ਲੋਹਿਤਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਲੋਹੂ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ ਵਖਰੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਰੋਣਕਾਕੋ ਬਕਸ਼੍ਚੈਵ ਉਲੂਕਦ੍ਵਯਮੇਵ ਚ 2.3.20.
ਕਾਂ, ਕ੍ਰੋ, ਅਤੇ ਦੋ ਉਲੂ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖੋ।
ਯਸ੍ਯ ਦੇਵਗृਹਂ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਯੁਤਂ ਹੁਨੇਤ੍ ਸਂਪਤ੍ਤਿਸੂਚਕਂ ਗੇਹੇ ਮਰਣਂ ਦੁਃਖਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਘਰ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ; ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ, ਪਰ ਮੌਤ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਂਦਨੇ ਹਤਰਾਜ੍ਯੇਨ ਗਜਾਸ਼੍ਵਵਾਹਨੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਰੋਣ-ਧੋਣ, ਰਾਜ ਖੋ ਜਾਣਾ ਜਾਂ ਕਦੇ ਕਦੇ ਹਾਥੀ-ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਪ੍ਰਮਾਦਾਤ੍ਕਂਪਨੇ ਹਾਨਿਃ ਸ੍ਵੇਦੇ ਜਾਤੇ ਵਿਪਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਕਰਕੇ ਕੰਪਣ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਸੀਨਾ ਆਵੇ ਤਾਂ ਬਿਪਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਗੋਚ੍ਛਾਗੌ ਵਾਥ ਗੋਮਾਯੁਰ੍ਗृਹੋਪਰਿ ਪ੍ਰਨृਤ੍ਯਤਿ
ਜੇ ਗਾਂ, ਬਲਦ ਜਾਂ ਗਿੱਟ ਘਰ ਦੀ ਛੱਤ 'ਤੇ ਨੱਚੇ,
ਸ਼੍ਵਜਂਬੁਕਾਵਥ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਚ ਧਾਵਤਿ
ਜੇ ਕੁੱਤਾ, ਗਿੱਟ ਜਾਂ ਬਾਘ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਥੇ ਦੌੜੇ,
ਰਾਹੋਰਦ੍ਭੁਤਮੁਦਿਸ਼੍ਯ ਸਹਸ੍ਰਂ ਜੁਹੁਯਾਚ੍ਚਰੁਮ੍ ਯਦ੍ਗृਹੇषੁ ਹੁਤਂ ਯਾਤਿ ਦੇਸ਼ਵਿਪ੍ਲਵਮਾਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਰਾਹੂ ਦੇ ਵਖਰੇ ਸੰਕੇਤ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਜੋ ਕੁਝ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦੇਸ਼ੇ ਵਾ ਨਗਰੇ ਗ੍ਰਾਮੇ ਆਰਣ੍ਯਪਸ਼ੁਬਨ੍ਧਨਮ੍ ਤਦ੍ਗृਹੇ ਮਰਣਂ ਚੈਵ ਦੇਸ਼ ਵਿਪ੍ਲਵਮਾਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼, ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵਾਦ੍ਭੁਤੇऽਯੁਤਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਚ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵਖਰੀ ਘਟਨਾ ਲਈ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੋਵੇ।
ਅਕਾਲੇ ਤਤ੍ਰ ਮਰਣਮਕਾਲੇ ਗृਹਿਣੀਮृਤਿਃ
ਜੇ ਮੌਤ ਗਲਤ ਸਮੇਂ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਘਰਵਾਲੀ ਦੀ ਮੌਤ ਗਲਤ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਹੋਵੇ,
ਏਕੈਕਸ੍ਯਾਯੁਤਂ ਯਤ੍ਰ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਹੋਮਯੇਤ੍ 2.3.20.
ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਕਰਣੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਹੀ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਧਿਪ੍ਰਤ੍ਯਧਿਸਹਿਤਂ ਗृਹਪਕ੍ਸ਼ੇऽਪਿ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਜਾਂ ਉਪ-ਮਾਲਕ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਘਰ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠੋ,
ਏਕੈਕਸ੍ਯਾਹੁਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅष੍ਟਾਵष੍ਟੌ ਹੁਤਂ ਚ ਵਾ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਇੱਕ ਆਹੁਤੀ, ਜਾਂ ਅੱਠ-ਅੱਠ ਆਹੁਤੀਆਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਾਨਾਂਤਂ ਚ ਦਦੇਤ੍ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਨ ਹੋਮਯੇਤ੍
ਜੋ ਮਾਪ ਪੂਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪੂਰਾ ਮਾਪ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਅਮਾਨਕਰਣੇ ਦੋषਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਨਂ ਨ ਹਾਪਯੇਤ੍
ਜੇ ਮਾਪ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਦੋਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮਾਪ ਘਟਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਨਿष੍ਟਾਯ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚਰੁਹੋਮਂ ਵਿਭਾਗਸ਼ਃ
ਅਸੁਭ ਨਿਵਾਰਨ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਰੂ ਹੋਮ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਾਦਿषੁ ਮਂਤ੍ਰੇषੁ ਹੋਮਤ੍ਰਯਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਆਦਿ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਹੋਮ ਦੀ ਰੀਤ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾਯਾष੍ਟਾਵष੍ਟਾਵਧਿਕਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਆਦਿਤਯ ਲਈ ਅੱਠ ਜਾਂ ਅੱਠ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰੇ।
ਅਨਿष੍ਟਾਯ ਯੁਗਾਂਗਂ ਤੁ ਗ੍ਰਹੇਭ੍ਯੋ ਹ੍ਯਂਗਨਾਯ ਚ
ਅਸੁਭ ਨਿਵਾਰਨ ਲਈ, ਯੁਗਾਂਗ ਹਿੱਸਾ ਗ੍ਰਹਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਦ੍ਵੌ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਾਯ ਤਥਾ ਧਨਂਜਯਾਯ ਚ
ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਅਤੇ ਧਨੰਜਯ ਲਈ ਦੋ ਹੋਮ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰੇ ਚੈਵ ਵਿਂਸ਼ਾਂਗੇ ਅਨਿष੍ਟਾਯ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਕਮ੍ 2.3.20.
ਹਜ਼ਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰੀਤ ਵਿੱਚ, ਵੀਹ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਸੁਭ ਲਈ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰਾਨਿष੍ਟੇ ਪਂਚਸ਼ਤਂ ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਧਂ ਗ੍ਰਹਵਾਗ੍ਯਤਃ ।। ਏਕਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਭਵੇਨ੍ਮਾਨਮ੍ ( ੩੧) ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ (੧੪)
ਉਥੇ ਅਸੁਭ ਲਈ ਪੰਜ ਸੌ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਹਨ; ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ; ਮਾਪ ਇਕੱਤੀ, ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਚੌਦਾਂ।
ਗ੍ਰਹਾਧਿਕਂ ਹੋਮਯੁਗਂ ਤਤ੍ਰ ਭਾਗੇ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਮ ਯੁਗ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਵੇ।
ਗ੍ਰਹੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਪਂਚਾਂਗਂ ਤਤ੍ਰ ਵਾਂਗਂ ਪਰਾਨਪਿ
ਗ੍ਰਹਾਂ ਲਈ ਪੰਜ ਹਿੱਸੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਦੋ ਹਿੱਸੇ ਵੀ।
ਅਧਿਕਂ ਚ ਭਵੇਤ੍षष੍ਟਿਰ੍ਦਸ਼ਮੇ ਭਾਗਸ਼ੇषਤਃ
ਵਾਧੂ ਹਿੱਸਾ ਸਠ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਬਚਤ ਹੋਵੇ।
ਚਤੁਃਸ਼ਤਂ ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਚ ਤਥਾ ਸਪ੍ਤਸ਼ਤਾਧਿਕਮ੍
ਗ੍ਰਹਾਂ ਲਈ ਚਾਰ ਸੌ, ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਸੱਤ ਸੌ ਵਾਧੂ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਹਨ।
ਤਿਥ੍ਯਂਗਭਾਗਃ ਸ਼ੇषੇਣ ਗ੍ਰਹੇ ਸਪ੍ਤਸ਼ਤਾਧਿਕਮ੍
ਤਿਥੀ ਹਿੱਸਾ, ਬਚਤ ਨਾਲ, ਗ੍ਰਹਾ ਲਈ ਸੱਤ ਸੌ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ।
ਗ੍ਰਹਾਂਗੇ ਯਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਭਾਗੋ ਯੁਗਲਂ ਭਾਗਸ਼ੇषਤਃ
ਗ੍ਰਹਾ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਬਚਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਜੋੜਾ ਹੋਵੇ, ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਬਚਤ ਵਜੋਂ।
ਸ਼ਾਂਤਿਕੇ ਪੌष੍ਟਿਕੇ ਕਾਮ੍ਯੇ ਯਦੀਚ੍ਛੇਤ੍ਸੁਖਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਸ਼ਾਂਤੀ, ਪੋਸ਼ਣ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਰੀਤ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸੁਖ ਚਾਹੇ—