ਭਾਰਤੇ ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਲੋਕਾ ਇਲਾਵृਤਮੁਪਾਗਤਾਃ 3.4.17.
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਲੋਕ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਆਰੋਹਣਂ ਨਰੈਸ੍ਤਸ੍ਮਿਤ੍ਕृਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਚੜ੍ਹੇ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਇਮਾਰਤ ਬਣਾਈ।
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਨੁਜਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ਸਦੇਹਾਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਣ੍ਡਲੇ
ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਵੇਖ ਕੇ—
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰੋ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਸਹ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਰੁਦਰ, ਸ਼ੰਕਰ, ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ—
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵੈਵਸ੍ਵਤਸੁਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਵੈਵਸਵਤ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਆ ਗਿਆ।
ਨਗ੍ਨਭੂਤਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਨੇਤ੍ਰੇ ਸਂਮੀਲ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹਨੂੰ ਨੰਗਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲੀਆਂ ਤੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਖੜਾ ਰਹਿਆ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਖਣ੍ਡੇ ਸਦਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਚ ਮਾਂ ਵਿਨਾ
ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਔਰਤਾਂ ਹੀ ਰਹਿਣਗੀਆਂ।
ਇਲਾ ਬਭੂਵ ਨृਪਤੇ ਕਨ੍ਯਾ ਜਨਮਨੋਹਰਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਲਾ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਮਨਮੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਬਣ ਗਈ।
ਇਲਾਸਮਾਧਿਭੂਤਾਯਾਃ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਚ੍ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਮ੍ ਬੁਧਂ ਦੇਵਂ ਪਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਂਦ੍ਰਵਂਸ਼ਮਜੀਜਨਤ੍
ਇਲਾ ਨੇ ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਸਤਾਈ ਤੇ ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਲਈ, ਬੁਧ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪਤੀ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਵੰਸ਼ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਧਿਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਯਦੇਲਾਵृਤਮਾਗਤਃ
ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਵੀ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਲੋ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਰੂਪੇਣ ਮੋਹਿਤਃ 3.4.17.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਲੋ ਰਿਸ਼ੀ ਆਏ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਵਾਗੁਵਾ ਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਥੇ ਇੱਕ ਅਸ਼ਰੀਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਅਨਿਲੋ ਨਾਮ ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋऽਭੂਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਥੇ ਹੀ ਅਨਿਲ ਨਾਮਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਜਿਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰੋ ਰਮ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਜਾਤਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਸਿਰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕੱਟ ਕੇ, ਫਿਰ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਸ ਲਈ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਬਣਾਇਆ।
ਪ੍ਰਾਹ ਤ੍ਵਮੂਨਪਂਚਾ ਸ਼ਦ੍ਵਿਭੇਦਾਞ੍ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ
ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪੰਜ ਤੇ ਛੇ ਵਾਰੀ ਵੰਡ ਕਰੇਗਾ।'
ਯਥਾ ਕੁਬੇਰੋ ਭਗਵਾਨ੍षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਦ੍ਵਰੁਣਪ੍ਰਿਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਕੁਬੇਰ, ਛਬੀਸ ਵਰੁਣਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਤਿਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਸੀ।
ਧਾਨ੍ਯਪਾਲਸ੍ਯ ਵੈ ਗੇਹੇ ਮृਲਗਂਡਾਨ੍ਤਜਃ ਸੁਤਃ
ਧਾਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਮ੍ਰਿਲਗਾ ਦੇ ਗੱਲ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।
ਅਲਿਕੋ ਨਾਮ ਵੈ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਨੇ ਸਮਾਗਤਃ
ਉਥੇ, ਉਸ ਥਾਂ 'ਅਲੀਕੋ' ਨਾਮਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਆਇਆ।
ਅਨਪਤ੍ਯੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਕਾਰੀ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗृਹਂ ਯਯੌ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਰਹਿਤ ਸੀ ਤੇ ਕਪੜੇ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ਤੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ ਸਪ੍ਤਾਬ੍ਦਵਪੁਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਗੋਦੁਗ੍ਧਪਾਨਤਤ੍ਪਰਃ 3.4.17.
ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਹਸ੍ਤੇਨੈਵ ਸਂਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਭੋਜਨਂ ਹਰਯੇऽਪਰ੍ਯਤ੍
ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ।
ਪਿਤृਮਾਤृਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸ ਬਾਲਃ ਪਂਚਹਾਯਨਃ
ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਵਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦਾ ਬੱਚਾ ਸੀ।
ਗੋਵਰ੍ਦ੍ਧਨਗਿਰੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਾਰਦਸ੍ਯੋਪਦੇਸ਼ਤਃ
ਗੋਵਰਧਨ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ,
ਤਦਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਦਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਮਾਯਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦਸੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਧੁਵੋऽਪਿ ਭਗਵਾਨ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪੂਜ੍ਯੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਧ੍ਰੁਵ ਵੀ ਸਿੱਧਾ ਭਗਵਾਨ ਬਣ ਕੇ, ਸਭ ਦੀ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਭਃਪਤਿਃ ਕਾਲਕਰਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਰਪਤਿਸ੍ਸ ਵੈ
ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਮੇਂ ਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਵੀ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰਾਯਾਂ ਸਂਭੂਤੋ ਭੌਮੋ ਨਾਮ ਮਹਾਗ੍ਰਹਃ
ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਭੌਮ ਨਾਮਕ ਵੱਡਾ ਗ੍ਰਹ ਬਣਿਆ।
ਵਹ੍ਨਿਦੇਵ੍ਯਾ ਤਤੋ ਜਾਤਸ਼੍ਚਾਹਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਗ੍ਰਹਃ
ਫਿਰ ਅੱਗ ਦੀ ਦੇਵੀ ਤੋਂ ਮੈਂ ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਗ੍ਰਹ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲਿਆ।