ਦ੍ਵੌ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਾਯ ਤਥਾ ਧਨਂਜਯਾਯ ਚ
ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਅਤੇ ਧਨੰਜਯ ਲਈ ਦੋ ਹੋਮ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰੇ ਚੈਵ ਵਿਂਸ਼ਾਂਗੇ ਅਨਿष੍ਟਾਯ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਕਮ੍ 2.3.20.
ਹਜ਼ਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰੀਤ ਵਿੱਚ, ਵੀਹ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਸੁਭ ਲਈ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰਾਨਿष੍ਟੇ ਪਂਚਸ਼ਤਂ ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਧਂ ਗ੍ਰਹਵਾਗ੍ਯਤਃ ।। ਏਕਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਭਵੇਨ੍ਮਾਨਮ੍ ( ੩੧) ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ (੧੪)
ਉਥੇ ਅਸੁਭ ਲਈ ਪੰਜ ਸੌ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਹਨ; ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ; ਮਾਪ ਇਕੱਤੀ, ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਚੌਦਾਂ।
ਗ੍ਰਹਾਧਿਕਂ ਹੋਮਯੁਗਂ ਤਤ੍ਰ ਭਾਗੇ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਮ ਯੁਗ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਵੇ।
ਗ੍ਰਹੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਪਂਚਾਂਗਂ ਤਤ੍ਰ ਵਾਂਗਂ ਪਰਾਨਪਿ
ਗ੍ਰਹਾਂ ਲਈ ਪੰਜ ਹਿੱਸੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਦੋ ਹਿੱਸੇ ਵੀ।
ਅਧਿਕਂ ਚ ਭਵੇਤ੍षष੍ਟਿਰ੍ਦਸ਼ਮੇ ਭਾਗਸ਼ੇषਤਃ
ਵਾਧੂ ਹਿੱਸਾ ਸਠ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਬਚਤ ਹੋਵੇ।
ਚਤੁਃਸ਼ਤਂ ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਚ ਤਥਾ ਸਪ੍ਤਸ਼ਤਾਧਿਕਮ੍
ਗ੍ਰਹਾਂ ਲਈ ਚਾਰ ਸੌ, ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਸੱਤ ਸੌ ਵਾਧੂ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਹਨ।
ਤਿਥ੍ਯਂਗਭਾਗਃ ਸ਼ੇषੇਣ ਗ੍ਰਹੇ ਸਪ੍ਤਸ਼ਤਾਧਿਕਮ੍
ਤਿਥੀ ਹਿੱਸਾ, ਬਚਤ ਨਾਲ, ਗ੍ਰਹਾ ਲਈ ਸੱਤ ਸੌ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ।
ਗ੍ਰਹਾਂਗੇ ਯਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਭਾਗੋ ਯੁਗਲਂ ਭਾਗਸ਼ੇषਤਃ
ਗ੍ਰਹਾ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਬਚਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਜੋੜਾ ਹੋਵੇ, ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਬਚਤ ਵਜੋਂ।
ਸ਼ਾਂਤਿਕੇ ਪੌष੍ਟਿਕੇ ਕਾਮ੍ਯੇ ਯਦੀਚ੍ਛੇਤ੍ਸੁਖਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਸ਼ਾਂਤੀ, ਪੋਸ਼ਣ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਰੀਤ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸੁਖ ਚਾਹੇ—
ਤ੍ਰ੍ਯਹਸਾਧ੍ਯੇ ਵਿਧਾਨਂ ਯਤ੍ਪੁਰੈਵੋਦੀਰਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਧਾਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ।
ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵਸੇऽਨਿष੍ਟੇ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਤੋਤ੍ਤਰਮ੍ ( ੧੩੦੦) ।। ਇਤਰੇषਾਂ ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਤੁ ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਮ੍( ੧੦੦) ।। 2.3.20.
ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ, ਅਸੁਭ ਲਈ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤਿੰਨ ਸੌ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਲਈ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਸੌ।
ਅਧਿਪ੍ਰਤ੍ਯਧਿਦੇਵਾਨਾਂ ਪਂਚਾਸ਼ਦ੍ਧੋਮ ਉਚ੍ਯਤੇ ।। ਪ੍ਰਥਮੇਹ੍ਨਿ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਮਿਲਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਸਹਸ੍ਰਕਮ੍( ੩੦੦੦)
ਮੁੱਖ ਅਤੇ ਉਪ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪੰਜਾਹ ਹੋਮ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਹਨ; ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ, ਸਭ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਦਿਵਸੇऽਨਿष੍ਟੇ ਦ੍ਵਿਸਹਸ੍ਰਮੁਦਾਹृਤਮ੍ ( ੨੦੦੦) ।। ਪ੍ਰਤਿ ਗ੍ਰਹੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਤਂ ਦਦ੍ਯਾਦष੍ਟ ਸ਼ਤਾਧਿਕਮ੍( ੧੦੮)
ਦੂਜੇ ਦਿਨ, ਅਸੁਭ ਲਈ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਹਨ; ਹਰ ਗ੍ਰਹਾ ਲਈ ਤਿੰਨ ਸੌ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਤੋਂ ਅੱਠ ਵਾਧੂ।
ਉਪਗ੍ਰਹੇਭ੍ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ षੋਡਸ਼ਭ੍ਯੋ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਪਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਲਾਂ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਦਿਵਸੇ ਮਿਲਿਤ੍ਵਾ षਟ੍ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ ( ੬੦੦੦)
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੂਜੇ ਦਿਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਚ ਦ੍ਵਾਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਬਿਆਲੀ (42) ਨਿਰਧਾਰਤ ਹਨ।
ਤृਤੀਯਦਿਵਸੇ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਿਲਿਤ੍ਵੈਕਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ ( ੧੦੦੦)
ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਨਂਜਯਾਯ ਹੋਮੈਕਮੇਕਂ ਚਾਯੁਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਧਨੰਜਯ ਲਈ, ਇਕ ਹੋਮ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਤ੍ਰਿਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਪਂਚਾਨਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਗ੍ਰਹਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਲਈ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ।
ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਾਯ ਤਥਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਥਾ ਧਨਂਜਯਾਯ ਚ ਨਵਸ਼੍ਲੋਕਸ਼ਤੋਦ੍ਭੂਤਂ ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭਵਿष੍ਯਕਮ੍
ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਅਤੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਵੀ ਇਉਂ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿੱਖਸ਼ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨੌ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਸਂਹਤੌ ਤੁ ਦਿਤਿਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਸਮਪੂਜਯਤ੍
ਸੰਹਾਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਦਿਤੀ ਨੇ ਜਾਣ ਕੇ ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਾਂਤਰੇ ਸ੍ਵਾਮੀ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ ਸਾ ਤੁ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਹਰ੍षਿਤਾ
ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਕਸ਼ਯਪ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਬਣੇ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਹ ਬੋਲੀ।
ਅਦਿਤਿਰ੍ਮਮ ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਪਤ੍ਨੀ ਪੁਤ੍ਰਸਂਯੁਤਾ
ਅਦਿਤੀ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਸਹਪਤਨੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤਦਵਰ੍ਯਸੁਤੇ ਨੈਵ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸੁਰਪਾਲਿਨਾ
ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਘੱਟ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਦੇਹਿ ਮੇ ਤਨਯਂ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤੌ ਲੋਕੇ ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮੌ ਪਰਾਪਰੌ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ, ਉੱਚ ਤੇ ਨੀਚ, ਦੋਵੇਂ ਹਨ।
ਅਧਰ੍ਮਪਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਨਰਾ ਵੈਰਿਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਅਧਰਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਤੋ ਧਰ੍ਮਪ੍ਰਿਯੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਇਸ ਲਈ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ; ਤਾਂ ਤੂੰ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਿਤਿਰ੍ਦੇਵੀ ਕਸ਼੍ਯਪਾਦ੍ਗਰ੍ਭਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਿਤੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਬੀਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।