਗੇਣ ਚਾਯਯੌ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵੇਲਾ ਵਾਰ ਵਾਰ ਰੋਈ; ਉਸ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾਸੌ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚਾਗਮਨ੍ਮੁਦਾ 3.3.17.
ਉਸ ਨੇ ਲਕਸ਼ਣ ਨੂੰ ਡਰਾ ਕੇ, ਆਉਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਲਈ।
ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤ ਸੁਤਾਨ੍ਸਹਿਤਾਨ੍ਨृਪਤੇਸ੍ਤੁ ਤੇ ਉषਿਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਰਾਤ੍ਰਾਂਤੇ ਦਧ੍ਯੁਰ੍ਗਂਤੁਮਨੋ ਮੁਨੇ
ਫਿਰ, ਉਹ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਉਥੇ ਰਹੇ ਤੇ ਫਿਰ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਮਹੀਰਾਜਸ੍ਤੁ ਬਲਵਾਨ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਭੂਪਤੇਃ ਪਦੌ
ਪਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਰਾਜੇ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਲਏ।
ਮਹਾਰਾਜ ਵਧੂਸ੍ਤੇ ਚ ਵੇਲੇਯਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਿਕਾ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੇਰੀ ਵਧੂ ਹੁਣ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਗਚ੍ਛ ਗੇਹਂ ਸੁਖੀ ਭਵ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ।
ਇਤ੍ਯੁ੍ਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਵਚੋ ਰਾਜਾ ਸ ਸ੍ਨੇਹਾਦਂਕਮਸ੍ਪृਸ਼ਤ੍ ਮਹੀਰਾਜਂ ਸ ਪਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ ਸ ਰਾਜਾ ਚੂਰ੍ਣਤਾਂ ਗਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿਚ ਲਿਆ, ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਰੇਤ ਵਾਂਗ ਰਲ ਗਿਆ।
ਭਗ੍ਨਾਸ੍ਥੀ ਭੂਪਤੀ ਚੋਭੌ ਪਾਵਕੀਯੈਸ਼੍ਚਿਕਿਤ੍ਸਕੈਃ
ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਵਕ ਦੇ ਵੈਦਾਂ ਨੇ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ।
ਮਲਨਾ ਸ੍ਵਸੁਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮੁਦ੍ਵਾਹਿਤਂ ਗृਹੇ ਹੋਮਂ ਵੈ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਚਂਡਿਕਾਯਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਮਲਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ ਘਰ ਆਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਵਾਇਆ।