ਕਿਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਦਿਤਂ ਨੈਵ ਚਰਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ? ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਹਰ ਥਾਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਸ਼ਗਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਂਦਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਯੌ ਤੂਰ੍ਣਂ ਤਾਰਕਃ ਸ੍ਵਬਲੈਃ ਸਹ 3.3.17.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਤਾਰਕ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਤੁਰੰਤ ਚਲਿਆ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸ੍ਤੁ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਸ਼ੁ ਪਦ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਹ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਇੱਕ ਪਦ ਉਚਾਰਿਆ।
ਤੂष੍ਣੀਂ ਭੂਤਾਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਤਾਰਕਃ ਸ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸਹ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਤਾਰਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਰਿਹਾ।
ਮਾਘਮਾਸੇ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸੁਵਾਸਰੇ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸੁੱਕਲੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਤੀਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਤੇ ਇਹ ਹੋਇਆ।
ਸਪ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ਬਲੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਸ਼੍ਚ ਸਤਾਲਨਃ
ਸੱਤ ਲੱਖ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਲਕ੍ਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸਤਾਲਨ ਇਕੱਠੇ ਸਨ।
ਆਹ੍ਲਾਦੋ ਲਕ੍ਸ਼ਸੈਨ੍ਯਾਢ੍ਯਃ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਆਹਲਾਦ ਕੋਲ ਲੱਖ ਫੌਜ ਸੀ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ।
ਨੇਤ੍ਰਸਿਂਹੋ ਲਕ੍ਸ਼ਸੈਨ੍ਯੋ ਯੋਗਭੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਨੇਤ੍ਰਸਿੰਘ ਕੋਲ ਲੱਖ ਸਿਪਾਹੀ ਸਨ, ਉਹ ਯੋਗ ਦੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਏਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਮਧਿਪੋ ਬਲੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਰਾਂ ਲੱਖ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ।
ਸੈਨ੍ਯੈਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤਸ੍ਤਾਲਨੋ ਬਲੀ
ਤਾਲਨੋ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਲੱਖ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।
ਦੇਵੋ ਮਨੋਰਥਾਰੂਢੋ ਵਿਂਦੁਲਸ੍ਥਃ ਸ ਕृष੍ਣਕਃ
ਦੇਵਤਾ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਿਂਦੁਲਾ ਵਿਖੇ ਸੀ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਕ ਸੀ।
ਰੂਪਣਸ਼੍ਚ ਕਰਾਲਸ੍ਥ ਆਹ੍ਲਾਦਸ਼੍ਚ ਪਪੀਹਕੇ 3.3.17.
ਰੂਪਣ ਕਰਾਲਾ ਵਿਖੇ ਸੀ ਅਤੇ ਆਹਲਾਦ ਪਪੀਹਕ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਰਣਜਿਨ੍ਮਲਨਾਪੁਤ੍ਰਃ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਹਰਿਨਾਗਰੇ
ਰਣਜਿਨਮਲਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰੀਨਗਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਰੁਹ੍ਯ ਧੀਵਰੈਃ ਸ਼ਤਵਾਹਿਕੈਃ
ਉਹ ਚੰਗਾ ਵਿਮਾਨ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਮਛੀਰੇ ਅਤੇ ਸੌ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗਿਆ।
ਅਯੁਤੈਸ਼੍ਚ ਪਤਾਕੈਸ਼੍ਚ ਵੇਤ੍ਰਪਾਣਿਸਹਕ੍ਰਕੈਃ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਛੜੀਆਂ ਫੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ।
ਸ਼ਕਟੈਰ੍ਮਹਿषੋਢੈਸ੍ਤੁ ਤਥਾ ਪਞ੍ਚਸਹਸ੍ਰਕੈਃ
ਮਹਿਸ਼ਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੋਲਾਹਲਂ ਤੇषਾਂ ਮਹੀਰਾਜੋ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ, ਉਥੇ ਆਇਆ।
ਦੁਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰਿ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਵਿਧਾਨਤਃ
ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਹਣੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ।
ਇਨ੍ਦੁਲਸ੍ਤੁ ਯਯੌ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਵਾਸਵਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇੰਦੁਲਸਤੁ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਾਸਵ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕੁਬੇਰਾਤ੍ਸ ਸਮਾਨੀਯ ਦਿਵ੍ਯਮਾਭੂषਣਂ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਕੁਬੇਰ ਕੋਲੋਂ ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਆਹ੍ਲਾਦਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵੇਲਾਯੇ ਭੂषਣਂ ਦਦੌ
ਆਹਲਾਦ ਆਪ ਸਮੁੰਦਰ ਕੰਢੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਗਹਣਾ ਭੇਟ ਕੀਤਾ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪ੍ਰਥਮਾਵਰ੍ਤੇ ਤਾਰਕਃ ਖਡ੍ਗਮਾਦਦੌ 3.3.17.
ਜਦੋਂ ਪਹਿਲਾ ਚੱਕਰ ਆਇਆ, ਤਾਰਕ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕ ਲਈ।
ਨृਹਰਿਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਚ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚਾਰੁਧਤ੍
ਨ੍ਰਿਹਰੀ ਨੇ ਦੂਜੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ।
ਮਰ੍ਦਨਂ ਸੁਖਖਾਨਿਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਥਾਵਰ੍ਤਕੇऽਰੁਧਤ੍ ਦੇਵਸ੍ਤੁ ਵਰ੍ਧਨਂ ਵੀਰਂ ਸਪ੍ਤਾਵਰ੍ਤੇ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਯਯੌ
ਉਸਨੇ ਚੌਥੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਕੇ ਸੁਖ ਲੱਭਿਆ, ਫਿਰ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ ਸੱਤਵੇਂ ਚੱਕਰ ਤੱਕ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਚਲਿਆ।
ਸ਼ਤਭੂਪਾਨ੍ਖਡ੍ਗਧਰਾਨ੍ਗਜਸੇਨਾਦਿਕਾਂਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੌ ਰਾਜੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹਾਥੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਭਗ੍ਨਭੂਤਂ ਨृਪਬਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਜਾ ਫੌਜ ਨੂੰ ਟੁੱਟਿਆ ਤੇ ਹਾਰਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਨੇਤ੍ਰਸਿਂਹਾਦੀਞ੍ਛਬ੍ਦਵੇਧੀ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ
ਨੇਤਰ ਤੇ ਸਿੰਘ ਆਦਿਕ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਜਿੱਤ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਵਂ ਮਨਸਿ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਜਿਤ੍ਵਾ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਤੇ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਿਮਲੋ ਰਾਜਾ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਭੀਰੁਕੋ ਯਯੌ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਉਥੋਂ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।