ਤਸ੍ਯ ਭਾਵਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤ੍ਰਯੋ ਦੇਵਾਃ ਸਨਾਤਨਾਃ 3.4.17.
ਉਸ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ—
ਲਿਂਗਹਸ੍ਤਃ ਸ੍ਵਯਂ ਰੁਦ੍ਰੋ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਦ੍ਰਸਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ ਰਤਿਂ ਦੇਹਿ ਮਦਾਘੂਰ੍ਣੇ ਨੋ ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਰੁਦਰ ਨੇ ਲਿੰਗ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਇੱਛਾ ਵਧਾਈ, ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਨੂੰ ਰਸ ਦਿਓ, ਮਸਤ ਹੋਏ ਹੋਏ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗਾ।'
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾऽਨਸੂਯਾ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇषਾਂ ਵਚੋऽਸ਼ੁਭਮ੍
ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤ ਅਨਸੂਯਾ ਨੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ੁਭ ਗੱਲ ਸੁਣੀ।
ਮੋਹਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਦੇਵਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਬਲਾਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ।
ਤਦਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਸਤੀ ਸਾ ਵੈ ਤਾਞ੍ਛਸ਼ਾਪ ਮੁਨਿਪ੍ਰਿਯਾ
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਤੀ, ਜੋ ਮੁਨੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਵੈ ਲਿਂਗਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋऽਸ੍ਯ ਮਹਾਸ਼ਿਰਃ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਉਪਹਾਸੋऽਯਮੁਤ੍ਤਮਃ
'ਮਹਾਦੇਵ ਦਾ ਲਿੰਗ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸਿਰ, ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਹੁਣ ਹਾਸੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਨਗੇ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਘੋਰਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮੁਨਿਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਇਹ ਡਰਾਉਣੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਨੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨਸੂਯਾ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਹ ਭਵਨ੍ਤੋ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ
ਫਿਰ ਅਨਸੂਯਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਬਣੋ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚਂਦ੍ਰਮਾਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਹ੍ਯਭੂਤ੍ ਤਤ੍ਪਾਪਪਰਿਹਾਰਾਰ੍ਥਂ ਯੋਗਵਨ੍ਤੋ ਬਭੂਵਿਰੇ
ਜਦ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਬਣ ਗਿਆ; ਤੇ ਉਸ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਸਭ ਯੋਗੀ ਹੋ ਗਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਕृਤਿਸ੍ਸਰ੍ਵ ਧਰ੍ਮਿਣੀ
ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਰਵਣਾਥੀਕ ਹੈ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ—
ਮਨ੍ਵਂਤਰਮਤੋ ਜਾਤਂ ਤੇषਾਂ ਯੋਗਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤਾਮ੍ 3.4.17.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਨਵਾਂ ਮਨਵੰਤਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਦ ਉਹ ਯੋਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਤੇषਾਂ ਮਂਗਲਹੇਤਵੇ
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੁਹਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਰੁਦ੍ਰਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਃ ਸਪ੍ਤਮੋ ਵਸੁਃ ਤੇषਾਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਸਵਸ੍ਤੇ ਤ੍ਰਯੋऽਭਵਨ੍
ਰੁਦਰ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਦੁਰਵਾਸਾ, ਤੇ ਪ੍ਰਤਯੂਸ਼ਾ, ਸੱਤਵਾਂ ਵਸੁ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਸੁ ਜਨਮ ਲਏ।
ਸ੍ਵਾਂਸ਼ੇਨ ਭੂਤਲਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਕਲਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਯ ਦਾਰੁਣੇ
ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਭੁਮੀ ਤੇ ਆਏ, ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਭਿਆਨਕਤਾ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ।
ਪੀਪਾ ਨਾਮ ਸੁਤਃ ਸੋਮਃ ਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਤਦਾ ਹ੍ਯਭੂਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੋਮ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪੀਪਾ ਸੀ, ਹੋਇਆ।
ਰਾਮਾਨਨ੍ਦਸ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯੋऽਭੂਦ੍ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਸ ਸਮਾਗਤਃ ਵੈष੍ਣਵੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰੇਤਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਰਾਮਾਨੰਦ ਦਾ ਚੇਲਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਦਵਾਰਕਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਨੂੰ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਸ਼੍ਚੈਵ ਪਾਂਚਾਲੇ ਵੈਸ਼੍ਯਜਾਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਪ੍ਰਤਯੂਸ਼ ਪਾਂਚਾਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੈਸ਼ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮਿਆ।
ਰਾਮਾਨਨ੍ਦਂ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ ਨਾਨਕਃ
ਰਾਮਾਨੰਦ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਨਾਨਕ ਉਸ ਦਾ ਚੇਲਾ ਬਣਿਆ।
ਪ੍ਰਭਾਸੋ ਵੈ ਸ਼ਾਂਤਿਪੁਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਾਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ ਇਤਿ ਤੇ ਵਸੁਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਮਯਾ ਸ਼ੌਨਕ ਵਰ੍ਣਿਤਮ੍
ਪ੍ਰਭਾਸ ਸ਼ਾਂਤੀਪੁਰ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਘਰ ਜਨਮਿਆ। ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਚ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤਯੋਰ੍ਗਾਥਾਮਵਰ੍ਣਯਤ੍
ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੀਤ ਉਚਾਰਿਆ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤੇऽਨ੍ਤਰੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਕृਤ੍ ਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧਾਭੂਤੋ ਮਹਾਮਾਯਾਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਬਹੁਪੂਜਨੈਃ
ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਜੋ ਅਜੋਬੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਪੂਜਾਵਾਂ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਸਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਚਿਤ੍ਰਾਯਾਂ ਤਸ੍ਯ ਯੋषਿਤਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਚਿਤਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਬਣ ਕੇ ਆਈ।
षੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦੇ ਵਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਂਜ੍ਞਾਯਾਸ੍ਤਤ੍ਪਿਤਾ ਸੁਖੀ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੰਜਨਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਯਕ੍ਸ਼ਾਧੀਸ਼ਾਸ਼੍ਚ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਕੁਬੇਰਾਦ੍ਯਾਸ੍ਸਮਾਗਤਾਃ
ਛਬੀਸ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਕੁਬੇਰ ਆਦਿ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਪਾਵਕਾ ਊਨਪਂਚਾਸ਼ਦ੍ਵਾਯਵਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਉਨੰਜ ਅੱਗਾਂ ਅਤੇ ਹਵਾਵਾਂ ਵੀ ਉਥੇ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਪ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ਕਾਃ
ਤੇਰਾਂ ਪ੍ਰਤਯੂਸ਼, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਆਏ।
ਭਵਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਦਾਃ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸ਼ਸ਼ਿਮਣ੍ਡਲਰਕ੍ਸ਼ਕਾਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਵ ਆਦਿ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਮੰਡਲ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਆਏ।
ਦਾਨਵਾ ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚਤੁਰਾਸ਼ੀਤਿਰਾਯਯੁਃ
ਦਾਨਵ, ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਆਦਿ, ਚੌਰਾਸੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਆਏ।
ਸ਼ੇषਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਨਾਗਾਸ੍ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਗਰੁਡਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ 3.4.18.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ੇਸ਼ ਆਦਿ ਨਾਗ ਅਤੇ ਤਾਰਕਸ਼ ਆਦਿ ਗਰੁੜ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵੀ ਦੇਵਕਨ੍ਯਾਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਦੇਵੀ, ਦਿਵੀ ਕਨਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਈ।