ਮਨ੍ਵਂਤਰਮਤੋ ਜਾਤਂ ਤੇषਾਂ ਯੋਗਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤਾਮ੍ 3.4.17.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਨਵਾਂ ਮਨਵੰਤਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਦ ਉਹ ਯੋਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਤੇषਾਂ ਮਂਗਲਹੇਤਵੇ
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੁਹਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਰੁਦ੍ਰਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਃ ਸਪ੍ਤਮੋ ਵਸੁਃ ਤੇषਾਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਸਵਸ੍ਤੇ ਤ੍ਰਯੋऽਭਵਨ੍
ਰੁਦਰ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਦੁਰਵਾਸਾ, ਤੇ ਪ੍ਰਤਯੂਸ਼ਾ, ਸੱਤਵਾਂ ਵਸੁ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਸੁ ਜਨਮ ਲਏ।
ਸ੍ਵਾਂਸ਼ੇਨ ਭੂਤਲਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਕਲਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਯ ਦਾਰੁਣੇ
ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਭੁਮੀ ਤੇ ਆਏ, ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਭਿਆਨਕਤਾ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ।
ਪੀਪਾ ਨਾਮ ਸੁਤਃ ਸੋਮਃ ਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਤਦਾ ਹ੍ਯਭੂਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੋਮ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪੀਪਾ ਸੀ, ਹੋਇਆ।
ਰਾਮਾਨਨ੍ਦਸ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯੋऽਭੂਦ੍ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਸ ਸਮਾਗਤਃ ਵੈष੍ਣਵੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰੇਤਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਰਾਮਾਨੰਦ ਦਾ ਚੇਲਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਦਵਾਰਕਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਨੂੰ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਸ਼੍ਚੈਵ ਪਾਂਚਾਲੇ ਵੈਸ਼੍ਯਜਾਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਪ੍ਰਤਯੂਸ਼ ਪਾਂਚਾਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੈਸ਼ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮਿਆ।
ਰਾਮਾਨਨ੍ਦਂ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ ਨਾਨਕਃ
ਰਾਮਾਨੰਦ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਨਾਨਕ ਉਸ ਦਾ ਚੇਲਾ ਬਣਿਆ।
ਪ੍ਰਭਾਸੋ ਵੈ ਸ਼ਾਂਤਿਪੁਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਾਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ ਇਤਿ ਤੇ ਵਸੁਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਮਯਾ ਸ਼ੌਨਕ ਵਰ੍ਣਿਤਮ੍
ਪ੍ਰਭਾਸ ਸ਼ਾਂਤੀਪੁਰ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਘਰ ਜਨਮਿਆ। ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਚ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤਯੋਰ੍ਗਾਥਾਮਵਰ੍ਣਯਤ੍
ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੀਤ ਉਚਾਰਿਆ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤੇऽਨ੍ਤਰੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਕृਤ੍ ਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧਾਭੂਤੋ ਮਹਾਮਾਯਾਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਬਹੁਪੂਜਨੈਃ
ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਜੋ ਅਜੋਬੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਪੂਜਾਵਾਂ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਸਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਚਿਤ੍ਰਾਯਾਂ ਤਸ੍ਯ ਯੋषਿਤਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਚਿਤਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਬਣ ਕੇ ਆਈ।
षੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦੇ ਵਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਂਜ੍ਞਾਯਾਸ੍ਤਤ੍ਪਿਤਾ ਸੁਖੀ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੰਜਨਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਯਕ੍ਸ਼ਾਧੀਸ਼ਾਸ਼੍ਚ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਕੁਬੇਰਾਦ੍ਯਾਸ੍ਸਮਾਗਤਾਃ
ਛਬੀਸ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਕੁਬੇਰ ਆਦਿ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਪਾਵਕਾ ਊਨਪਂਚਾਸ਼ਦ੍ਵਾਯਵਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਉਨੰਜ ਅੱਗਾਂ ਅਤੇ ਹਵਾਵਾਂ ਵੀ ਉਥੇ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਪ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ਕਾਃ
ਤੇਰਾਂ ਪ੍ਰਤਯੂਸ਼, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਆਏ।
ਭਵਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਦਾਃ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸ਼ਸ਼ਿਮਣ੍ਡਲਰਕ੍ਸ਼ਕਾਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਵ ਆਦਿ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਮੰਡਲ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਆਏ।
ਦਾਨਵਾ ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚਤੁਰਾਸ਼ੀਤਿਰਾਯਯੁਃ
ਦਾਨਵ, ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਆਦਿ, ਚੌਰਾਸੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਆਏ।
ਸ਼ੇषਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਨਾਗਾਸ੍ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਗਰੁਡਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ 3.4.18.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ੇਸ਼ ਆਦਿ ਨਾਗ ਅਤੇ ਤਾਰਕਸ਼ ਆਦਿ ਗਰੁੜ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵੀ ਦੇਵਕਨ੍ਯਾਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਦੇਵੀ, ਦਿਵੀ ਕਨਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਈ।
ਤਾਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਬਲਵਾਨ੍ਬਲਿਃ ਕਾਮਵਿਮੋਹਿਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬਲੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਕ੍ਰੋਧਾਤੁਰਾ ਦੇਵਾ ਰੁਰੁਧੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਉੱਤੇ ਰੋ ਪਏ।
ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਨਾਨਾਵਾਹਨਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਾਨਵ ਤੇ ਦੈਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਵਾਰੀ ਤੇ ਸਜ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਦਾਨਵੈਸ਼੍ਚ ਹਤਾ ਦੇਵਾਃ ਸੁਰੈਰ੍ਦੈਤ੍ਯਾ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਾਃ
ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਕ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰ ਮਭੂਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਦਾਨਵਦੇਵਯੋਃ
ਦਾਨਵ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਜੋ ਇਲਾਹੀ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਪੰਖ ਝਪਕਣ ਜਿੰਨੀ ਚਿਰ ਚੱਲੀ।
ਅਘਾਸੁਰੋऽਰ੍ਯਮਾ ਚੈਵ ਬਲਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਅਘਾਸੁਰ, ਅਰਯਮਾ, ਬਲ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ਕਰ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਵਤ੍ਸਾਸੁਰੋ ਭਗਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਵਸ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਬਲਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਵਤਸਾਸੁਰ, ਭਗਾ, ਵਿਵਸਵਾਨ ਤੇ ਬਲੀ ਆਪ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਮਯਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਪਰਾਜਿਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਮਯਾ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਤੇ ਹਰੀ ਆਪ — ਇਹ ਦੈਤ ਜੰਗ ਹਾਰ ਕੇ, ਜੰਗ ਛੱਡ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਵਿਵਸ੍ਵਾਁਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਰਥਸਂਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ 3.4.18.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਿਵਸਵਾਨ ਨੇ ਸੰਜਨਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਲੈ ਲਿਆ।
ਵਿਵਸ੍ਵਂਤਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਜ੍ਞਾ ਵਚੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਵਸਵਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੰਜਨਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।