ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਤੀ ਦੇਵੀ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਤੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਰਾਜਾ ਦੇਵਮਾਯਾਵਿਮੋਹਿਤਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ ਦੇਵ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤੈਰ੍ਬਦ੍ਧੋ ਜਮ੍ਬੁਕੋ ਰਾਜਾ ਨਿਗਡੈਰਾਯਸੈਰ੍ਦृਢੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਜੰਬੂਕਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਕਾਲਿਯਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਸੁਤਾਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਥੇ ਕਾਲੀਆ ਆਦਿ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ—
ਪੁਨਰ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭੂਦ੍ਘੋਰਂ ਸੇਨਯੋਰੁਭਯੋਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਦੋਨਾਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ।
ਤ੍ਰੀਞ੍ਛਤ੍ਰੂਨ੍ਕੋष੍ਠਕੀਕृਤ੍ਯ ਸ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਜਘ੍ਨੁਰੂਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਤਿੰਨ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੌਠੜੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਲਿਯੋ ਦੁਃਖਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਸ੍ਮਾਰ ਮਨਸਾ ਹਰਮ੍
ਕਾਲਿਯਾ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹਰ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵੀ ਦੇਵਕੀ ਪਤਿਦੇਵਤਾ 3.3.12.
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਦੇਵੀ ਦੇਵਕੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤ ਸੀ—
ਬੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਪਞ੍ਚਸ਼ਬ੍ਦਗਜਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਤਦਾ ਤੁष੍ਟਾ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੀ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਤਾਨ੍ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਵਿਚ ਵੱਸ ਰਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। ਫਿਰ, ਦੇਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਿਰ ਪਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਜਗਾਇਆ।
ਆਹ੍ਲਾਦਃ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਮਾਣਂ ਕਾਲਿਯਂ ਚ ਤਤੋऽਨੁਜਃ
ਆਹਲਾਦ, ਸੂਰ੍ਯਵਰਮਣ ਅਤੇ ਕਾਲਿਯਾ, ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ—
ਤੇ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਭਵੇ ਵਿਪ੍ਰ ਜਰਾਸਂਧਃ ਸਕਾਲਿਯਃ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਰਾਸੰਧ ਕਾਲਿਯਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾਸ੍ਤੁਦਿਲੋ ਜਾਤਃ ਸ਼ृਗਾਲਃ ਸ ਚ ਜਮ੍ਬੁਕਃ
ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾਸ ਜੱਕਲ ਵਜੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੱਕਲ ਜੰਬੁਕਾ ਸੀ।
ਹਤੇषੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਦੇਵਕੀ ਜਮ੍ਬੁਕਂ ਰਿਪੁਮ੍
ਜਦੋ ਵੈਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਜੰਬੁਕਾ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਃ ਸ਼ਿਰਸੀ ਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨੇਹਕਾਤਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਗਹਿਰੀ ਮਮਤਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਵਿਹਸ੍ਯ ਤੌ ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰੋਚਤੁਰ੍ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਇਤਿ ਵਾਣੀ ਤਯੋਰ੍ਜਾਤਾ ਬਲਿਨੋ ਪ੍ਰੇਤਦੇਹਯੋਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਖਡ੍ਗਹਸ੍ਤਾ ਚ ਸਾ ਦੇਵੀ ਸ਼ਿਲਾਯਂਤ੍ਰੇ ਤੁ ਤਂ ਰਿਪੁਮ੍
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਪਥਰ ਦੇ ਯੰਤਰ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ।
ਹੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਪਿਤੁਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਜਮ੍ਬੁਕਂ ਪੁਰੁषਾਧਮਮ੍
“ਹੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਜੰਬੁਕਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਘਟੀਆ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਨੂੰ ਕੁਚਲੋ।”
ਸਂਚੂਰ੍ਣਯਤ ਤਦ੍ਗਾਤ੍ਰਂ ਤਤ੍ਤੈਲੈਰ੍ਮਦਨਿਰ੍ਮਿਤੈਃ 3.3.12.
“ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਤੇਲਾਂ ਨਾਲ ਪੀਸੋ, ਜੋ ਮਦ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹਨ।”
ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਿषੀਂ ਸਸੁਤਾਂ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ—
ਤਦਾ ਪਰਿਮਲਂ ਰਾਜ੍ਞੀ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨਮਾਤੁਰਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਸੁਗੰਧ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਪਾਇਆ।
ਤਤ੍ਸੁਤਾ ਖਡ੍ਗਮਾਨੀਯ ਬਲਖਾਨਿਭੁਜਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਦੀ ਧੀ, ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਬਲਖਾਨੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗਈ।
ਤਾਲਨਂ ਦੇਵਸਿਂਹਂ ਚ ਰਾਮਾਂਸ਼ਂ ਚ ਤਥਾਵਿਧਮ੍
ਤਾਲਨਮ, ਦੇਵਸਿੰਘ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ, ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ—
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾਸ਼ੁ ਮਾਯਯਾ ਚ ਸਮਾਹਰਤ੍ ਤਚ੍ਛਿਰਸ਼੍ਚ ਸਮਾਹृਤ੍ਯ ਚਿਤਾਯਾਂ ਚ ਸਮਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਭਟਕਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ; ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਲੈ ਕੇ, ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦਾ ਵਾਣੀ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਬਲਖਾਨੇ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਭੋਃ
ਫਿਰ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ, 'ਸੁਣੋ, ਹੇ ਬਲਖਾਨੀ!'
ਫਲਮਸ੍ਯ ਵਿਵਾਹੇ ਸ੍ਵੇ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਃ
ਇਸ ਦਾ ਫਲ, ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ, ਪਾਪ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਸੈਨਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਹਰ੍षਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਕ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਮਹਾਵਤੀਂ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਕृਤਕृ ਤ੍ਯਤ੍ਵਮਾਗਤਾਃ
ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸ੍ਵ ਪੁਰੀਂ ਪ੍ਰਾਯ ਤਦਾ ਕਿਮਭਵਨ੍ਮੁਨੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆਏ; ਫਿਰ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ?
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮਾਸਿ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦਧ੍ਮੁਰ੍ਵਾਦ੍ਯਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਜੈਠ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਘਰ ਆਏ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਦਯੰਤਰ ਵਜਾਏ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਿਮਲੋ ਰਾਜਾ ਸ੍ਵਸੁਤਾਞ੍ਜਯਿਨੋ ਬਲੀਨ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਿੱਤੂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।