ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੈਕਾਦਸ਼ਦਾਬ੍ਦੇ ਤੁ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੇ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦੇ
ਜਦੋਂ ਗਿਆਰਵਾਂ ਸਾਲ ਆ ਗਿਆ, ਕਾਲੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਜੰਗ ਦੀ ਉਮੰਗ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਬਲਿਂ ਯਥੋਚਿਤਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਿਨ੍ਯੈ ਭਯਕਾਤਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਗਮਾ ਭਗਿਨੀ ਤਸ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਰਮਾਤੁਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਆਈ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਵੇਖਿਆ।
ਅਦ੍ਯਾਹਂ ਸ੍ਵਬਲੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਵਤੀਮ੍
ਅੱਜ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਵੱਡੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧੁਂਧੁਕਾਰਂ ਚ ਸਮਾਹੂਯ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਬਲੀ ਧੁੰਧੁਕਾਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਕੇਚਿਚ੍ਛੂਰਾ ਹਯਾਰੂਢਾ ਉष੍ਟ੍ਰਾਰੂਢਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਕੁਝ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਉਠਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ।
ਦੇਵਸਿਂਹਸ੍ਤੁ ਕਾਲਜ੍ਞਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚਾਗਮਨਂ ਰਿਪੋਃ
ਪਰ ਦੇਵਸਿੰਘ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਿਮਲੋ ਰਾਜਾ ਵਿਹ੍ਵਲੋऽਭੂਦ੍ਭਯਾਤੁਰਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਿਮਲ ਰਾਜਾ ਘਬਰਾਇਆ ਅਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਅਦ੍ਯਾਹਂ ਚ ਮਹੀਰਾਜਂ ਧੁਂਧੁਕਾਰਂ ਸਸੈਨ੍ਯਕਮ੍ 3.3.11.
ਅੱਜ ਮੈਂ ਧੁੰਧੁਕਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸੇਨਾਪਤਿਰਭੂਨ੍ਮੁਨੇ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਹੇ ਮুনি।
ਚਤੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਬਲੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤੇ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮਾਯਯੁਃ
ਚਾਰ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੰਗ ਲਈ ਆਏ।
ਊषੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਣੇ ਮਤ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਭਯਂਕਰਾਃ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਣੇ ਰਹੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਕੋਲਾਹਲਂ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਾਯਯੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਲਈ ਉਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਸਾਹਸ੍ਰੈਃ ਪਞ੍ਚਸਾਹਸ੍ਰਕਾ ਯਯੁਃ
ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਜੰਗ ਲਈ ਚਲੇ।
ਸੈਨ੍ਯਂ षष੍ਟਿਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸ੍ਵਗਰ੍ਲੋਕਮੁਪਾਯਯੌ
ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਫੌਜ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵੱਲ ਵਧੀ।
ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਭੀਰੁਕਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਵਲਖਾਨੇਰ੍ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਡਰਪੋਕ ਭੱਜ ਗਏ, ਪਰ ਵਲਖਿਲਿਆ ਵੀਰ ਦਸ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਏ।
ਹਯਾ ਹਯੈਸ੍ਤਥਾ ਉष੍ਟ੍ਰਾ ਉष੍ਟ੍ਰਪੈਸ਼੍ਚ ਸਮਾਹਨਨ੍
ਘੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਉੱਠ ਉੱਠਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਏ।
ਹਾਹਾਭੂਤਾਨ੍ਸ੍ਵਕੀਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸੈਨ੍ਯਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਾਨ੍
ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਾਰਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਹਾਹਾ ਭੂਤਾਂ ਨੇ ਚੀਕ ਮਾਰੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਂਦਃ ਸ਼ਰੈਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਨਯਦ੍ਯਮਸਾਦਨਮ੍ 3.3.11.
ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਬਲਖਾਨਿਃ ਸ੍ਵਖਡ੍ਗੇਨ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸ੍ਤੁ ਤਥੈਵ ਚ
ਬਲਖਾਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਾਜਿਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਧੁਂਧੁਕਾਰੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਾਰਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਮਹਾਬਲੀ ਧੁੰਧੁਕਾਰਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਆਹ੍ਲਾਦੇ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤੇ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਸਿਂਹੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਮਹਾਬਲੀ ਦੇਵਸਿੰਘ ਆ ਗਿਆ।
ਸ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਵ੍ਰਣਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗਜਸ੍ਥਃ ਸਂਮੁਮੋਹ ਵੈ
ਉਹ ਹਾਥੀ ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਜਖਮ ਲੱਗਣ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਖਙ੍ਗੇਨ ਵਤ੍ਸਜਃ
ਵਤਸਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਤੀਰ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ।
ਹਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸਮੂਹੇ ਤੁ ਤਚ੍ਛੇषਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ
ਜਦੋਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਝੁੰਡ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਬਾਕੀ ਭੱਜ ਪਏ।
ਆਜਗਾਮ ਗਜਾਰੂਢਃ ਸ਼ਿਵਦਤ੍ਤਵਰੋ ਬਲੀ
ਸ਼ਿਵਦੱਤਵਰਾ ਮਹਾਬਲੀ ਹਾਥੀ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਇਆ।
ਆਹ੍ਲਾਦਂ ਚ ਤਥਾ ਵੀਰਂ ਦੇਵਂ ਪਰਿਮਲਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਹਲਾਦ ਅਤੇ ਪਰਿਮਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀਰ ਦੇਵ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵਧਮਕਾਰਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਤਘਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਵੱਡਾ ਕਤਲ ਕਰਾਇਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵੀਰਃ ਸੁਖਖਾਨਿਰ੍ਮਹਾਬਲਃ । ਕਪੋਤਂ ਹਯਮਾਰੁਹ੍ਯ ਨਭੋਮਾਰ੍ਗੇਣ ਚਾਗਮਤ੍ ।। 3.3.11.
ਇਸ ਵੇਲੇ ਮਹਾਬਲੀ ਸੁਖਖਾਨੀ ਕਬੂਤਰ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ੀ ਰਾਹੀਂ ਆ ਗਿਆ।
ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹੀਰਾਜਂ ਸ੍ਵਬਂਧੂਂਸ਼੍ਚ ਸਵਾਹਨਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਰੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।