ਜਮ੍ਬੁਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਸ੍ਵਜਨੈਰ੍ਯੁਤਾ
ਉਥੇ, ਜੰਬੂਕਾ ਦੀ ਧੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਕृਤੇਯਂ ਚੈਲਵਿਲਿਨਾ ਮਾਯਾ ਮਨੁਜਮੋਹਿਨੀ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਵਿਨਾਹ੍ਰਾਦਂ ਯਯੁਰ੍ਵਨਮ੍
ਇਹ ਮਾਇਆ, ਕਪੜੇ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਾਰ ਜਣੇ ਆਹਰਾਦਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਗੀਤਨृਤ੍ਯਪ੍ਰਵਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਤ ਦਿਨੇ
ਉਸ ਦਿਨ ਗੀਤ, ਨਾਚ ਅਤੇ ਨਾਟਕਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ।
ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪ੍ਰਮਾਣੋऽਯਂ ਵਿਵਾਹੋ ਮੇ ਯਦਾ ਭਵੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਨਿਯਮ ਹੈ ਕਿ ਜਦ ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ ਹੋਵੇ—
ਹਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਧੂਰ੍ਤੇ ਗਤ੍ਵਾ ਸਂਗ੍ਰਾਮਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ ਹਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਵੀਰਾਞ੍ਛਤਘ੍ਨ੍ਯਃ ਪਰਿਖਾਕृਤਾਃ
ਜਦ ਉਹ ਵੱਡਾ ਧੂਰਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੁੱਖ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਖੜੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਖਾਈ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦਾ ਤੁ ਜਮ੍ਬੁਕੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਵਦਤ੍ਤਵਰੋ ਬਲੀ ਸ਼ੈਵਂ ਯਜ੍ਞਂ ਚ ਕृਤਵਾਂਸ੍ਤੇषਾਂ ਨਾਮ੍ਨੋਪਬृਂਹਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਜੰਬੂਕਾ, ਜੋ ਸ਼ਿਵਦੱਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੈਵ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਰੂਪਣਸ੍ਤੁ ਤਥਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਕੀਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਰ੍ਣਯਤ੍ ਮਨਸਾ ਚ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਸ਼ਰਣ੍ਯਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਸਤੀ
ਰੂਪਣਾ ਨੇ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਹੀ ਦਇਆਲੂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ।
ਤਦਾ ਤੁष੍ਟਾ ਜਗਾਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਂਤੇ ਤਾਮਵਰ੍ਣਯਤ੍ 3.3.12.
ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ।
ਯਦਾ ਤੁ ਜਮ੍ਬੁਕੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਵਦਤ੍ਤਵਰੋ ਬਲੀ
ਜਦ ਰਾਜਾ ਜੰਬੂਕਾ, ਜੋ ਸ਼ਿਵਦੱਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ—
ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾ ਤਦਾਹਂ ਤਂ ਮੋਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਤੇ ਸੁਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਤੀ ਦੇਵੀ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਤੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਰਾਜਾ ਦੇਵਮਾਯਾਵਿਮੋਹਿਤਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ ਦੇਵ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤੈਰ੍ਬਦ੍ਧੋ ਜਮ੍ਬੁਕੋ ਰਾਜਾ ਨਿਗਡੈਰਾਯਸੈਰ੍ਦृਢੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਜੰਬੂਕਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਕਾਲਿਯਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਸੁਤਾਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਥੇ ਕਾਲੀਆ ਆਦਿ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ—
ਪੁਨਰ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭੂਦ੍ਘੋਰਂ ਸੇਨਯੋਰੁਭਯੋਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਦੋਨਾਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ।
ਤ੍ਰੀਞ੍ਛਤ੍ਰੂਨ੍ਕੋष੍ਠਕੀਕृਤ੍ਯ ਸ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਜਘ੍ਨੁਰੂਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਤਿੰਨ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੌਠੜੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਲਿਯੋ ਦੁਃਖਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਸ੍ਮਾਰ ਮਨਸਾ ਹਰਮ੍
ਕਾਲਿਯਾ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹਰ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵੀ ਦੇਵਕੀ ਪਤਿਦੇਵਤਾ 3.3.12.
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਦੇਵੀ ਦੇਵਕੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤ ਸੀ—
ਬੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਪਞ੍ਚਸ਼ਬ੍ਦਗਜਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਤਦਾ ਤੁष੍ਟਾ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੀ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਤਾਨ੍ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਵਿਚ ਵੱਸ ਰਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। ਫਿਰ, ਦੇਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਿਰ ਪਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਜਗਾਇਆ।
ਆਹ੍ਲਾਦਃ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਮਾਣਂ ਕਾਲਿਯਂ ਚ ਤਤੋऽਨੁਜਃ
ਆਹਲਾਦ, ਸੂਰ੍ਯਵਰਮਣ ਅਤੇ ਕਾਲਿਯਾ, ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ—
ਤੇ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਭਵੇ ਵਿਪ੍ਰ ਜਰਾਸਂਧਃ ਸਕਾਲਿਯਃ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਰਾਸੰਧ ਕਾਲਿਯਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾਸ੍ਤੁਦਿਲੋ ਜਾਤਃ ਸ਼ृਗਾਲਃ ਸ ਚ ਜਮ੍ਬੁਕਃ
ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾਸ ਜੱਕਲ ਵਜੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੱਕਲ ਜੰਬੁਕਾ ਸੀ।
ਹਤੇषੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਦੇਵਕੀ ਜਮ੍ਬੁਕਂ ਰਿਪੁਮ੍
ਜਦੋ ਵੈਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਜੰਬੁਕਾ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਃ ਸ਼ਿਰਸੀ ਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨੇਹਕਾਤਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਗਹਿਰੀ ਮਮਤਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਵਿਹਸ੍ਯ ਤੌ ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰੋਚਤੁਰ੍ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਇਤਿ ਵਾਣੀ ਤਯੋਰ੍ਜਾਤਾ ਬਲਿਨੋ ਪ੍ਰੇਤਦੇਹਯੋਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਖਡ੍ਗਹਸ੍ਤਾ ਚ ਸਾ ਦੇਵੀ ਸ਼ਿਲਾਯਂਤ੍ਰੇ ਤੁ ਤਂ ਰਿਪੁਮ੍
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਪਥਰ ਦੇ ਯੰਤਰ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ।
ਹੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਪਿਤੁਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਜਮ੍ਬੁਕਂ ਪੁਰੁषਾਧਮਮ੍
“ਹੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਜੰਬੁਕਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਘਟੀਆ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਨੂੰ ਕੁਚਲੋ।”
ਸਂਚੂਰ੍ਣਯਤ ਤਦ੍ਗਾਤ੍ਰਂ ਤਤ੍ਤੈਲੈਰ੍ਮਦਨਿਰ੍ਮਿਤੈਃ 3.3.12.
“ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਤੇਲਾਂ ਨਾਲ ਪੀਸੋ, ਜੋ ਮਦ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹਨ।”
ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਿषੀਂ ਸਸੁਤਾਂ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ—
ਤਦਾ ਪਰਿਮਲਂ ਰਾਜ੍ਞੀ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨਮਾਤੁਰਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਸੁਗੰਧ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਪਾਇਆ।