ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤਸ੍ਤੁ ਚਂਡਾਲਾਨ੍ਬਲਖਾਨਿਰਤਾਡਯਤ੍
ਫਿਰ ਬਲਖਾਨੀ ਨੇ ਚੰਡਾਲਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਮृਤੇ ਪਂਚਸ਼ਤੇ ਰੌਦ੍ਰੇ ਤਚ੍ਛੇषਾ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਭਯਾਤ੍
ਜਦ ਪੰਜ ਸੌ ਰੌਦਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਬਾਕੀ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਸ ਨृਪਃ ਕਾਰਣਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਹਸ੍ਤਬਦ੍ਧੋ ਮਹਾਬਲੀ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਕਾਰਨ ਸਮਝ ਕੇ, ਹੱਥ ਪੈਰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਵੀ ਮਹਾਬਲੀ ਸੀ।
ਭਵਾਨ੍ਮਹਾਬਲੋ ਵੀਰ ਚਾਂਡਾਲੈਰ੍ਬਂਧਨਂ ਗਤਃ
ਤੂੰ, ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਵੀਰ, ਚੰਡਾਲਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮਤ੍ਸੁਤਾ ਭਵਨੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਜੀਵਿਤਂ ਗਤਃ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਿਯਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯ ਤਥਾਕਰੋਤ੍
ਮੇਰੀ ਧੀ ਤੇਰੇ ਘਰ ਆ ਗਈ ਹੈ; ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਜਿੰਦ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਪਿਆਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ।
ਮਂਡਪੇ ਵੇਦਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵਿਵਾਹਾਰ੍ਥਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਲਈ ਵੇਦਕ ਰਸਮਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ ਲਿਖਿਤ੍ਵਾਸੌ ਗਜਸੇਨੋऽਗ੍ਨਿਸੇਵਕਃ
ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਗਜਸੇਨਾ ਜੋ ਅੱਗ ਦਾ ਸੇਵਕ ਸੀ, ਨੇ ਇਹ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ।
ਬਲਖਾਨੇਰ੍ਵਿਵਾਹੋऽਤ੍ਰ ਭਵਾਨ੍ਸੈਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇੱਥੇ ਬਲਖਾਨ ਦਾ ਵਿਆਹ ਤੇਰੇ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਨਿਸ਼ਿ ਜਾਤਾਯਾਂ ਬਲਖਾਨਿਰ੍ਮਹਾਬਲਃ 3.3.16.
ਇਹ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਬਲਖਾਨ ਜੋ ਬੜਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਗਰਲਂ ਤੇਨ ਸਂਭੁਕ੍ਤਂ ਨ ਮਮਾਰ ਵਰਾਚ੍ਛੁਭਾਤ੍ ਪੁਨਰ੍ਬਬਂਧ ਨਿਗਡੈਸ੍ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਵੇਤਸੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਜ਼ਹਿਰ ਪੀ ਲਿਆ, ਪਰ ਚੰਗੇ ਵਰਤ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਤੇ ਵਟਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਵਿषਦੋषਮਸृਕ੍ਦ੍ਵਾਰਾਨ੍ਨਿਸ੍ਸृਤਂ ਸਰ੍ਵਦੇਹਤਃ
ਜ਼ਹਿਰ ਦਾ ਅਸਰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਖੂਨ ਰਾਹੀਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਰਾਜਨ੍ਕਿਮੀਦृਸ਼ਂ ਜਾਤਂ ਤ੍ਵਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਤਾਡਨੇ ਰਤਮ੍ ਯਾਤਨਾਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਦਨੂਦ੍ਵਾਹਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਰਾਜਾ, ਇਹ ਕੀ ਹੋਇਆ ਕਿ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਮਾਰਨ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ? ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸਜ਼ਾ ਝੱਲੀ, ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਸਤਿ ਭੂਪਾਲੇ ਗਜਮੁਕ੍ਤਾ ਸਮਾਗਤਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਗਜਮੁਕਤਾ ਆ ਗਈ।
ਨृਪਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸੁਤੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਯਾਹਿ ਤ੍ਵਂ ਨਿਜਮਂਦਿਰੇ
ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਜਾ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਘੋਰਂ ਬਲਖਾਨਿਰ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਇਹ ਡਰਾਉਣੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਲਖਾਨ ਜੋ ਬੜਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ...
ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਪਂਚਸ਼ਤਂ ਤਂ ਚ ਰੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸਮਂਤਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਸੌ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਗਜਸੇਨ ਸੁਤੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸੂਰ੍ਯਦ੍ਯੁਤਿਰੁਪਾਗਤਃ
ਗਜਸੇਨਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ।
ਤਥਾ ਗਤਂ ਪਤਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਜਮੁਕ੍ਤਾ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾ
ਜਦੋਂ ਗਜਮੁਕਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇੰਝ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਈ।
ਪਤਿਂ ਨਿष੍ਕਾਸ੍ਯ ਰੁਦਤੀ ਵ੍ਯਜਨਂ ਪਤਯੇ ਦਦੌ 3.3.16.
ਉਹ ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਆਈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੱਖਾ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵੀਰਸ਼੍ਚਾਹ੍ਲਾਦਃ ਸਪ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ਕੈਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਅਹਲਾਦ ਨਾਂ ਦੇ ਵੀਰ ਸੱਤ ਲੱਖ ਦੇ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ।
ਬਲਖਾਨਿਰ੍ਗਤੋ ਗਰ੍ਤੇ ਰੁਰੋਧ ਨਗਰੀਂ ਤਦਾ
ਬਲਖਾਨ ਖੱਡ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਆਇਆ ਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਹਯੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸੂਰ੍ਯਦ੍ਯੁਤਿਰੁਪਾਯਯੌ
ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ।
ਤਯੋਸ਼੍ਚਾਸੀਨ੍ਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਹਿ ਸੈਨ੍ਯਯੋਃ
ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯੇऽਹ੍ਨਿ ਸਮਾਯਾਤੇ ਗਜਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ ਦਾਹਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਤਾਲਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪਾਲਿਤਮ੍
ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਆਉਣ ਤੇ, ਗਜਸੇਨਾ ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਤਾਲਨਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖੀ ਗਈ ਉਸ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਭਸ੍ਮੀਭੂਤਂ ਬਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਲਨਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸਮ੍ਮੁਖੇ
ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰਾਖ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਤਾਲਨਾ ਵੈਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮੂਰ੍ਛਿਤਂ ਨृਪਮਾਜ੍ਞਾਯ ਸੂਰ੍ਯਦ੍ਯੁਤਿਰੁਪਾਯਯੌ
ਜਦੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਰਾਜਾ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੂਰ੍ਯਦਯੁਤੀ ਆ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਸ਼ੂਰੌ ਦੇਵੌ ਚਾਹ੍ਲਾਦਕृष੍ਣਕੌ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਦੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਦੇਵਤਾ ਅਹਲਾਦ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਕਾ ਆਏ।
ਸੁਬਦ੍ਧਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਹਯਂ ਕਾਂਤਾਮਲੋऽਰੁਹਤ੍ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਂ ਸ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਤਸ੍ਯ ਤੇਜਃ ਸਮਾਹਰਤ੍
ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾਂਸ਼ਾ ਸੋਹਣੇ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਲਈ।
ਸਪ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਹ੍ਨਿਭੂਤਮਭੂਤ੍ਤਦਾ 3.3.16.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੱਤ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਈ।
ਗਜਸੇਨਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਸੈਨ੍ਯਂ ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਮ੍ ।। ਵਿਜਯਂ ਨृਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਹਰ੍षਿਤੋ ਗੇਹਮਾਯਯੌ
ਗਜਸੇਨਾ ਦੀ ਅੱਧੀ ਫੌਜ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ; ਰਾਜਾ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਘਰ ਆ ਗਿਆ।