ਵਹ੍ਨਿਭੂਤਂ ਚ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਹ੍ਲਾਦਃ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾਂਸ਼ਾ ਨੂੰ ਅੱਗ ਬਣਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਹਲਾਦ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ।
ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਵਚਃ ਪ੍ਰਾਹ ਵਤ੍ਸ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰ ਏਵ ਚ
ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਦੇਵ੍ਯਾ ਇਨ੍ਦੁਲੋ ਵਾਸਵਾਜ੍ਞਯਾ ਵਡਵਾਮृਤਮਾਰੁਹ੍ਯ ਹਯਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਃ
ਜਦੋਂ ਦੇਵੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ, ਇੰਦੁਲੋ ਵਾਸਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨੀ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਤਦਙ੍ਗਾਦੁਦ੍ਧृਤਾ ਵਾਹਾ ਮੇਘਾ ਇਵ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਘੋੜੇ ਨਿਕਲੇ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਗਏ।
ਸ਼ਮੀਭੂਤੇ ਤਦਾ ਵਹ੍ਨੌ ਸ੍ਵਮੁਖਾਤ੍ਸਹਯੋ ਮੁਦਾ
ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਆਇਆ।
ਜੀਵਿਤੇ ਸਪ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਸ਼ਮੀਭੂਤੇ ਹਿ ਪਾਵਕੇ
ਜਦੋਂ ਸੱਤ ਲੱਖ ਫੌਜੀ ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਹੋਏ ਤੇ ਅੱਗ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਈ,
ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਤੁ ਯੇ ਸ਼ਿष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇऽਪਿ ਭਯਾਤੁਰਾਃ
ਜੋ ਲੱਖ ਫੌਜੀ ਬਚੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਡਰ ਨਾਲ ਕਾਂਪ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕੇਚਿਤ੍ਸਂਨ੍ਯਾਸਿਨੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕੇਚਿਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਸੰਨਿਆਸੀ ਬਣ ਗਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਲੈ ਲਿਆ।
ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਗਜਸੇਨਾਦੀਂਸ੍ਤ੍ਰੀਞ੍ਛੂਰਾਨ੍ਸ ਚ ਤਾਲਨਃ 3.3.16.
ਤਾਲਨਾ ਨੇ ਗਜਸੇਨਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਬਲਖਾਨਿਂ ਚ ਨਿष੍ਕਾਸ੍ਯ ਤਾਲਨਸ੍ਤਦਨਂਤਰਮ੍ ਤਾਨ੍ਵੀਰਾਂਸ੍ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਵੇਤਸੈਃ ਸ੍ਤਂਭਬਂਧਨੈਃ
ਫੌਜ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਕੱਢ ਕੇ, ਤਾਲਨਾ ਨੇ ਉਹ ਵਿਰਾਂ ਨੂੰ ਬੇਤਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਥੰਮਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।
ਗਜਮੁਕ੍ਤਾਜ੍ਞਯਾ ਵਿਪ੍ਰ ਸੇਨਾਪਤਰਿਰੁਦਾਰਧੀਃ ਬਲਖਾਨਿਰ੍ਹਯਾਰੂਢੋ ਗਜਮੁਕ੍ਤਾ ਚ ਮਂਡਪੇ
ਹਾਥੀ ਮੋਤੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਯੁੱਧ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਮੋਤੀ ਵੀ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਗਜਸੇਨਸ੍ਤਦਾ ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਭੋਜਨੈਸ੍ਤਾਨਭੋਜਯਤ੍ ਲਕ੍ਸ਼ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਸ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਰੁਦ੍ਰਪੁਰਂ ਯਯੌ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਗਜਸੇਨਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਭੋਜਨ ਖਵਾਇਆ, ਲੱਖ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਆਪ ਰੁਦ੍ਰਪੁਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਲੋਹਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਹ੍ਯੁषਿਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਨਤੋ ਬਲਾਤ੍ ਦ੍ਵਾਰਮੁਦ੍ਘਾਟਯਾਸ਼ੁ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਜਿष੍ਯਸਿ
ਉਹ ਰਾਤ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਬਲ ਦੇ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰੀ। ਫਟਾਫਟ ਦਰਵਾਜਾ ਖੋਲ੍ਹੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਜਾਨ ਗਵਾ ਲੋਗੇ।
ਇਤਿ ਸੇਨਾਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਸਮਾਦਿਸ਼ਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਫੌਜ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਲੱਖ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸ਼ਤਘ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤੈਃ ਸੁਰੋਪਿਤਾਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਰਮੇ ਸੌ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧੇ ਗਏ।
ਹਤੇ ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਬਿਂਦੁਲਂ ਹਯਮ੍
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਿੰਦੁਲਾ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਹਤਸ਼ੇषਾ ਭਯਾਰ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸਹਯਾਸ਼ੀਤਿਸਮ੍ਮਿਤਾਃ
ਜੋ ਬਚ ਗਏ, ਡਰੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਅੱਸੀ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਯਾਤੁਰੋ ਰਾਜਾ ਸ੍ਵਸੁਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਸ੍ਵਪਾਪਂ ਕ੍ਸ਼ਾਲਯਾਮਾਸ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਾਂ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਪਾਪ ਧੋ ਲਿਆ ਤੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
षੋਡਸ਼ੋष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਣਾਨਿ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਹ੍ਲਾਦ ਏਵ ਸਃ 3.3.16.
