ਤੇ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਭਵੇ ਵਿਪ੍ਰ ਜਰਾਸਂਧਃ ਸਕਾਲਿਯਃ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਰਾਸੰਧ ਕਾਲਿਯਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾਸ੍ਤੁਦਿਲੋ ਜਾਤਃ ਸ਼ृਗਾਲਃ ਸ ਚ ਜਮ੍ਬੁਕਃ
ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾਸ ਜੱਕਲ ਵਜੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੱਕਲ ਜੰਬੁਕਾ ਸੀ।
ਹਤੇषੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਦੇਵਕੀ ਜਮ੍ਬੁਕਂ ਰਿਪੁਮ੍
ਜਦੋ ਵੈਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਜੰਬੁਕਾ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਃ ਸ਼ਿਰਸੀ ਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨੇਹਕਾਤਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਗਹਿਰੀ ਮਮਤਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਵਿਹਸ੍ਯ ਤੌ ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰੋਚਤੁਰ੍ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਇਤਿ ਵਾਣੀ ਤਯੋਰ੍ਜਾਤਾ ਬਲਿਨੋ ਪ੍ਰੇਤਦੇਹਯੋਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਖਡ੍ਗਹਸ੍ਤਾ ਚ ਸਾ ਦੇਵੀ ਸ਼ਿਲਾਯਂਤ੍ਰੇ ਤੁ ਤਂ ਰਿਪੁਮ੍
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਪਥਰ ਦੇ ਯੰਤਰ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ।
ਹੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਪਿਤੁਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਜਮ੍ਬੁਕਂ ਪੁਰੁषਾਧਮਮ੍
“ਹੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਜੰਬੁਕਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਘਟੀਆ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਨੂੰ ਕੁਚਲੋ।”
ਸਂਚੂਰ੍ਣਯਤ ਤਦ੍ਗਾਤ੍ਰਂ ਤਤ੍ਤੈਲੈਰ੍ਮਦਨਿਰ੍ਮਿਤੈਃ 3.3.12.
“ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਤੇਲਾਂ ਨਾਲ ਪੀਸੋ, ਜੋ ਮਦ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹਨ।”
ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਿषੀਂ ਸਸੁਤਾਂ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ—
ਤਦਾ ਪਰਿਮਲਂ ਰਾਜ੍ਞੀ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨਮਾਤੁਰਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਸੁਗੰਧ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਪਾਇਆ।
ਤਤ੍ਸੁਤਾ ਖਡ੍ਗਮਾਨੀਯ ਬਲਖਾਨਿਭੁਜਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਦੀ ਧੀ, ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਬਲਖਾਨੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗਈ।
ਤਾਲਨਂ ਦੇਵਸਿਂਹਂ ਚ ਰਾਮਾਂਸ਼ਂ ਚ ਤਥਾਵਿਧਮ੍
ਤਾਲਨਮ, ਦੇਵਸਿੰਘ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ, ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ—
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾਸ਼ੁ ਮਾਯਯਾ ਚ ਸਮਾਹਰਤ੍ ਤਚ੍ਛਿਰਸ਼੍ਚ ਸਮਾਹृਤ੍ਯ ਚਿਤਾਯਾਂ ਚ ਸਮਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਭਟਕਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ; ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਲੈ ਕੇ, ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦਾ ਵਾਣੀ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਬਲਖਾਨੇ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਭੋਃ
ਫਿਰ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ, 'ਸੁਣੋ, ਹੇ ਬਲਖਾਨੀ!'
ਫਲਮਸ੍ਯ ਵਿਵਾਹੇ ਸ੍ਵੇ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਃ
ਇਸ ਦਾ ਫਲ, ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ, ਪਾਪ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਸੈਨਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਹਰ੍षਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਕ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਮਹਾਵਤੀਂ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਕृਤਕृ ਤ੍ਯਤ੍ਵਮਾਗਤਾਃ
ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸ੍ਵ ਪੁਰੀਂ ਪ੍ਰਾਯ ਤਦਾ ਕਿਮਭਵਨ੍ਮੁਨੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆਏ; ਫਿਰ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ?
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮਾਸਿ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦਧ੍ਮੁਰ੍ਵਾਦ੍ਯਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਜੈਠ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਘਰ ਆਏ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਦਯੰਤਰ ਵਜਾਏ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਿਮਲੋ ਰਾਜਾ ਸ੍ਵਸੁਤਾਞ੍ਜਯਿਨੋ ਬਲੀਨ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਿੱਤੂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹੀਰਾਜੋ ਬਲਖਾਨਿਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਲਖਾਨੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ।
ਅਰ੍ਦ੍ਧਕੋਟਿਮਿਤਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੁਖੀ ਭਵ
ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਅੱਧੀ ਕਰੋੜ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲੋ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ।
ਵਰ੍षੇ ਵਰ੍षੇ ਚ ਤਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਗृਹਾਣ ਬਲਵਨ੍ਪ੍ਰਭੋ
ਹਰ ਸਾਲ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲੋ।
ਵਯਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਬ੍ਦੇ ਚ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੇ ਬਲਵਤ੍ਤਰੇ
ਤੇਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪੱਖ ਦੇ ਵਧੀਆ ਸਮੇਂ 'ਚ,
ਭਾਦ੍ਰੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚਾਹ੍ਲਾਦਃ ਸਾਨੁਜੋ ਯਯੌ
ਭਾਦੋਂ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ, ਅਹਲਾਦਾ ਆਪਣਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਲੈ ਕੇ ਚਲਿਆ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਬਿਨ੍ਦੁਲਾਰੂਢੋ ਵਤ੍ਸਜੋ ਹਰਿਣੀਸ੍ਥਿਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਵਤਸਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਿੰਦੂਲਾ ਹਰੀਨੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੋ ਕੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਦ੍ਵਿਦਿਨਾਨ੍ਤੇ ਚ ਗਯਾਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸਮਾਯਯੁਃ 3.3.13.
ਚਾਰ ਜਣੇ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਗਿਆ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਂ ਗਜਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਭੂषਿਤਾਂਸ਼੍ਚ ਰਥਾਸ੍ਤਥਾ
ਸੈਂਕੜੇ-ਸੈਂਕੜੇ ਹਾਥੀ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਵੀ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਧੇਨੂਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨਾ, ਰਤਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਪੜੇ ਵੀ ਸਨ।
ਲਕ੍ਸ਼ਾਵਰ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਯਾ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਯਯੌ ਬਦਰਿਕਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਲਕਸ਼ਾਵਤੀ, ਜੋ ਵੈਸ਼ਿਆ ਸੀ, ਬਦਰੀਕਾ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈ।