ਚਤੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਬਲੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤੇ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮਾਯਯੁਃ
ਚਾਰ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੰਗ ਲਈ ਆਏ।
ਊषੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਣੇ ਮਤ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਭਯਂਕਰਾਃ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਣੇ ਰਹੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਕੋਲਾਹਲਂ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਾਯਯੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਲਈ ਉਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਸਾਹਸ੍ਰੈਃ ਪਞ੍ਚਸਾਹਸ੍ਰਕਾ ਯਯੁਃ
ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਜੰਗ ਲਈ ਚਲੇ।
ਸੈਨ੍ਯਂ षष੍ਟਿਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸ੍ਵਗਰ੍ਲੋਕਮੁਪਾਯਯੌ
ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਫੌਜ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵੱਲ ਵਧੀ।
ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਭੀਰੁਕਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਵਲਖਾਨੇਰ੍ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਡਰਪੋਕ ਭੱਜ ਗਏ, ਪਰ ਵਲਖਿਲਿਆ ਵੀਰ ਦਸ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਏ।
ਹਯਾ ਹਯੈਸ੍ਤਥਾ ਉष੍ਟ੍ਰਾ ਉष੍ਟ੍ਰਪੈਸ਼੍ਚ ਸਮਾਹਨਨ੍
ਘੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਉੱਠ ਉੱਠਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਏ।
ਹਾਹਾਭੂਤਾਨ੍ਸ੍ਵਕੀਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸੈਨ੍ਯਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਾਨ੍
ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਾਰਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਹਾਹਾ ਭੂਤਾਂ ਨੇ ਚੀਕ ਮਾਰੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਂਦਃ ਸ਼ਰੈਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਨਯਦ੍ਯਮਸਾਦਨਮ੍ 3.3.11.
ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਬਲਖਾਨਿਃ ਸ੍ਵਖਡ੍ਗੇਨ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸ੍ਤੁ ਤਥੈਵ ਚ
ਬਲਖਾਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਾਜਿਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਧੁਂਧੁਕਾਰੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਾਰਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਮਹਾਬਲੀ ਧੁੰਧੁਕਾਰਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਆਹ੍ਲਾਦੇ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤੇ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਸਿਂਹੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਮਹਾਬਲੀ ਦੇਵਸਿੰਘ ਆ ਗਿਆ।
ਸ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਵ੍ਰਣਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗਜਸ੍ਥਃ ਸਂਮੁਮੋਹ ਵੈ
ਉਹ ਹਾਥੀ ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਜਖਮ ਲੱਗਣ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਖਙ੍ਗੇਨ ਵਤ੍ਸਜਃ
ਵਤਸਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਤੀਰ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ।
ਹਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸਮੂਹੇ ਤੁ ਤਚ੍ਛੇषਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ
ਜਦੋਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਝੁੰਡ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਬਾਕੀ ਭੱਜ ਪਏ।
ਆਜਗਾਮ ਗਜਾਰੂਢਃ ਸ਼ਿਵਦਤ੍ਤਵਰੋ ਬਲੀ
ਸ਼ਿਵਦੱਤਵਰਾ ਮਹਾਬਲੀ ਹਾਥੀ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਇਆ।
ਆਹ੍ਲਾਦਂ ਚ ਤਥਾ ਵੀਰਂ ਦੇਵਂ ਪਰਿਮਲਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਹਲਾਦ ਅਤੇ ਪਰਿਮਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀਰ ਦੇਵ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵਧਮਕਾਰਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਤਘਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਵੱਡਾ ਕਤਲ ਕਰਾਇਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵੀਰਃ ਸੁਖਖਾਨਿਰ੍ਮਹਾਬਲਃ । ਕਪੋਤਂ ਹਯਮਾਰੁਹ੍ਯ ਨਭੋਮਾਰ੍ਗੇਣ ਚਾਗਮਤ੍ ।। 3.3.11.
ਇਸ ਵੇਲੇ ਮਹਾਬਲੀ ਸੁਖਖਾਨੀ ਕਬੂਤਰ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ੀ ਰਾਹੀਂ ਆ ਗਿਆ।
ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹੀਰਾਜਂ ਸ੍ਵਬਂਧੂਂਸ਼੍ਚ ਸਵਾਹਨਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਰੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦੋਤ੍ਥਾਯ ਮਹੀਰਾਜੋ ਮਹਾਦੇਵੇਨ ਬੋਧਿਤਃ
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਉਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਸੁਖਖਾਨ੍ਯਾਦਿਕਾਞ੍ਛੂਰਾਨ੍ਸਂਬਧ੍ਯ ਨਿਗਡੈਰ੍ਦृਢੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੁਖਖਾਨਿਆ ਤੇ ਹੋਰ ਕਾਂਚੂਰਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੱਕਾ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਹਾਹਾਭੂਤਂ ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਉਦਯੋ ਹਰਿਃ
ਉਦੇਹਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਲਚਲ ਅਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਚਿੰਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਹੀਰਾਜਗਜਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਂ ਨਿਗਡੈਰ੍ਬਲੋ
ਬਲ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਤਦਾ ਤੁ ਪृਥਿਵੀਰਾਜੋ ਲਜ੍ਜਿਤਸ੍ਤੇਨ ਨਿਰ੍ਜਿਤਃ
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਹਾਰ ਕੇ, ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੇਵਸਿਂਹਾਜ੍ਞਯਾ ਸ਼ੂਰੋ ਬਲਖਾਨਿਰ੍ਹਿ ਵਤ੍ਸਜਃ
ਦੇਵਸਿੰਘ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਵਤਸ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ਼ਿਰੀषਾਖ੍ਯਂ ਪੁਰਂ ਨਾਮ ਤੇਨ ਵੀਰੇਣ ਵੈ ਕृਤਮ੍
ਉਸ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਨੇ 'ਸ਼ੀਰੀਸ਼ਾ' ਨਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਸਾਇਆ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਨ੍ਯਵਸਦ੍ਵੀਰੋ ਵਤ੍ਸਜਃ ਸ੍ਵਕੁਲੈਃ ਸਹ
ਉਥੇ ਵਤਸ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਿਮਲੋ ਰਾਜਾ ਤਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ 3.3.11.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਂਦੇਨ ਸਹਿਤਃ ਸ੍ਵਗੇਹਂ ਪੁਨਰਾਯਯੌ
ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।