ਸੋਲਾਂ ਊਠ ਸੋਨੇ ਦੇ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਗੇਹਮਾਹ੍ਲਾਦੇ ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਤੀ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਰਾਣੀ ਆਪ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜ ਗਈ।
ਮृਤਾਹਂ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਪੁਨਰੁਜ੍ਜੀਵਿਤਾ ਖਲੁ
ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਮਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਜੀ ਉਠੀ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਨ੍ਦੁਲੋ ਵੀਰੋ ਨਤ੍ਵਾਹ ਜਨਨੀਂ ਮੁਦਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਿੰਦੁਲਾ ਸੂਰਮਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਖਿਆ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਗੇਹਮਾਹ੍ਲਾਦੇ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲਃ ਸੁਧੀਃ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਹਾਜ਼ਰ ਸੀ।
ਮृਤੇ ਕृष੍ਣਕੁਮਾਰੇ ਤੁ ਭੂਪਤੌ ਰਤ੍ਨਭਾਨੁਨਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕੁਮਾਰ ਰਾਜਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਰਤਨਭਾਨੁ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਮਹੀਰਾਜਃ ਸੁਦੁਃਖਾਰ੍ਤੋ ਲਕ੍ਸ਼ਚਂਡੀਮਕਾਰਯਤ੍
ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਗਹਿਰੀ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ, ਤੇ ਲੱਖ ਚੰਡੀ ਦੇ ਜਗ ਕਰਵਾਏ।
ਵਰ੍षੇਵਰ੍षੇ ਤੁ ਤੇ ਸਪ੍ਤ ਭਵਿष੍ਯਂਤ੍ਯਂਗਸਮ੍ਭਵਾਃ
ਹਰ ਸਾਲ, ਭਵਿਸ਼ਿਆ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਸੱਤ ਜਣੇ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾਜ੍ਞੀ ਗਰ੍ਭਮਥੋ ਦਧੌ
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ ਗਈ ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਨੇ ਗਰਭ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਬ੍ਦੇ ਤਥਾ ਜਾਤੇ ਦੁਸ਼੍ਸ਼ਾਸਨਸ਼ੁਭਾਂਸ਼ਤਃ
ਦੂਜੇ ਸਾਲ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਭਾਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਜਨਮਿਆ।
ਉਦ੍ਧਰ੍षਾਂਸ਼ਃ ਸਰਦਨੋ ਦੁਰ੍ਮੁਖਾਂਸ਼ਸ੍ਤੁ ਮਰ੍ਦਨਃ
ਉੱਧਰਸ਼ਾਂਸ਼ ਸਰਨਦਨ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਦੁਰਮੁਖ ਮਰਦਨ ਬਣਿਆ।
ਵਰ੍ਦ੍ਧਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਬਾਣਾਂਸ਼ੋ ਵੇਲਾ ਤਦਨੁ ਚਾਭਵਤ੍
ਵਰਧਨ ਚਿਤ੍ਰਬਾਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੇਲਾ ਆਈ।