ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਾਜਿਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਧੁਂਧੁਕਾਰੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਾਰਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਮਹਾਬਲੀ ਧੁੰਧੁਕਾਰਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਆਹ੍ਲਾਦੇ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤੇ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਸਿਂਹੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਮਹਾਬਲੀ ਦੇਵਸਿੰਘ ਆ ਗਿਆ।
ਸ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਵ੍ਰਣਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗਜਸ੍ਥਃ ਸਂਮੁਮੋਹ ਵੈ
ਉਹ ਹਾਥੀ ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਜਖਮ ਲੱਗਣ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਖਙ੍ਗੇਨ ਵਤ੍ਸਜਃ
ਵਤਸਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਤੀਰ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ।
ਹਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸਮੂਹੇ ਤੁ ਤਚ੍ਛੇषਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ
ਜਦੋਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਝੁੰਡ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਬਾਕੀ ਭੱਜ ਪਏ।
ਆਜਗਾਮ ਗਜਾਰੂਢਃ ਸ਼ਿਵਦਤ੍ਤਵਰੋ ਬਲੀ
ਸ਼ਿਵਦੱਤਵਰਾ ਮਹਾਬਲੀ ਹਾਥੀ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਇਆ।
ਆਹ੍ਲਾਦਂ ਚ ਤਥਾ ਵੀਰਂ ਦੇਵਂ ਪਰਿਮਲਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਹਲਾਦ ਅਤੇ ਪਰਿਮਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀਰ ਦੇਵ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵਧਮਕਾਰਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਤਘਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਵੱਡਾ ਕਤਲ ਕਰਾਇਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵੀਰਃ ਸੁਖਖਾਨਿਰ੍ਮਹਾਬਲਃ । ਕਪੋਤਂ ਹਯਮਾਰੁਹ੍ਯ ਨਭੋਮਾਰ੍ਗੇਣ ਚਾਗਮਤ੍ ।। 3.3.11.
ਇਸ ਵੇਲੇ ਮਹਾਬਲੀ ਸੁਖਖਾਨੀ ਕਬੂਤਰ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ੀ ਰਾਹੀਂ ਆ ਗਿਆ।
ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹੀਰਾਜਂ ਸ੍ਵਬਂਧੂਂਸ਼੍ਚ ਸਵਾਹਨਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਰੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦੋਤ੍ਥਾਯ ਮਹੀਰਾਜੋ ਮਹਾਦੇਵੇਨ ਬੋਧਿਤਃ
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਉਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਸੁਖਖਾਨ੍ਯਾਦਿਕਾਞ੍ਛੂਰਾਨ੍ਸਂਬਧ੍ਯ ਨਿਗਡੈਰ੍ਦृਢੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੁਖਖਾਨਿਆ ਤੇ ਹੋਰ ਕਾਂਚੂਰਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੱਕਾ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਹਾਹਾਭੂਤਂ ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਉਦਯੋ ਹਰਿਃ
ਉਦੇਹਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਲਚਲ ਅਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਚਿੰਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਹੀਰਾਜਗਜਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਂ ਨਿਗਡੈਰ੍ਬਲੋ
ਬਲ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਤਦਾ ਤੁ ਪृਥਿਵੀਰਾਜੋ ਲਜ੍ਜਿਤਸ੍ਤੇਨ ਨਿਰ੍ਜਿਤਃ
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਹਾਰ ਕੇ, ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੇਵਸਿਂਹਾਜ੍ਞਯਾ ਸ਼ੂਰੋ ਬਲਖਾਨਿਰ੍ਹਿ ਵਤ੍ਸਜਃ
ਦੇਵਸਿੰਘ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਵਤਸ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ਼ਿਰੀषਾਖ੍ਯਂ ਪੁਰਂ ਨਾਮ ਤੇਨ ਵੀਰੇਣ ਵੈ ਕृਤਮ੍
ਉਸ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਨੇ 'ਸ਼ੀਰੀਸ਼ਾ' ਨਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਸਾਇਆ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਨ੍ਯਵਸਦ੍ਵੀਰੋ ਵਤ੍ਸਜਃ ਸ੍ਵਕੁਲੈਃ ਸਹ
ਉਥੇ ਵਤਸ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਿਮਲੋ ਰਾਜਾ ਤਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ 3.3.11.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਂਦੇਨ ਸਹਿਤਃ ਸ੍ਵਗੇਹਂ ਪੁਨਰਾਯਯੌ
ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਇषਸ਼ੁਕ੍ਲਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਚ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਜਾਤਃ ਸਮਾਗਮਃ
ਇਸ਼ਾ ਦੇ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭ ਹੋਈ।
ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜੇ ਮਹਾਰਮ੍ਯੇ ਨਾਨਾਭੂਪਾਃ ਸਮਾਯਯੁਃ
ਸੋਹਣੇ ਕਨਯਕੁਭਜ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਵਾਂਛਾ ਤਸ੍ਯ ਚਾਸੀਤ੍ਤਦਾ ਮੁਨੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਮুনি, ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਈ।
ਜਿਤੋ ਯੇਨ ਮਹੀਰਾਜਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪ੍ਰਪੂਜਿਤਃ ਭ੍ਰਾਤृਜਂ ਪ੍ਰਣਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ृਣੁ ਸ਼ੁਕ੍ਲਯਸ਼ਸ੍ਕਰ
ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸੀ, ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਮਿਆ ਹੋਏ ਭਰਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਸੁਣ, ਹੇ ਸ਼ੁਕਲਯਸ਼ਸਕਰ।'
ਰਾਜਰਾਜਪਦਂ ਤੇ ਹਿ ਕਥਂ ਸਂਹਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
'ਤੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਕਿਵੇਂ ਹਟਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?'
ਰਾਜਾਨਸ੍ਤੇ ਚ ਸਹਿਤਾਃ ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਾਃ
ਉਹ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਰਹੇ।
ਸ਼ਿਰੀषਾਖ੍ਯਪੁਰਸ੍ਥਂ ਚ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ 'ਸ਼ੀਰੀਸ਼ਾ' ਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹੈ,
ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪੁਂਡਰੀਕਨਿਭਾਨਨਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਤਦਾ ਮਹੀਪਤਿਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਭੂਪਤੀਨ੍ ਪਿਤਰੌ ਤਸ੍ਯ ਬਲਿਨੌ ਮਾਹਿष੍ਮਤ੍ਯਾਂ ਮृਤਿਂ ਗਤੌ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੋ ਕੇ, ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਤਾਕਤਵਰ ਮਾਪੇ ਮਾਹਿਸ਼ਮਤੀ ਵਿਚ ਮੌਤ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।'
ਜਮ੍ਬੁਕੋ ਨਾਮ ਭੂਪਾਲੋ ਨਾਰ੍ਮਦੀਯੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਸ਼ਿਲਾਪਤ੍ਰੇ ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਤਯੋਰ੍ਗਾਤ੍ਰਮਚੂਰ੍ਣਯਤ੍ 3.3.12.
ਜੰਬੁਕਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ, ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪੱਥਰ ਦੀ ਤਖਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤੇ।